Kampinatocht Boxtel, 05-05-2019

Klik hier voor de website van wsv. De Keistampers

Datum: 05-05-2019
Tocht: Kampinatocht
Organisatie: Wsv. De Keistampers
Internet: http://www.dekeistampers.nl/
Afstand: 30 km.
Totaal afgelegd: 46332 kilometer
Weer: Wisselvallig, soms opklaringen, soms zwaar bewolkt, enkele stevige buien, ook met hagel.
Middagtemperatuur: ca. 11 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s):

Op zaterdag hadden zowel Bart (uit Ede) als ik al iets anders te doen, dus geen tijd om te gaan wandelen. Bart wilde op zondag naar Groesbeek gaan. Dat was voor hem niet zo goed bereikbaar met het openbaar vervoer, dus gaf ik hem de tip om eens naar Boxtel te kijken. Dan hoef je namelijk niet met de bus. Hij kon er pas om 9.09 uur zijn en ik al om 8.07 uur. Toch leek het hem wel wat en dus besloot ik ook in Boxtel te gaan wandelen. Vanwege de wat latere start geen veertig kilometer, maar dertig. En omdat het terrein sowieso wat zwaarder is (bos, heide, mul zand…) was dat met die Rottweiler-beet van drie weken geleden nog in mijn kuit ook wel genoeg…

Bijkletsen op de wagenrust
Even voor half negen kwam ik aan bij het Jacob Roelandslyceum in Boxtel, waar ik na het inschrijven Mia en een aantal andere bekende wandelaars trof. Eerst maar een beker koffie en even bijpraten dus. Na een bezoekje aan het toilet ben ik tegen negen uur van start gegaan. Ik stuurde Bart even een berichtje; hem zou ik waarschijnlijk op de eerste rust wel gaan zien. De route was weinig vernieuwend, maar uiteraard weer zeer mooi. Eerst ging de tocht langs kasteel Stapelen en na de onderdoorgang van het spoor via het Ossenpad volgde een stukje industrieterrein wat je door moet om richting Roond te kunnen gaan. Zodra we de Beerze waren overgestoken gingen we daar het graspad op en later liepen we ook nog een stukje door de wei bij de Kleine Aa. Op een grasveld in Roond stond na circa vier en een halve kilometer de mobiele rust van de Keistampers, waar ik nog een beker koffie genomen heb. De EHBO-ers hadden wel interesse in die bijtwond en daarnaast sprak ik ook weer menig bekende wandelaar, waaronder Peter uit Eindhoven. Zo ging de tijd vlug om en rond kwart over tien arriveerde Bart op de rust, waarna wij gezamenlijk verder gingen.

Wagenrust in Roond

Via “Parkeerterrein 1” gingen we de Kampina in, maar het oorlogsmonument lieten we letterlijk links liggen. Ik heb Bart er wel even op gewezen. We maakten eerst een flinke lus door de bossen, langs het Bosven en de Achterste Vennen. Een flinke poos later, nog steeds in de bossen, staken we het riviertje de Rosep over en na nog een bosrijke lus volgden we het riviertje een stukje. De GPS-route gaf aan dat we het water moesten oversteken, maar omdat er geen brug was, ging dit niet. De markering was hier ook een beetje vaag. Uiteindelijk bleken we wel op de goede oever te wandelen en kwamen we weer op de GPS-route uit. We bleven in de bossen totdat we na circa twaalf en een halve kilometer bij de volgende mobiele rust uitkwamen. Die was op een grasveldje van NIVON-camping (en natuurvriendenhuis) Morgenrood neergezet. Tijd voor een kommetje tomatensoep dacht ik, maar die was nog niet erg heet. Ik proefde hem en vond het wel goed zo. Bart heeft er iets langer op gewacht. Inmiddels was het rond kwart over twaalf en onze route zou geen horeca aandoen. Ik wist dat het Boscafé hier niet ver vandaan was en nodigde Bart uit om er even heen te gaan. We moesten dan wel goed op de tijd letten. Omdat het nog wat te fris was voor het terras zijn we binnen gaan zitten en ik heb er een Steenbrugge Dubbel Bruin van de tap genuttigd. Hoewel er iets te veel schuim getapt was naar mijn mening smaakte hij wel prima. Weer een uniek biertje voor de Untappd bier-app…

Regen en hagel
Even voor één uur verlieten we het Boscafé en wandelden we terug naar het parkeerterrein van camping Morgenrood, waar gelukkig de pijlen nog hingen. We mochten nog een flinke lus door het bos maken. Helaas gingen we niet dieper de Oisterwijkse Bossen en Vennen in; het mooiste deel was alleen voor de veertig kilometer weggelegd. Na een landelijk stukje kregen we weer wat bos bij het Belversven, waar we bijna helemaal omheen liepen. Het terrein veranderde nu in heide. Slingerend tussen de vennen, langs het Groot Goorven en de Zandbergsvennen, kwamen we bij het stenen monument voor Pieter Gerbrand van Tienhoven. In de bossen die volgden hoopte ik geen last te hebben van de bui die over ons heen trok, maar een eindje verderop werd het toch tijd om de paraplu weer open te doen. Er zat zelfs hagel bij. Het was niet ver meer naar de mobiele rust in Roond, waar we twee keer kwamen. Het was wel wat druk onder de tent en delen van de bankjes waren nat, omdat de regen en hagel naar binnen waren gewaaid. Ik dronk even een beker koffie en daarna begonnen we aan de laatste kilometers, nog net geen vijf meer…

Paadje langs de Rosep

We staken de Kleine Aa weer over en verderop wandelden we langs de Beerze terug richting Boxtel. Meestal steken we op de Tongersestraat de dubbele overweg over, maar nu liet men ons via het industrieterrein achter het station langs lopen, en gingen we weer door de spoortunnel van het Ossenpad. Ik had gehoopt dat we door het park achter kasteel Stapelen mochten wandelen. Hoewel de borden aangeven dat het overdag open is, lijkt alles met hekken afgesloten te zijn. Dus liepen we langs de Albert Heijn en daarna via een bruggetje over de Dommel langs de vakschool Sint Lucas terug naar het Jabob Roelandslyceum. We hebben ons afgemeld en ik heb even een trappistje gedronken. Even na vijf uur zijn we via de kortste weg naar het station gewandeld, waar ik afscheid genomen heb van Bart. Onze treinen vertrokken zowat op dezelfde tijd. Via Eindhoven ging het naar Blerick, waar ik rond half zeven aankwam en het eten op mij stond te wachten…

Advertenties
Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

1e Wandelvierdaagse Deventer, 25 t/m 28-04-2019

Klik hier voor de website van de wandelvierdaagse DeventerDatum: 25 t/m 28-04-2019
Tocht: 1e Wandelvierdaagse Deventer
Organisatie: Wandelvereniging Deventer
Internet: https://www.w4dd.nl/
Afstand: 4 x 30 = 120 kilometer
Totaal afgelegd: 46302 kilometer
Weer: Wisselvallig; 1e dag nog zonnig. Half tot zwaar bewolkt. 3e dag regen en buien. 4e dag nagenoeg droog.
Middagtemperatuur: aflopend van ca. 19 naar 12 °C.
Foto-album: Klik hier
Routes: dag 1 / dag 2 / dag 3 / dag 4
Geocache(s) vooraf: GC1E4KB
Geocache(s) dag 1: GC7298M / GC7CG87 / GC4NP89 / GC5C11C / GC6RM6Q / GC6Q0DR / GC6T2D7 / GC7NCAM
Geocache(s) dag 2: GC7EDMP / GC4KQBC
Geocache(s) dag 3: GC1CQN7 / GC7WX6G / GC7WXDT / GC7WXEN / GC7WXEY / GC7WXF8 / GC7WXFG / GC7WXFP / GC7WXKQ / GC7WXGR / GC7WXGF / GC5FKJ1
Geocache(s) dag 4: GC7EF0T / GC7WXHZ / GC7WXHH / GC7WXH9

Aanleiding
In een nieuwsbrief van Quo Vadis, de wandelgroep waarbij ik met de Nijmeegse Vierdaagse slaap, werd aangekondigd dat er een nieuwe vierdaagse in Deventer zou worden georganiseerd. Een aantal mensen van deze groep zitten in de organisatie. Ik had er wel oren naar, maar het zou in de week na de Kennedymars Sittard vallen. Ik had echter geen zin in het gedoe met de sleep-inn in Sittard en het was mij ook niet gelukt om een fatsoenlijke andere slaapplaats te vinden tegen een redelijke prijs. Daarnaast was ook nog de Ronde van Zuid-Limburg, waar ik elk jaar in mei naartoe ging, komen te vervallen. Dus zocht ik een alternatief en besloot ik me in te schrijven voor de 1e wandelvierdaagse van Deventer.

