13e Plus Wandelvierdaagse Alkmaar, 19 t/m 22-06-2019


Klik hier voor de website van de Plus Wandelvierdaagse Alkmaar

Datum: 19 t/m 22-06-2019
Tocht: 13e Plus Wandel4Daagse Alkmaar
Organisatie: Le Champion
Internet: http://www.pluswandel4daagsealkmaar.nl/
Afstand: 4 x 40 = 160 kilometer
Totaal afgelegd: 46783 kilometer
Weer: Eerst wisselvallig (buien met onweer), benauwd, later zonnig. Wind: 3-4 Bft uit westelijke richtingen, dag 4 uit het noordoosten.
Middagtemperatuur: Dag 1 ca. 23 °C, overige dagen ca. 20 – 21 °C.
Foto-album: Klik hier
Routes: dag 1 / dag 2 / dag 3 / dag 4
Geocache(s): GC88DZT / GC86043

Dinsdag 18 juni 2019; loopchip en stempelkaart ophalen
Helaas had ik op deze dag geen carpool naar het werk en dus moest ik met het openbaar vervoer, waardoor ik ook later terug was in Alkmaar. Vanaf het station ben ik direct naar het Waagplein gelopen om mijn loopchip en stempelkaart op te halen. Iemand vroeg nog of ik iets wilde drinken en hoewel ik dorst had besloot ik niet op het aanbod in te gaan, want ik moest thuis nog eten, spullen klaarleggen, mezelf verzorgen en enkele andere voorbereidingen treffen. Maar goed ook dat ik niet op het Waagplein ben blijven plakken, want ik lag pas na 23.00 uur in bed. En de wekker ging om 4.15 uur…

Muziek op het Waagplein bij de opening van de vierdaagse

Woensdag 19 juni 2019; dag 1: Strand- en duinenroute
Zoals elke editie begon ook deze dag met een wandelingetje naar sportcomplex De Meent. Dit jaar mochten we weer bij de ijsbaan starten. Enkele minuten voor half zeven sloot ik aan in de rij van het startvak en nadat het startschot gelost was mochten we door de Egmondermeer naar Egmond aan den Hoef. Daar passeerden we de slotruïne en later ging het door de duinen naar Egmond aan Zee, waar we dwars door hotel Zuiderduin liepen. Tot op het strand waren er geen bijzonderheden. Achter ons doemde een gitzwarte lucht op en er waren al plaatsen waar onweer gemeld was. Ik was bijna bij strandpaviljoen Zuid in Bergen aan Zee en besloot toch maar even een kop koffie te gaan drinken. Een kwartier later kwam de regen met bakken uit de lucht. Het zou nog zeker een uur duren voordat het droog werd, dus regenhoes om de rugzak, paraplu opsteken en gaan…

Ik had de wind in de rug, waardoor mijn regenhoes flink nat werd en het water over mijn trainingsbroek liep. Tegen de tijd dat ik bij Camperduin was, was mijn ondergoed ook nat. Gelukkig hield de regen op, al bleven er wel donkere wolken met een enkele klap onweer boven de duinen hangen. Hoewel we die kant op moesten hebben we er geen last van gehad. Via Groet ging het richting het buitencentrum van Staatsbosbeheer bij Schoorl, waar we de duinen in mochten om bij bospaviljoen De Berenkuil uit te komen. Tijd voor een lekker glas Gerardus kloosterbier. Intussen had ik mijn boterhammen uit de rugzak gehaald en toen het bier op was, ging de tocht verder via de fietspaden door de duinen naar Bergen. Bij de ruïnekerk kwam ik Trees uit Venlo met een aantal vriendinnen tegen. Ik besloot even een speciaalbiertje te gaan nuttigen bij Fabel’s Eten & Drinken, en even later zaten zij ook op het terras. Samen liepen we het laatste stuk door de Bergermeerpolder terug naar Alkmaar. Op de ijsbaan dronken we nog een paar pilsjes en rond half vijf werd daar opgeruimd. Blijkbaar moest het vat leeg, want er werd ons nog een flinke tree bier voor de neus gezet. Een klein beetje aangeschoten liep ik vervolgens naar huis…

Regen en onweer boven de duinen tussen Hargen en Camperduin

Donderdag 20 juni 2019; dag 2: Broeker Veilingroute
De dag begon dus met een lichte kater en het kostte mij wat moeite om op te staan. Vlak voor het startschot kwam ik aan bij sportcomplex De Hoornse Vaart en de route was weer gelijk aan die van het jaar ervoor. Via de Oudorperpolder en het witte kerkje in Oudorp ging het naar het kippenbruggetje over het kanaal Omval – Kolhorn en daarna de polder in richting Obdam. De stempelpost daar was iets eerder op het parcours neergezet en ik besloot niet te gaan rusten in Obdam. Ook kwam ik de Volkswagen Samba spijlbus van Sunset Drive (uit 1966) weer tegen. Rondom klonken vrolijke deuntjes en ik heb de diskjockey even een hand gegeven. Via Rustenburg en een graspad door een mooie polder ging het naar Hensbroek, waar de ijsclub voor koffie had gezorgd. Mijn eerste rust.