Rottweilerbeet
De Rottweilerbeet, anderhalve week voor deze vierdaagse, dreigde roet in het eten te gooien. Ik had er zo nu en dan nog flink last van. Gelukkig had ik me ingeschreven voor de dertig kilometer en niet voor de veertig, want ik wilde toch eerst even de kat uit de boom kijken. Als het niet zou gaan, kon ik altijd nog terug naar de twintig kilometer of helemaal van de vierdaagse afzien. Maar het bleek redelijk goed te doen te zijn. De eerste dag heb ik twintig kilometer zonder verbandkous gelopen, maar toen begon de wond toch flink te irriteren. De laatste tien kilometer had ik wel de verbandkous om de kuit en dat was meteen een stuk prettiger. Ook de overige drie dagen droeg ik de verbandkous en dat beviel prima.

Fletcher hotel Gilde
Voor de overnachtingen had ik het Fletcher hotel Gilde in het fraaie en gezellige centrum van Deventer uitgezocht. Het hotel zit in een voormalig klooster en de kamers zijn wel een beetje gedateerd, maar de mijne was schoon en prima in orde. Het hotel heeft eenpersoonskamers waardoor de prijs nog wel meeviel. Er was op werkdagen vanaf zeven uur ontbijt en omdat ik tussen acht en negen uur moest starten, had ik hier ook de tijd voor. In het weekend was er echter pas vanaf acht uur ontbijt, maar een ontbijtpakketje behoorde tot de mogelijkheden. Toen ik het op zaterdag ophaalde, mocht ik wel koffie gaan tappen in de ontbijtzaal en daar bleek ook al allerlei etenswaar zoals broodjes en yoghurt aanwezig te zijn, dus kon ik het ontbijtpakket voor zondag afzeggen. Overigens was het ontbijtpakket rijkelijk gevuld; drie belegde broodjes, krentenbrood, ontbijtkoek, een banaan en een pakje sinaasappelsap. Verder had het hotel een eigen bar (waar het overigens wel erg rustig was) en bleken er nog meer wandelaars te slapen, waarvan ik er één kende. Prima hotel dus voor de wandelaar…

Fletcher hotel Gilde

Opzet van de vierdaagse
De wandelingen startten bij wijk- en speeltuinvereniging De Driehoek aan de Rielerweg, vlak achter het station van Deventer. Vanaf het hotel was het ongeveer een kwartier lopen. Na het halen van een stempel bij de start kregen we elke dag een flesje water (gesponsord door de Jumbo) mee. Na de eerste vijf kilometer stond er een koffiecorner, oftewel een party-tent waar je voor een euro koffie of thee kon kopen. Na tien kilometer volgde de centrale rustpost. Helaas geen (speciaal)bier, maar verder was hier voldoende keus tegen uiterst schappelijke prijzen. Naast verschillende dranken (waaronder cola-light) waren er ook broodjes met onder andere rookworst of een bal gehakt verkrijgbaar. Op de centrale post was er elke dag voor enig entertainment gezorgd. Aan de centrale post zat voor de dertig kilometer lopers een extra lus vast van tien kilometer en voor de wandelaars op de veertig kilometer nog eens een extra lus van tien kilometer. Daarna gingen alle afstanden gezamenlijk terug richting Deventer. Circa vijf kilometer voor de finish stond er nog de foodbus van Silvia’s catering op rolletjes waar ook tegen schappelijke prijzen eten en drinken te krijgen was. Aan de finish mocht er wat mij betreft wel een speciaalbiertje (bijvoorbeeld een donkere trappist of een witbiertje) geserveerd worden. Helaas had men er alleen Heineken pilsener uit plastic bekers. Maar ook hier waren de prijzen schappelijk; een euro voor een kop koffie en €1,90 voor een beker pils is zeker niet verkeerd…

Start- en finishlocatie De Driehoek

Maaltijden
De avond voor de vierdaagse heb ik met een paar dames die ik uit Nijmegen ken gegeten bij grand café Hans en Grietje op de Brink, in het centrum. Op de overige dagen werden er om 17.00 uur maaltijden geserveerd aan de finish, en omdat ik geen zin had om in het centrum van Deventer naar eetgelegenheden te moeten zoeken (wat met mijn visuele beperking enigszins lastig is), had ik me voor die maaltijden aangemeld. De maaltijden waren ook verzorgd door Silvia’s catering op rolletjes en het smaakte prima. Op donderdag kregen we kerriesoep met stokbrood, rijst met kipgoulash en rauwkost. Op vrijdag was er tomatensoep met gekruid en geroosterd stokbrood, lasagne en een lekkere salade. Op zaterdag bestond de maaltijd uit een kippensoep, nasi met saté en satésaus, atjar, kroepoek, augurken, sambal, ketjap en komkommersalade. Op zondag werd de vierdaagse afgesloten met een barbecue met vier stuks vlees, salade, rauwkost, sauzen, stokbrood met kruidenboter en een verrassingstoetje (oftewel heerlijk ijs).

Sylvia’s catering op rolletjes

De wandelingen
Op de eerste, tweede en derde dag ben ik rond 8.15 uur gestart. Op de laatste dag (zondag) een kwartier later, omdat ik uit moest checken bij het hotel en mijn spullen mee heb genomen naar het startbureau. Alle dagen heb ik stukken van de route gelopen met Bart uit Ede, die ik eerder dit jaar op een wintertocht in Geldermalsen heb leren kennen. De finish bereikte ik telkens tussen ongeveer 15.45 uur en 16.15 uur.

Donderdag 25 april liepen we eerst een klein stukje door Deventer, langs de DAVO stadsbrouwerij, en daarna staken we de IJssel en de Bolwerksplas over, bij de Bolwerksmolen. Vervolgens kregen we een flink stuk door landelijk gebied met de koffiepost en verderop herkende ik een graspad langs de Wilpsedijk van een WS78-tocht die ik jaren geleden gelopen heb. Na een klein lusje door Steenenkamer en mooie bospaadjes over landgoed Het Schol kwamen we op de centrale post, waar een dame met een lange jurk, pruik en accordeon ons toezong en af en toe in de maling probeerde te nemen. Na een kop koffie maakten we de lus van de dertig kilometer richting Twello. Een klein stukje van het dorp zat in de route en daarna gingen we landgoed Klein Noordijk op. Na een aantal bospercelen volgde weer open terrein richting de centrale post, waarbij we wel een stuk tegen de richting van de heenweg inliepen. Ik nam flink de tijd voor een goede rust, om daarna aan het laatste stuk van het parcours te beginnen. Via de Hoven en een flinke lus door het buitengebied van Twello, met een behoorlijk lange klinkerweg, kwamen we aan de IJssel, waar net de foodbus aan het vertrekken was. Na een klein stukje dijk langs de IJssel werden we nog even het veld ingestuurd om vervolgens via de spoorbrug terug naar Deventer te gaan. Daar volgde nog een aardig stukje door de binnenstad en langs het station liepen we terug naar de startplaats.

Over de IJssel

Vrijdag 26 april wandelden we meteen na de start over het landgoed Brinkgreven van de zorggroep Dimence, om daarna langs het ziekenhuis van Deventer te gaan. Vervolgens kwamen we door het dorp Schalkhaar waar we het kerkhof, De Nicolaaskerk en later de hoeve Haagenvoorde passeerden. Even verderop, in het nieuwe en nog kale Zandweteringpark stond de koffiecorner. We bleven nog even in het park en vervolgens wandelden we door de Deventer wijk Borgele richting de centrale post, bij een boerderij in het buitengebied van Diepenveen. Daar was een mevrouw met microfoon en versterker oude liedjes aan het zingen en wij hebben er nog een kop koffie genomen. De lus van de dertig kilometer bracht ons eerst langs hotel Gaia, een fraai landhuis dat in een prachtig natuurgebied ligt. Na het verlaten van het bos wandelden we door een landelijke omgeving met onder andere een flinke kudde koeien naar Diepenveen, waar we de rand van het dorp nog net meepikten. Vervolgens ging het weer het natuurgebied bij hotel Gaia in, waar we langs een beekje en een ven terugliepen naar de centrale post. Het broodje rookworst smaakte zelfs nog iets beter dan het broodje gehaktbal van de eerste dag. Meteen na de rust volgde een splitsing en liepen we weer landelijk gebied in richting de IJssel. Maar veel van de IJssel hebben we niet gezien, omdat Deventer al vlug in zicht kwam. Langs de Jan Luykenkolk, een meertje, ging het naar de wijk Zandweerd, waar de foodbus stond. Helaas was de cola-light op en dus nam ik nog maar een beker koffie. Na een korte pauze mochten we de uiterwaarden van de IJssel in en volgden we een graspad tot na de spoorbrug. Nu kregen we weer een ander stukje door het centrum. Eerst bezochten we het Rijsterborgherpark waar we aardig slingerend doorheen zijn gegaan, en vervolgens kwamen we wat meer in de smalle winkelstraatjes en bij de Brink. Na het passeren van een smalle donkere spoortunnel waren we ook zo weer terug op het startbureau.

Door het centrum van Deventer

Zaterdag 27 april hebben we weinig van de Koningsdag meegekregen, omdat we niet door het centrum van Deventer kwamen. Het was deze dag helaas vrij regenachtig waardoor ik iets minder foto’s gemaakt heb. We wandelden een klein stukje door de wijk bij de startplaats en daarna ging het langs de spoorlijn, via de Rielerkolk en een aantal sportvelden naar het buitengoed De Kolk, waar we een ommetje door de ruige natuur maakten, langs de Douwelerkolk. Daarna volgden we een graspad langs het Overijssels kanaal en waren we even de pijlen kwijt, maar na wat zoeken vonden we de route weer en kwamen we even later langs de koffiecorner, waar ik onder de tent geschuild heb met een beker koffie. In het Gooikerspark maakten we nog een ommetje over een zorgboerderij (volgens mij) maar ook hier kon ik vanwege de regen geen foto’s nemen. Via de wijk Colmschate wandelden we naar de centrale post, die net buiten de stad bij een boerderij lag. Daar zat iemand bluesmuziek op een saxofoon te spelen en kregen we alcoholvrije oranjebitter, oftewel suikervrije Slimpie limonadesiroop. Leuk geintje… De lus van de dertig kilometer was erg eenzaam; blijkbaar was ik vrij laat… Die lus ging een stukje richting Lettele en bestond grotendeels uit landelijk gebied, maar er zat ook een fraai stukje bos in. En aan de rand van Deventer kwam ik de pijlenzetters van de laatste dag tegen, die zich afvroegen waar ik vandaan kwam. Voor deze lus had ik flink wat tijd nodig, omdat er veel geocaches op te pikken waren; zie verderop in dit verslag. Weer terug op de centrale post werd er nog steeds saxofoon gespeeld en heb ik wederom een broodje rookworst met mosterd genuttigd. Op de terugweg had men de route iets gewijzigd ten opzichte van de route op GPS, waarschijnlijk om een stukje dubbel parcours eruit te halen. Afwisselend via bos en landelijk gebied bereikten we de rand van Deventer. Nu liepen we weer meer door de woonwijken en parken, met nog even een uitstapje in de natuur. In één van de parken stond de foodbus en heb ik even een cola-light gedronken. Ik was er net weg toen er weer een fikse bui viel. De laatste vijf kilometer ging door de buitenwijken, maar was nog steeds zeer afwisselend met groenstroken, parken, water, een stukje Overijssels kanaal, oude en nieuwe wijken, spoorviaducten en ten slotte nog even de smalle donkere spoortunnel vlakbij de start en finish waar we al twee keer eerder doorheen waren gekomen.

Bruggetje op buitengoed De Kolk

Zondag 28 april liepen we deels in dezelfde omgeving als op zaterdag, maar dan noordelijker. De route week in het begin ook meer af van de GPS-route dan op de andere dagen, dus was het goed op de pijlen en routebeschrijving letten. We liepen eerst langs stadion De Adelaarshorst van Go Ahead Eagles en daarna door de wijk Keizerslanden naar het Zandweteringpark, waar we nog net een randje van meepikten. Vervolgens gingen we door het park Braband in Schalkhaar. Na een stukje woonwijk staken we het riviertje de Zandwetering over en volgde de koffiecorner, die een stukje verplaatst was, naar een rustigere plek op een stukje privéterrein in de omgeving van Frieswijk. Vlak na de koffiecorner kwamen we weer aan het Overijssels kanaal dat we een flink stuk volgden, eerst aan de westzijde en na het passeren van een bruggetje aan de oostzijde. Door landelijk buitengebied ging het over betonnen fietspaden naar de centrale post aan de Oerdijk. Daar probeerde die mevrouw van vrijdag weer liedjes te zingen, maar de techniek liet haar helaas een beetje in de steek, leek het… Ik nam een beker koffie en intussen kwam om Bart aan op de centrale post, dus gingen we samen de lus van de dertig kilometer maken. Die lus ging richting het gehucht Linde en ook nu was het weer grotendeels boerenland met een paar stukjes bos en enkele fraaie huizen. Op de terugweg naar de centrale post wandelden we ook nog een aardig stuk langs het Overijssels kanaal en kregen we uiteindelijk weer een paar stukjes betonnen fietspad. Ook op de laatste dag was er weer een heerlijk broodje rookworst en cola-light. We volgden de Oerdijk nog een stukje en draaiden daarna met een ferme lus terug naar Deventer, waar we door de wijken Spikvoorde en Spijkvoorderenk kwamen. In die laatste wijk had de foodbus een plekje gevonden en Sylvia had voor mij een cola-zero meegenomen. Iets verderop hadden twee dames van de organisatie zich uitgedost en zij moedigden ons aan voor het laatste stukje, langs het Overijssels kanaal en via sportpark De Horstenhoek door Schalkhaar terug naar Deventer, waar we nog een flinke lus over het landgoed Brinkgreven van de zorggroep Dimence mochten maken, voordat we terug waren bij het startbureau. Daar was men een feestje aan het bouwen, maar het lokaal is niet al te groot en ik vond de muziek veel te hard staan. Zo hard zelfs dat ik mensen niet meer kon verstaan en het pijn deed aan mijn oren, dus ben ik met mijn pilsje maar buiten gaan zitten. Toen de muziek wat minder hard gezet werd, verhuisde ik weer naar binnen, maar even later ging het volume weer omhoog en kon ik mijn oordopjes indoen. Dit was eigenlijk het enige minpuntje; voor de rest was het best gezellig…

Go Ahead Eagles stadion de Adelaarshorst

Geocaches
Een nieuwe omgeving betekent ook weer nieuwe geocaches, oftewel er viel weer genoeg te schatzoeken met de GPS… Ook dat was een reden om niet meteen de veertig kilometer te gaan doen, maar met dertig te beginnen. Op de avond voor de vierdaagse had ik na het eten al één geocache opgepikt bij de Waag aan de Brink. Op de eerste wandeldag lagen er acht op of nabij het parcours, waarvan ik er twee niet heb kunnen vinden. Bovendien waren er enkele puzzelcaches die iets meer tijd in beslag nemen dan gewone “traditionals”. Ééntje heb ik zelfs twee keer moeten proberen voordat ik hem open had en bij de laatste geocache, op de Beestenmarkt, was het simpelweg te druk om rustig te zoeken. Op de tweede dag stonden er slechts twee geocaches op het programma, maar op de derde dag kon ik helemaal losgaan met twaalf stuks. Dat kwam voornamelijk omdat er rondom de centrale post in het natuurgebied Spikvoorde een flinke serie geocaches lag. Op een deel van het parcours viel er elke tweehonderd meter wel één op te pikken. Gelukkig waren deze caches makkelijk te vinden en dus snel te loggen. Ook op de laatste dag passeerden we nog drie geocaches van deze serie en één andere. Weer genoeg smiley’s kunnen scoren dus…

En verder…
Omdat we elke dag rond een uur of zes ’s avonds klaar waren met eten en het startlokaal ook ging sluiten, waren de avonden lang en moest ik nog wat vertier zien te vinden. Naast vroeg naar bed gaan (rond tien uur of half elf) en mijn verzorging die wat meer tijd in beslag neemt, bleven er nog wel een paar uurtjes over. Op donderdagavond heb ik een trappistje genuttigd in de hotelbar, maar daar was verder niemand aanwezig. Vrijdagavond had ik met een oud-collega die naar Deventer verhuisd was afgesproken. Nadat hij me opgehaald had bij het hotel zijn we naar de Brink gelopen en hebben we bij “Urban Bistro” Goesting een tijdje op het terras gezeten. We hebben even heerlijk bijgepraat. Op zaterdagavond (ook nog Koningsdag) had ik niet veel zin om nog de stad in te gaan, dus heb ik Loes die ook in hetzelfde hotel sliep uitgenodigd voor een drankje in de hotelbar. We hebben nog een flinke poos zitten kletsen over de wandelsport; ik draai daarin nu zo’n vierentwintig jaar mee, en zij nog flink wat jaren meer…

Algehele indruk
Het was een erg leuke vierdaagse die zeker voor herhaling vatbaar is. We hebben af en toe even lopen zoeken naar de pijlen, maar over het algemeen waren de routes goed gemarkeerd. De parcoursen waren afwisselend; er zat van alles wat in. Stukjes bos, landelijke omgeving, stad, dorpjes, het centrum van Deventer, stadsparken, landgoeden met fraaie buitenhuizen en de uiterwaarden van de IJssel. Voor ieder wat wils. Hoewel ik wel een liefhebber ben van een horecarust en die dus ook een beetje gemist heb, waren de centrale rustposten goed verzorgd, de prijzen uiterst schappelijk en zijn we niets tekort gekomen. De extra rustposten (koffiecorner en foodbus), en de maaltijden na afloop, waren een welkome aanvulling. Voor een eerste editie is deze vierdaagse erg goed verlopen en wat mij betreft uitermate geslaagd. Veel lof en dank voor de organisatie. En ik verheug me al op de tweede editie, volgend jaar, die nu al een plekje in mijn agenda gekregen heeft…

Speldje van de 1e Wandelvierdaagse Deventer

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

10e Rundje Koeberg Extra Helden, 14-04-2019

Klik hier voor de website van rundje Koeberg

Datum: 14-04-2019
Tocht: 10e Dagwandeling “Rundje Koeberg Extra”
Organisatie: Atletiek Helden, SSS Helden en Toerclub Everlo i.s.m. dorpscentrum Kerkeböske
Internet: http://www.rundjekoeberg.nl/
Afstand: 17 km.*
Totaal afgelegd: 46182 kilometer
Weer: Bewolkt maar droog, later enkele opklaringen en zonnig. Stevige wind (NO 3-4 Bft.).
Middagtemperatuur: ca. 12 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s):

* Ingeschreven voor 29 kilometer, maar tocht na 17 km. moeten staken door een aanval van een Rottweiler. Meer details in het verslag.