Na Hensbroek moest er een nieuwe geocache bij een kippenbruggetje liggen. Ik stak de brug over maar kon die cache niet vinden, dus besloot ik door te lopen. Niet veel later viel er een aardige bui en ging ik even schuilen. Tegen de tijd dat ik mijn paraplu te pakken had, werd de regen al minder. We liepen de Berkmeerpolder in en werden ineens van de dijk af gestuurd, het weiland in. Ik begreep het eerst niet, totdat ik verderop veel auto’s en een paar hijskranen op de dijk zag staan. Midden ertussen stond een tankwagen in de berm met de cabine gevaarlijk dicht bij het water. Blijkbaar was hier iets misgegaan en moest de vrachtwagen getakeld worden, waardoor wij er niet langs konden. Ik raakte lichtelijk vermoeid en de geocaches in deze polder die ik nog niet gevonden heb, heb ik maar gelaten voor wat ze zijn. Op naar het dorpshuis van Veenhuizen, voor een heerlijke kop soep…

Het stuk door Heerhugowaard en Zuid-Scharwoude vind ik altijd wat minder leuk. Het Rijk der 1000 Eilanden is al wat fijner om doorheen te lopen. En ik vind het nog steeds jammer dat de veertig kilometer altijd voor museum Broeker Veiling langs geleid wordt. Je kunt er ook doorheen, maar dan moet je de weg weten. Vroeger stond er nog wel eens een bordje met de keuze wel of niet door de veiling, maar dat is er niet meer. Ik heb het wel al vaak gezien en ben er nu dus niet doorheen gegaan; voor nieuwelingen is het zeker de moeite waard. Bij de Van Arkelschool waren ze al druk aan het opruimen, maar ze hadden nog wel cola light en er stonden nog een paar stoeltjes om te rusten. Daarna ging de route door het winkelcentrum waar de plaatselijke supermarkt DEEN krentenbollen uitdeelde. Vervolgens wandelden we naar Sint Pancras en door de Hortus (de tuinen van VSM) terug naar sportcomplex De Hoornse Vaart. Ik zag Trees nergens en binnen stond de muziek veel te hard, dus heb ik buiten op een muurtje maar even mijn pilsje gedronken. Daarna heb ik mijn fiets opgehaald uit de stalling bij het Van der Meij college en ben ik naar huis gereden.

Hier is iets niet helemaal goed gegaan…

Vrijdag 21 juni 2019; dag 3: Heilooërroute
De derde dag start altijd bij het AFAS AZ-stadion, waarvan op 10 augustus 2019 een gedeelte van het dak is ingestort door storm en slechte lasverbindingen. Ook wij zijn er wellicht onderdoor gelopen, omdat we zowel bij vertrek als bij binnenkomst een halve ronde door het stadion maken. Je moet er toch niet aan denken dat zo’n dak instort als er honderden mensen onderdoor lopen, en al helemaal niet als zo’n stadion vol zit met maximaal 17.000 toeschouwers. Of het stadion volgend jaar nog gebruikt kan worden als startplaats, dat zal afwachten worden…

We verlieten het stadion en gingen het graspad in de Boekelermeer op, dat normaal niet toegankelijk is. Het weer was gelukkig een stuk opgeknapt. Over landgoed Nijenburg (ook wel het Heilooërbos genaamd) wandelden we naar Heiloo, om vervolgens via Rinnegom naar de duinen te gaan. Daar volgde een pittig stukje door het mulle zand, waarbij we even aardig mochten klimmen en dalen. Wel erg mooi. Uiteindelijk kwam ik in Egmond aan Zee uit. Het strandpaviljoen De Schelp bleek afgebroken te zijn en het was vervangen door een prachtige, nieuwe en grote strandtent “Nautilus aan Zee”. Ik kreeg er van een wandelaar een kop koffie aangeboden. Daar moest ik helaas wel lang op wachten, maar ik had nog tijd genoeg.

In zuidelijke richting ging het vervolgens over het strand naar de volgende strandopgang, waar ons weer een pittige klim wachtte. We mochten ook nog een extra lus door het ruige duingebied maken voordat we bij gasterij Nieuw Westert kwamen. Dit restaurant is in januari 2019 afgebrand en wordt (hopelijk) weer herbouwd. Er was wel een rustpost opgebouwd op het naastgelegen parkeerterrein. Helaas was er geen cola light te krijgen en de volgende rust zou nou een flinke tijd op zich laten wachten, dus nam ik even een beker koffie. Na de splitsing van de vijfentwintig en veertig kilometer mocht ik nog een flinke lus door de duinen maken om naar Bakkum-Noord te komen. De plek waar vorig jaar de uitdeelpost stond was ingepikt door de verzorgers van een groep militairen in opleiding die ook meeliepen. De post was verplaatst naar een boerenschuur aan het Groenelaantje, waar we altijd gratis koffie mogen halen. Vanaf Nieuw Westert een mooie afstand om weer even te rusten…

In de duinen bij Egmond aan Zee

Aan de rand van Egmond-Binnen kwamen we aan de Zeeweg, die we langs de abdij een flink stuk richting Heiloo mochten volgen. Dankzij een routewijziging mochten we deze doorgaande weg iets eerder verlaten en zo kwamen we bij het bedevaartsoord Onze Lieve Vrouwe ter Nood. Nadat ik even in de beide kapellen gekeken had, ben ik een cola light voor onderweg gaan halen bij het Oesdom. Na het oversteken van de N203 volgde weer een splitsing en mocht ik nog een flinke lus maken door het Oosterbos en een paar wijken van