Met een flinke spierpijn van de Bloesemtocht in Geldermalsen, een dag eerder, viel het niet mee om op te staan en me klaar te maken om naar Helden te gaan. Toch wilde ik graag de bus van 7.41 uur halen en dus reed ik even voor half acht met de fiets naar het VieCuri ziekenhuis in Venlo. Om acht uur kwam ik aan bij de bushalte “Kupke” in Helden en ruim vijf minuten later was ik op de startplaats, bij het multifunctioneel centrum ’t Kerkeböske. Daar schreef ik me in voor de negenentwintig kilometer, dronk ik een kop koffie (dit keer met een borreltje en slagroom erbij) en bekeek ik de route. Die ging richting Maasbree, met een centrale rustplaats bij de blokhut van Jong Nederland. Rond twintig voor negen ben ik van start gegaan. De route ging eerst een flink stuk door de Heldense Bossen, om vervolgens de Middenpeelweg over te steken. Voor het verkeer hoefden we niet uit te kijken, want deze doorgaans drukke weg was nu afgesloten in verband met werkzaamheden.

Mortelsven
Aan de andere kant van de Middenpeelweg wandelden we eerst door een bosgebiedje en over een graspad langs de Kwistbeek ging het verder naar Rinkesfort, waar we de verharde weg volgden naar de rust. Ik bestelde een beker koffie, maar wederom was men de zoetjes vergeten. En dat terwijl ik het elke keer vraag als ik er kom. Ik gaf ze de tip een paar zakjes zoetstof mee te laten komen vanaf ’t Kerkeböske, wat ze later ook gedaan hebben. Na een babbeltje met deze en gene begon ik rond half elf aan de eerste lus die weer terug zou komen bij de blokhut. Die lus bleef nog een tijdje in het bosgebied en zo kwam ik op de Houthei uit. Gelukkig liepen we niet over de drukke sluiproute naar het Dubbroek, maar via een rustigere weg richting het Mortelsven. Wel passeerden we de motorcrossbaan, waar flink gecrost werd. Een hoop herrie en een hoop stank van uitlaatgassen die wat mij betreft niet in de natuur thuishoren. Gelukkig liep de route er vandaan en klaarde de lucht verderop weer op. Bij het Mortelsven heb ik even staan kijken. Vroeger kwam ik hier vaak, maar het was nu aardig dichtgegroeid aan de voorkant. Helaas zijn we er niet omheen gelopen.

Langs de Kwistbeek richting Rinkesfort

Via een smal bospaadje kwam ik bij restaurant Boszicht uit en hier was het even zoeken naar de pijlen. Ik had de routekaart nog aardig in mijn hoofd zitten en wist dus dat we richting ’t Rooth moesten. Daar volgden we eerst de doorgaande weg langs minicamping De Plaats, waar een mooi kapelletje staat. Na een lusje over stoffige zandwegen kwamen we nogmaals aan de doorgaande weg, langs De Fabriek, een dagbesteding voor senioren. Vervolgens ging het binnendoor richting de Wilhelminalaan om na het oversteken van de provinciale weg N273 weer het buitengebied in te gaan. Niet veel later was ik weer terug in de blokhut van Jong Nederland, waar de heerlijke aspergesoep al op mij stond te wachten. Samen met mijn boterhammen smaakte het prima.

Rottweiler
Ik moest nog een lus maken vanaf de rust en voor mijn gevoel was ik al laat, toen ik even na half één hieraan begon. Vijf minuten eerder waren nog een paar bekende wandelaars vertrokken, maar nu liep ik helemaal alleen. Na een stoffig stukje Kerkdijk, waar ik regelmatig aan de kant moest voor auto’s met paardentrailers, ging de route de Breestraat op. Vervolgens sloegen we linksaf het Rinkesfort op. Ter hoogte van nummer 17 (klik hier voor Google StreetView van de exacte plek), een huis met een enorm perceel erachter, stond ik ineens oog in oog met twee vechthonden die uitgebroken waren en op de openbare weg aangestoven kwamen. Een Rottweiler en iets van een Pitbull. De Rottweiler hapte meteen naar mijn linkerkuit, maar bleef er gelukkig niet aan hangen. Ik wist niet goed wat ik moest doen en dook maar in elkaar op mijn hurken. De Rottweiler is acht minuten lang op mijn rugzak aan het springen geweest; de tijd kon ik later aflezen op mijn GPS. Ik heb 112 gebeld maar kon er helemaal niets van verstaan door het geblaf en een slechte verbinding. Ik ben maar hard gaan schreeuwen in de hoop dat iemand zou komen helpen, maar helaas… Op een gegeven moment besefte ik dat ik zelf iets moest ondernemen, dus stond ik voorzichtig op en probeerde ik de honden met mijn taststok voorzichtig van me af te houden. Ik ben rustig achteruit gelopen en toen ik een paar meter van het hek vandaan was, dropen de honden af.

Kruispunt op 100 meter van het adres waar ik gebeten ben…

Doorlopen was geen optie meer, omdat die beet flink pijn deed. Met de politie nog aan de lijn hield ik even verderop een automobiliste aan. Mijn internet deed het niet, waardoor de politie mijn locatie niet kon peilen en ik het ook niet kon opzoeken. De automobiliste wist het adres ook niet en dus bood ze aan mij terug naar de rustplaats te brengen, waar de politie mij opgewacht heeft. Met hen ben ik teruggereden naar Rinkesfort. Hoewel de agenten een vangstok mee hadden, was het toch te gevaarlijk om uit te stappen gezien het twee honden betrof. De eigenaar bleek niet eens thuis te zijn, maar werd opgespoord en verzocht terug te keren. Later bleek dat ze zeven honden hebben en ze waren waarschijnlijk vergeten de poort goed dicht te doen. Toen we met de eigenaar in gesprek waren, meldden zich ook de wandelaars die vijf minuten voor mij vertrokken waren. Van hen was er ook één gebeten, in de hand. Ik moest sowieso even door een arts gezien worden en omdat ik mijn fiets bij het ziekenhuis had staan, heeft de politie mij daar naar de huisartsenpost gebracht. De wond leek gelukkig niet al te diep, maar er zaten wel al flinke korsten op. Intussen was ook mijn moeder bij de huisartsenpost gearriveerd. Nadat de wond ontsmet was, kreeg ik een verslag mee voor mijn eigen huisarts en kon ik weer gaan. Een tetanusprik had ik in 2012 nog gehad en die was nog geldig. Samen met mijn moeder heb ik mijn fiets opgehaald en zijn we naar Blerick gereden. Ik heb later nog wel even naar ’t Kerkeböske gebeld om te melden wat er gebeurd is. En zo kwam er een onverwacht einde aan deze wandeltocht.

De kuit is nog flink blauw en dik geworden. Nu, twee maanden later, is het blauwe helemaal weggetrokken en zijn de korsten eraf. Onder één ervan zat nog steeds een wond en dus is het nog wat gevoelig en rood. Die wond geneest wel, maar geestelijk heb ik er meer moeite mee. Uiteindelijk bleek er nog een derde wandelaar gebeten te zijn en is het hele verhaal bij de gemeente Peel en Maas terechtgekomen. De situatie is door de politie beoordeeld en de eigenaar heeft van de gemeente de poort zo moeten aanpassen, dat de honden niet meer kunnen ontsnappen. Er zit nu een andere klink en schrikdraad op de poort, maar die zeven honden zijn er nog steeds aanwezig. Dus erg gerust ben ik er niet op. Ik ga er niet meer langs, want als men de poort niet goed sluit, zullen de maatregelen weinig helpen. Onlangs kwam ik weer op het kruispunt nabij dit huis en ik heb heel wat keren goed om me heen gekeken voordat ik het over durfde te steken. In de buitengebieden voel ik me niet meer zo op mijn gemak…

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 reacties

27e Nationale Rode Kruis Bloesemtocht Geldermalsen, 13-04-2019

Klik hier voor de website van de Bloesemtocht

Datum: 13-04-2019
Tocht: 27e Nationale Rode Kruis Bloesemwandeltocht
Organisatie: Stichting Nationale Rode Kruis Bloesemtocht
Internet: http://www.rodekruisbloesemtocht.nl/
Afstand: 41 kilometer
Totaal afgelegd: 46165 kilometer
Weer: Eerst zonnig maar koud (vorst), later meer bewolking en toenemende wind. ’s Middags een paar sneeuwvlokken.
Middagtemperatuur: ca. 8 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC66Z7E

Omdat er dit weekend twee wandeltochten op mijn programma stonden, had ik vrijdag en maandag vrij genomen. Nadat vrijdagochtend de poetshulp vertrokken was, ben ik ’s middags naar Blerick gereisd. Ik had redelijk veel last van mijn spieren en dus sliep ik weer eens slecht, maar rond vijf uur moest ik er toch echt uit. Gelukkig had ik een KWBN-ticket en daar staat geen afstand op, dus kon ik ter plaatse nog altijd een keuze maken. Zoals gebruikelijk met tochten in Geldermalsen nam ik de trein van 6.36 vanuit Blerick. In ‘s-Hertogenbosch haalde ik koffie bij de kiosk, zodat ik meteen kon starten. Het werd zowaar druk in de Sprinter naar Geldermalsen, waar we om 8.11 uur aankwamen. Ik moest toch nog even wat spullen uit mijn rugzak halen, dus liet ik de meute voor me uit over de brug van het station gaan. Toen ik bij het HUP-lopen team van NS een paar foto’s aan het maken was, kreeg ik een lift met de fietstaxi aangeboden. De leuke dame van dat HUP-lopen team bracht me tot bij de ingang van de startplaats, de Koninklijke Fruitmasters. Ik haalde nog even een routeboekje op en na een sanitaire stop ging ik even na half negen van start. Toch een paar minuten later dan ik gehoopt had…

De dames van het HUP-lopen team met de fietstaxi

IJspegels
Veel was weer hetzelfde als vorig jaar, zoals bijvoorbeeld de Kanzi-appel die we op het veilingterrein meekregen en kort daarna staken we de Voorvliet over via “Brug 0”. Na de oversteek van de Linge via de eerste pontonbrug mochten we de fruitboomgaard in om de bloesem te bewonderen. De temperatuur was nog steeds beneden het vriespunt en daar kan de bloesem niet tegen, dus werd er water overheen gesproeid. Zo bevriest het water en niet de bloesem. We kregen dus af en toe een paar druppels over ons heen, maar het was te weinig om de paraplu (die ik wel uit mijn tas had gehaald) open te doen. Het leverde wel mooie plaatjes op, die bloesem met een laagje ijs er omheen, en ijspegels… Aan de andere kant van de boomgaard gingen we de Lingedijk op, die we volgden tot de eerste rustplaats, bij fruitbedrijf De Hoenderik. Meteen hierna moest ik kiezen tussen de oost- of de westroute. Ik besloot toch weer de westroute te nemen en daarmee verviel dus de optie om er dertig kilometer van te maken. Via de Neust ging het de Appeldijk op en daar trof ik Henk Bartelds uit Apeldoorn, waar ik even een praatje mee gemaakt heb. Het ging met name over de veranderingen van de dispensatieregeling voor de vierdaagse van Nijmegen, waar ik later nog een stukje over zal schrijven. Iets verderop kwam ik tot de ontdekking dat “brug 4” over een zijtak van de Linge ter hoogte van de Hooidijk er dit jaar niet was en hier liet men ons een paar meter verder de wei inlopen. Ik liep iets harder dan Henk en nadat ik op de pontonbrug bij post Kievit een paar foto’s had gemaakt, raakte ik hem kwijt.

IJs en ijspegels aan de bloesem

Na post Kievit ging het over de dijk naar molen De Vlinder en vlak daarna passeerde ik de enige geocache op de route die ik nog niet had. Verschillende keren, ook met winterwandelingen van cwsv. Prinses Marijke, heb ik hier tevergeefs naar gezocht. Ik had de eigenaar om een extra hint gevraagd en die heb ik ook gekregen. Nu zag ik hem zelfs meteen liggen en ik was verbaasd dat het me zo vaak niet gelukt is. Na het loggen haalde ik Henk weer een keer in en na een ommetje ging het langs de Linge naar Enspijk, om bij post Veerdam voor de laatste keer de Linge via een pontonbrug over te steken. Op het landgoed Heerlijkheid Mariënwaerdt boog de vijftien kilometer af en ging de route verder naar Beesd. Ook de post Notenboom sloeg ik over en bij molen De Vrijheid moesten we de grasdijk op. Dat vonden mijn spieren minder leuk en toen ik een flinke poos later Beesd uitliep, besloot ik na zo’n twaalf kilometer toch even te gaan rusten bij het tuincentrum, post Kroeze. Ik had hier enorme drukte verwacht, omdat de vijfentwintig kilometer-lopers er ook nog bij waren, maar het viel best mee. Ik wilde graag een kop soep. Men bleek alleen cup-a-soup te verkopen, wat ook prima was. Beetje dik zo’n tomatensoep in een bekertje, maar wel lekker…

Tapperij Lingezicht
Na dierenpark De Paay moest ik dan toch echt de keuze maken. Ging ik voor de vijfentwintig kilometer of toch maar die veertig proberen? Ik voelde me redelijk goed, maar was wel al vrij laat en er ging dus nauwelijks nog iemand die lus van de veertig kilometer op… Het was vorig jaar bij binnenkomt rond 17.00 uur ook nog zo druk op het parcours, dat ik me niet kon voorstellen dat men exact op tijd zou stoppen met medailles uitgeven. Dus vooruit, ik besloot het toch te gaan doen.  Hoewel er bij de Kooise camping, post De Jong, tot 12.15 uur muziek zou zijn, vertrok het zeemanskoor al rond 12.00 uur. Er waren nauwelijks nog wandelaars op die post, maar ik trof wel een bekende WS-er. Hij had voor mij echter een te hoog tempo. Het stuk route langs de Culemborgsche Vliet was weer mooi. Daarna volgde het saaiste stuk van het parcours, langs de drukke Leerdamseweg (N327). Maar na het tunneltje kwam ik in Acquoy en werd de route weer interessant. Ik sloeg post De Schakel over omdat ik eens bij tapperij Lingezicht, dat iets verderop ligt, aan wilde gaan. Ik had wel trek in een biertje en dronk er even een Hoegaarden witbier. Wel binnen, want met maar zes graden was het me te koud op het terras… Na een praatje met de uitbater werd het de hoogste tijd om verder te wandelen, want het werd heel stilletjes op het parcours…

Ooijevaars op een nest bij Beesd

Ik kon het toch niet laten om de scheve kerktoren en de grafsteen van mevrouw Pisa op de foto te zetten, alvorens ik het grindpad richting fort Asperen nam. Hoewel ik al ruim over de helft was, is hier voor mijn gevoel na het oversteken van de Linge altijd het keerpunt; het punt waar ik het gevoel krijg aan de terugweg te beginnen. En vanaf hier volgt het parcours ook grotendeels de Linge terug naar Geldermalsen. Bij Gellicum begon het zowaar nog wat te sneeuwen en in Rumpt besloot ik even een pilsje te nuttigen bij de post Albertine. Wilde ik nog voor 17.00 uur binnen zijn, dan moest ik er uiterlijk om 15.30 uur vertrekken. Mijn GPS gaf aan dat het nog 8.43 kilometer was naar de finish. En net toen ik in Rumpt weer de dijk opliep, kreeg ik nog een sneeuwbui over mij heen… Meestal stop ik ook nog even bij de post Fruitera, die tegenwoordig Vogelaar-Vredehof heet. Men was er al druk aan het opruimen en vanwege de kou had ik ook niet zoveel trek meer in een flesje cola-light. De harmonie van de NS was zoals altijd al druk aan het inpakken, dus liep ik maar meteen de boomgaard in richting het fietspad bij de A2. In Enspijk volgde weer een splitsing met de vijfentwintig kilometer-lopers die hier nog een flinke lus moesten maken. Het was enorm rustig op het parcours van de veertig kilometer en bij de samenkomst in Deil werd het dan ook weer een flink stuk drukker.

Op de tocht
Ik zat nog prima op schema en ik liep om vijf voor vijf de hal waar de medailles uitgereikt werden binnen. Na het afmelden en het stempelen van het wandelboekje ging ik nog even naar de andere hal om een beker pils te halen. Drie euro moest ik ervoor neertellen. Absurde prijzen zijn het. De geluidsinstallatie van de diskjockey stond veel te hard en dat was niet prettig, dus ben ik buiten gaan zitten. De muziek van dweilorkest De Pap(k)lepels uit Culemborg beviel me toch beter. Het werd wel al snel te fris, dus dronk ik gauw mijn pilsje op en even voor half zes vertrok ik naar het station. Daar moest ik nog zo’n twintig minuten wachten, dus zocht ik een plekje uit de wind. De stationshuiskamer en wachtruimte was om vier uur al gesloten, ondanks de grote aanloop en drukte op het station vanwege de Bloesemtocht. Met de Sprinter van 17.51 uur ging het vervolgens naar ‘s-Hertogenbosch waar ik nog even een frikandellenbroodje gehaald heb bij de Kiosk. Altijd lekker, een frikandel met ketchup in een broodje van bladerdeeg. Daarna bracht de intercity die van Schiphol afkwam mij rechtstreeks naar Blerick, waar ik tegen half acht arriveerde. Moe, maar wel voldaan… Douchen, eten en naar bed, zodat ik de dag erna naar het Rundje Koeberg Extra kon gaan…

Een trein van R-net kruist de Culemborgsche Vliet

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

42e Dik Tromwandeltocht Hoofddorp, 06-04-2019

Klik hier voor de website van wsv. Steeds Voorwaarts
Datum: 06-04-2019
Tocht: 42e Dik Tromwandeltoch
Organisatie: Wsv. Steeds Voorwaarts
Internet: http://www.stevo-hoofddorp.nl/
Afstand: 25 km.
Totaal afgelegd: 46124 kilometer
Weer: Bewolkt maar droog, nauwelijks zon, wind: O/NO 3 Bft.
Middagtemperatuur: ca. 14 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC6JPWH / GC7X249 / GC5CWXG / GC7MPX0 / GC7MPX2 / GC60VQF / GC7Y7A8 / GC60T7J / GC60T4M / GC7VBH3

Op deze zaterdag was er wederom keuze uit diverse wandeltochten in de omgeving van Alkmaar. Zin om naar Schoorl te gaan had ik niet, want dat is een tocht van de sportwandelschool Hoorn-Westfriesland en die zijn doorgaans erg slecht gepijld. De bos-, duin- en strandtocht van sv. De LAT in Castricum had ik vorig jaar al gelopen en hoewel er ook een route van vijfentwintig kilometer was, vond ik de veertig kilometer voor nu iets te zwaar. Ik heb nog steeds last van mijn spieren (door een aanhoudende verkoudheid en burn-outklachten). Corné en Miranda gingen vijfentwintig kilometer lopen in Hoofddorp en hoewel dit verder reizen is dan Castricum, leek het mij wel leuk om mee te gaan.

Zodoende had ik de wekker op kwart voor vijf gezet en zat ik om 6.18 uur in de trein naar Haarlem. De reisplanner gaf aan dat ik verder met de bus moest, dus nam ik lijn 300 naar het Spaarne Gasthuis in Hoofddorp, waar ik over kon stappen op lijn 341. Deze lijn had een halte vlakbij de start, bij sportpark De IJvelden van sv. Hoofddorp. Corné en Miranda waren er al voor half acht en ik arriveerde er rond kwart voor acht. Even later kwam ook een hele groep bekenden van de wandelvrienden.com en wandelsportvereniging De Laatste Loodjes binnenlopen. Na een beker koffie gingen we gezamenlijk rond twintig over acht van start. Maar na een paar honderd meter viel de groep al uiteen, omdat Corné, Miranda en ik bij een grote geocache zijn gestopt. We moesten even wat puzzelen om de code van het cijferslot te bemachtigen en ook het loggen en plaatsen van een travelbug kostte redelijk veel tijd.

Bijzondere manier van pijlen…
Het eerste deel van de tocht ging grotendeels door de woonwijken van Hoofddorp waarbij we ook door de nodige parken en langs allerlei sloten liepen. Nabij de speeltuin Roosterbos ging ik opnieuw op zoek naar een geocache en het duurde even voordat ik hem te pakken had, waardoor ook Corné en Miranda al een stuk verder waren. Bovendien moesten we goed op de route letten, want de pijlen waren soms op vreemde plekken neergezet. Zo stond er één in een steegje achter een schutting, niet zichtbaar vanuit de looprichting. Daar hebben we ons dan ook verlopen… Een eindje verderop trok ik nog snel een geocache uit een buis en daarna volgde een splitsing van de afstanden. Ook die was erg vreemd aangegeven. Geen splitsingsbord, maar gewoon één pijl met afstanden erop geschreven. Stond je afstand er niet op, dan moest je de andere kant op en de pijl zonder afstanden erop volgen…

Fietstunnel in Hoofddorp

Bovendien hadden ze blijkbaar geen idee dat je een pijl die rechtdoor moet aangeven ook makkelijk met de punt omhoog kunt bevestigen aan een boom of paal, want ze stonden vaak dwars, met de looprichting mee. En dus ook niet goed zichtbaar (als je tegen de achterkant van de pijl aankeek). Giel (die ik ken van WS78) en ik hebben er een aantal rechtgezet en anders bevestigd. Hopelijk viel het op en leert men er iets van… Nadat we twee tunneltjes door waren gegaan wandelden we het Haarlemmermeerse Bos in. Daar stond een rust aangegeven bij Papa’s Beach House. Dit was echter nog niet open. We mochten ook rusten bij zorgmanege stal Starro. We hadden echter pas vijf kilometer gelopen en dus vond ik het nog veel te vroeg voor een pauze. Na het verlaten van het Haarlemmermeerse Bos volgden we de IJweg een stuk richting Zwanenburg en al snel sloegen we linksaf, het natuurgebied Plesmanhoek in. Even later staken we de Drie Merenweg over via de fietsbrug De Tulp. Na het oversteken van een vaart wandelden we door het natuurgebied Groene Weelde tussen Vijfhuizen en Cruquius. Hier kwamen we Anke en Ben weer tegen en even later arriveerden we, na elf kilometer, bij het Pannenkoeken Paviljoen waar we de eerste pauze genomen hebben.

Een brug met gezichten
Voor mij was het de tweede keer dat ik hier kwam. De vorige keer, na een tocht van wandelgroep De Stekende Muggen die hier startte, heb ik er een pannenkoek gegeten. Dit keer bestelde ik een cappuccino met appel-notengebak. Dat werd gebracht met slagroom, terwijl ik zonder had besteld. Vervolgens bleek het appel-notengebak op te zijn en kreeg ik slechts een stukje appeltaart. De bediening was behoorlijk chaotisch, want er klopten wel meer bestellingen niet. Geen succes dus. Rond kwart over elf zijn we weer met de hele groep vertrokken en na het oversteken van de Kruisweg (N201) gingen we het park Boseilanden in, waar we grotendeels het verharde fietspad volgden. Jammer, want er waren ook diverse gras- en grindpaden. Nadat we via een brug met allerlei gezichten van personen in de brugleuning de Drie Merenweg (N205) waren overgestoken, wandelden we door de wijk Floriande. Ik klom nog even tegen een talud van één van de bruggen op om een geocache te zoeken, maar het laatste stukje was iets te steil en ik heb de poging maar gestaakt. Iets verderop lagen er toch nog twee die makkelijker te bereiken waren. Bij de tweede kwamen een paar wandelaarsters nieuwsgierig kijken wat ik aan het doen was en dus heb ik het spel even uit moeten leggen.

Brug met gezichten in de leuning

We liepen een klein stukje samen met de vijf kilometer en bij het Heusdenpad ontbrak een splitsingspijl (met afstanden), waardoor ik en ook andere wandelaars verkeerd gingen. Ik kwam er na een paar honderd meter achter en ben teruggegaan. Omdat Corné en Miranda zich wellicht ook verlopen hadden, belde ik Corné even op. Ook zij hadden het nog redelijk op tijd in de gaten en zijn omgekeerd. Na het oversteken van de Nieuwe Bennebroekerweg wandelden we Park21 in, waar ik per ongeluk een geocache over het hoofd heb gezien. Ik had geen zin om ervoor terug te gaan, want Corné en Miranda zaten vast al bij de rust, bij The Duckout van honk- en softbalvereniging Hoofddorp Pioniers te wachten. Volgens hen was er geen bier te krijgen, maar op de tap hadden ze toch Jupiler en Hertog Jan Pilsener. Dus dronk ik een glaasje van het bier uit Arcen en nuttigde ik er mijn broodjes bij. Nadat ik nog een paar foto’s gemaakt had, gingen we rond kwart over één aan de laatste acht kilometer beginnen.

Het blijft zoeken en puzzelen…
Al snel was ik Corné en Miranda weer kwijt omdat er drie geocaches vlak na elkaar volgden. Ééntje lag er bij een monument dat aangeeft hoeveel meter je hier onder NAP zit. Verbazingwekkend; het was vier meter. Als ooit de zee het land zou instromen zou je hier gewoon keihard verzuipen… Een andere cache kon ik niet vinden en ik vermoedde dat die bij een duiker lag, dus een beetje te link met mijn stramme spieren. Verderop in het park stond een pijl rechtdoor en dat kon je bij de splitsing van de paden dubbelzinnig opvatten, dus die heb ik maar naar rechts gezet. Het bleek gelukkig te kloppen. Na nog een geocache, in het park Kleiland, staken we de Nieuwe Bennebroekerweg weer over en ging de route het recreatiegebied Toolenburgerplas in. De geocache die daar lag bleek een puzzel te zijn, waarbij je een balletje door een doolhof moest loodsen om het trommeltje open te krijgen. Ik had er helaas te weinig tijd voor. Even verderop keek ik tegen de achterkant van een pijl aan die blijkbaar toch voor ons bedoeld was, dus ook die heb ik op de juiste manier bevestigd. Ik had gedacht dat we rechtstreeks naar restaurant Lieveling zouden wandelen, maar we kregen eerst nog een flinke lus door de wijk Toolenburg.

Restaurant Lieveling aan de Toolenburgerplas

Vanaf 15.00 uur was er een besloten feest bij dat restaurant, maar wij mochten wel buiten gaan zitten. Daar heb ik eerst een Leffe Dubbel gedronken en Corné lustte nog wel een biertje, dus nam ik ook nog een Adriaan Wit van de Jopen-brouwerij uit Haarlem. Even voor half vier stapten we op. Het was niet ver meer naar de finish, maar ruim anderhalve kilometer. Eerst weer een stukje langs de Toolenburgerplas en daarna door een woonwijk terug naar de IJvelden, waar we rond kwart voor vier aankwamen. Er zaten nog een aantal wandelvrienden en ik heb een flesje Ginette Natural Blond genuttigd. Corné deed gezellig mee en nadat de groep wandelvrienden vertrokken was, bestelden we er nog één. Inmiddels hadden we ook wat trek gekregen, dus ging een portie bitterballen er wel in. Rond kwart over vijf stapte ik op en ik bleek net de lijn 341 gemist te hebben. Ik twijfelde wat sneller zou zijn; een kwartier wachten op de volgende of vlug naar de halte Bornholm lopen en daar lijn 300 nemen. Dat laatste scheelde in ieder geval een overstap en dus deed ik dit maar. Ik moest goed op mijn GPS kijken en heb dus van de route niet veel meegekregen. Bij de halte stond ik eerst op het verkeerde platform. Gelukkig had ik nog een paar minuten om aan de andere kant te komen. Rond vijf voor zes was ik op station Haarlem. De omgeleide intercity naar Den Helder miste ik op een haar na, maar even later ging ook nog een Sprinter. Deze was wel enorm druk. Rond kwart voor zeven was ik terug in Alkmaar en ook nu had ik weer eens geen aansluiting op de bus, dus mocht ik er nog een wandelingetje van zo’n anderhalve kilometer aan toevoegen…

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

51e Duinentocht Wijk aan Zee, 30-03-2019

Klik hier voor de website van wsv. De Zwervers
Datum: 30-03-2019
Tocht: 51e Duinentocht
Organisatie: Wsv. De Zwervers Beverwijk
Internet: http://www.wsvdezwervers.nl/
Afstand: 25 km.
Totaal afgelegd: 46099 kilometer
Weer: Eerst bewolkt, daarna opklaringen, zonnig, weinig wind.
Middagtemperatuur: ca. 14 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GCGF2K / GC80Z0Z / GC80Z0M / GC81MGK / GC80Z0C / GC80Z03 / GC2T4MD / GC4TQ43 / GC7TWGM / GC6HCXT / GC5Q2Y4 / GC5Q2XE / GC35J2D

De keuze op deze zaterdag bestond uit de 30 van Zandvoort, van Le Champion, of de 51e Duinentocht van wandelsportvereniging De Zwervers in Wijk aan Zee. Corné en Miranda hadden voor die laatste gekozen en ik voelde er ook wel wat voor om ernaartoe te gaan. Dus hadden we dit met elkaar afgesproken, een week eerder bij de RS80 in Noordwijkerhout. Om 6.49 uur heb ik de stoptrein richting Haarlem genomen en die stopte keurig om 7.12 uur in Beverwijk. Volgens de reisplanner moest ik hier tot 7.45 uur op de bus wachten, omdat die van 7.15 uur niet te halen zou zijn. Dat lukt alleen als je veel mazzel hebt. En dus had ik Corné gevraagd of ze mij wilden ophalen, omdat ze toch vlak langs het station kwamen. Ze hadden een klein beetje vertraging en dus kon ik nog vlug een geocache oppikken voor het station. Na een paar minuten wachten arriveerden Corné en Miranda en reden we naar Wijk aan Zee, waar we even na half acht het startbureau binnenkwamen. Het was er nog rustig en de inschrijving was nog niet geopend, dus dronk ik eerst een bekertje cappuccino. Het werd steeds drukker in het café van Heliomare en toen ik me wilde inschrijven stond er een heuse rij voor de inschrijftafel. Even voor half negen was het wandelboekje al gestempeld, had ik een startkaart, duinkaart en routebeschrijving, en konden we op pad.

Grote rookpluimen
Twee jaar geleden was ik hier voor het laatst (en trouwens ook voor het eerst) geweest, en liepen we meteen achter Heliomare de duinen in. Nu ging de route eerst een stukje richting het strand, maar helaas zijn we er ook dit keer niet op geweest. We namen een pad door de duinen richting de grote rookpluimen van Tata Steel. We liepen door de gelijknamige duinen en kwamen langs beeldenpark “Een zee van staal”, dat we slechts van een afstandje gezien hebben. Iets verderop in de duinen passeerden we een voormalige lunet en een fraai meertje. Na het oversteken van de Zeestraat volgden we het voetpad richting Beverwijk, waar vijf geocaches van een grotere serie lagen. De eerste was ik al voorbij voordat ik er erg in had en ik besloot toch even die zeventig meter terug te lopen. De caches waren makkelijk te vinden, op één na, die waarschijnlijk verdwenen was.

In de duinen bij Tata Steel

Na het oversteken van de Binnenduinrandweg (N197) volgden enkele grindpaden door het park De Duinen, om vervolgens diezelfde N197 een stukje te volgen over het fietspad richting Heemskerk. We namen de eerste weg links en daarna ging het weer linksaf, het Heemskerkerduin in. Ook hier lagen weer enkele geocaches; van de drie hebben we er twee kunnen vinden. De derde zat waarschijnlijk in een boom met klimop er omheen, en dat maakt het zoeken erg lastig. Via enkele wegen in het buitengebied en een flink stuk door de duinen kwamen we op camping Geversduin bij Castricum, waar wat horeca zit. We gingen rusten bij eetcafé Vos Food. Daar hebben we heerlijk op het terras gezeten. Corné lustte wel een Texels Skuumkoppe en ik nam een Triple d’Anvers van brouwerij De Koninck uit Antwerpen. Het meisje van de bediening kwam wel drie keer informeren wat we precies bedoelden, want ze kon het niet vinden in haar handcomputer en ze vroeg zelfs welke wijn we wilden hebben… Absoluut geen verstand van bier dus…

De Kwal in de duinen
Na de rust was het even zoeken waar we precies naartoe moesten en op de camping hebben we ons ook nog een keer verlopen. Daarna ging de route opnieuw de duinen in. Eerst een flink stuk door de bossen, waarbij er een geocache op zeventig meter van het parcours lag. Terwijl ik deze aan het loggen was, zijn Corné en Miranda doorgelopen. Eenmaal in het waterwingebied aanbeland haalde ik ze weer in, maar bij De Kwal ging ik weer even van de route af om een geocache op te pikken. De cache was snel gevonden. De Kwal is een plek waar voorgezuiverd water uit het IJsselmeer het duin ingelaten wordt, om daar verder gezuiverd te worden. De naam is ontleend aan de bolvormige kap waar het water vanaf stroomt. Die lijkt op een kwal; zie de foto onder deze alinea. Ik was Corné en Miranda weer kwijt en moest nu dus goed opletten dat ik niet verkeerd liep. Bij een uitzichtpunt ben ik nog even boven gaan kijken en een eindje verderop kwam ik de boswachter tegen. Ik heb even een praatje met hem gemaakt. We hadden het onder andere over de geocache bij De Kwal; hij was nieuwsgierig of die wel te pakken was zonder over het hekje te moeten klimmen. Gelukkig kon ik hem geruststellen. Verder hadden we het over de grote grazers die hier rondlopen (en waarvan ik er ook een aantal op de foto heb gezet tijdens de tocht).

Waterinlaatpunt “De Kwal”

Vlak voordat ik weer Wijk aan Zee inliep trof ik nog twee geocaches aan in de duinen. Toen ik de eerste aan het loggen was, meldde zich een dame die ook aan geocaching deed. Ze mocht van mij meteen ook even iets op de logrol schrijven. En de tweede cache had ik net weer verstopt toen een ander team kwam zoeken. Ze hadden mij gezien en dus zou het voor hen een makkie worden. Ik wist dat we nog even een pittig stukje duin voor de kiezen kregen en ik had last van een suikertekort, dus haalde ik snel nog een broodje uit mijn tas. Een paar meter verder wees een pijl naar links maar ik zag nergens een pad. Dat werd dus zoeken, want ik wist zeker dat we twee jaar geleden hier ergens uit het bosgebiedje waren gekomen. Samen met een paar andere wandelaars vond ik de juiste weg. Na nog een beetje mul zand kwamen we achter Heliomare uit en even later, rond vijf over drie, arriveerde ik aan de finish. Corné zat al aan het trappist en ik nam er ook ééntje. Ik wilde daarna nog graag naar een strandtent, omdat we niet eens aan zee waren geweest, maar Miranda had er geen zin in. En dus dronken we aan de finish nog maar een Affligem Dubbel. Vervolgens hebben Miranda en Corné mij weer teruggebracht naar station Beverwijk, waar ik rond kwart voor vijf de stoptrein naar Alkmaar genomen heb. Het was best wel een pittig tochtje en ik was aardig moe, dus ik was blij dat ik een dag eerder gekookt had en het eten klaarstond. Na het douchen wilde ik eerst nog aan het uitwerken van de foto’s en route beginnen, maar ineens had ik er geen zin meer in en besloot ik de avond af te sluiten met de film “Despicable Me 3” op SBS6…

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

RS80 Noordwijkerhout, 23-03-2019

Klik hier voor de website van RS80Datum: 23-03-2019
Tocht: 390e wandeltocht (serie 39, tocht 10)
Organisatie: RS80
Internet: http://www.rs80.nl/
Afstand: 25 km.
Totaal afgelegd: 46074 kilometer
Weer: Zwaar bewolkt, enkele opklaringen, fris, veel wind.
Middagtemperatuur: ca. 12 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC2WWQV / GC2YDTD / GC2JFH5

Afgelopen jaren bezocht ik rond deze tijd altijd de vier dorpentocht van wandelsportvereniging WS78 in Klarenbeek, maar de reistijd hiervoor is van deur tot deur circa drie uur, enkele reis. Daar heb ik geen zin meer in, dus zocht ik een alternatief. Corné en Miranda gingen de wandeling van RS80 in Noordwijkerhout doen. Hoewel dit ook nog een trein- en busreis van bijna twee uur opleverde, had ik er ook wel oren naar. Dus besloot ik om 6.49 uur de trein richting Haarlem te nemen. Daar had ik vijfentwintig minuten overstaptijd en dus tijd voor koffie. Ik moest met de Sprinter naar Hillegom, waar ik nog eens ruim twintig minuten moest wachten. Bij de bushalte bleken meer wandelaars te staan. Rond twintig voor negen stapten we op de Wildlaan in Noordwijkerhout uit de bus en ik wilde eigenlijk snel nog een geocache oppikken, maar dan zou ik bij de inschrijving achter al die andere wandelaars moeten aansluiten. Dus ben ik maar meteen naar de start gelopen, heb me ingeschreven, snel een beker koffie gepakt en toen die op was, heb ik me met Corné en Miranda naar buiten begeven. Nou had ik zelfs een uur eerder kunnen komen, maar omdat ik momenteel met een beginnende burnout te kampen heb, wilde ik niet zo vroeg opstaan. Mijn nachtrust wordt al verstoord door de pijn in schouders en armen en dus heb ik de slaap die overblijft hard nodig…

Om negen uur werden de routes uitgedeeld en mochten we via een woonwijk naar de N206 lopen. Toen we deze rijksweg overgestoken waren, gingen we door het centrum van Noordwijkerhout. Via een winkelstraat kwamen we langs de Protestantse witte kerk en later liepen we door een hofje, terug naar de N206 waar we met een smal tunneltje onderdoor gingen. Na nog een stuk bebouwde kom kwamen we op een parallelweg langs de N206 die we een flink stuk volgden. Ik had gehoopt een geocache bij de volgende rotonde te kunnen meepikken, maar voordat we daar waren sloegen we al rechtsaf richting landgoed en golfclub Tespelduyn, waar we na ruim vijf kilometer mochten rusten. Dat was voor ons te vroeg, dus nadat Corné even van het toilet gebruik gemaakt heeft, zijn we verder gegaan.

Witte kerk in Noordwijkerhout

Frühschoppen in Ruigenhoek
Langs een mooi geel bollenveld (we hadden al meer bollenvelden gezien deze ochtend) wandelden we naar het plaatsje Halfweg dat tot de gemeente Lisse behoort. Daar mochten we een flink stuk langs de Leidsevaart lopen. Er stond een informatiebord met het opschrift “Kade kasteel Keukenhof”, maar van het kasteel of de Keukenhof hebben we niets meegekregen. Na het passeren van de nodige picknickbankjes die ik even op de “Alle bankjes” app heb aangegeven, sloegen we linksaf en liepen we langs een akker een stukje richting De Zilk. Dit dorp deden we echter niet aan. In plaats daarvan wandelden we naar Ruigenhoek, waar we bij café restaurant De Ruigenhoek na ruim tien kilometer rust hadden. Het was er enorm druk en het duurde even voordat we iets te drinken en een zitplaats hadden. Hoewel het nog vrij vroeg was, rond half twaalf, had Corné wel zin in een Leffe Dubbel en ik besloot met hem mee te drinken. Sommigen noemen dat ook wel “Frühschoppen” (ja, met “sch” en niet “sh”…).

Toen ik mijn bier op had, stond Miranda in de rij voor het toilet en ik besloot even snel die geocache bij de rotonde op te gaan pikken, die we eerder misliepen. Hij lag op zo’n 150 meter vanaf de rust, maar we zouden er niet langs gaan. Ik vond hem vrij snel en was alweer terug bij de rust voordat Miranda van het toilet kwam. Na de rust mochten we onder de N206 door en vervolgens gingen we de Amsterdamse waterleidingduinen in. Voor dit gebied hadden we een extra euro betaald bij de inschrijving. We wandelden om een zweefvliegveld heen. Eerst waren de paden nog redelijk hard; gras, vast zand en klinkers wisselden elkaar af. Maar na een tijdje mochten we door het mulle zand, heuvel op en heuvel af, naar de Langevelderslag. De zee hebben we echter net niet te zien gekregen, omdat we vlak voor de strandopgang een klinkerweg in zuidelijke richting namen. We kwamen langs het radiostation “Noordwijk” van de marine en daar veranderde de weg in een grindfietspad. Ongemerkt liepen we steeds verder weg van de zee totdat we bij de volgende rust, op bijna negentien kilometer, uitkwamen. Dit was bij pannenkoekenrestaurant Langs Berg en Dal in Noordwijkerhout.

Bollenvelden nabij Lisse

Luxe huizen kijken
Hoewel de wind toch nog wat fris was, hebben we wel op het terras gezeten. De bierkaart was niet al te uitgebreid, maar een Affligem Dubbel was er wel te krijgen. Later kwamen Huib en zijn broer ook nog bij ons zitten. De bediening had zichtbaar moeite met de grote drukte in het begin, want er waren zelfs gasten die hun bestelling niet meer afgewacht hebben en vertrokken zijn. Wij hadden gelukkig tijd genoeg. En er werd niets op tafelnummer genoteerd en bezorgd, waardoor het flink chaotisch was. Na deze rust, waar we rond twintig over twee vertrokken, mochten we het woonterrein landgoed Sancta Maria op, waar we ons aan de grote luxe woongebouwen konden vergapen. Vervolgens ging de route langs een aantal campings en vakantieparken, door het buitengebied terug naar Noordwijkerhout. Bij een rotonde pikte ik nog snel een geocache op en daarna gingen we door een woonwijk terug richting de startlocatie. Vlak voor de finish hebben we ook de geocache bij de naastgelegen rotonde gezocht. Ik kon hem niet vinden, maar Corné had hem gelukkig wel snel te pakken.

Even na half vier kwamen we aan de finish. Het wandelboekje werd gestempeld, maar een inlegvelletje kregen we niet omdat men per ongeluk de verkeerde meegegeven had. Dat zou later wel per e-mail toegestuurd worden. We dronken nog een pilsje (Corné een Jupiler van de tap in een plastic bekertje en ik een Hertog Jan uit de fles), en rond kwart over vier namen we afscheid van elkaar. Ik nam de bus naar Leiden Centraal en vanaf daar de intercity naar Haarlem. In de stoptrein van Haarlem naar Alkmaar was het tot Beverwijk zo druk dat ik geen zitplaats meer kon vinden. Ik had wat last van mijn spieren en mijn rug. Drie kwartier blijven staan was ook geen optie, dus ben ik maar in de 1e klas gaan zitten. Om 18.11 uur kwam de stoptrein aan in Alkmaar en ik had geen zin om nog dertien minuten op de bus te gaan wachten, dus ben ik in zeventien minuten tijd naar huis gelopen. Veel tijdwinst had de bus ook niet opgeleverd…

In de Amsterdamse waterleidingduinen

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen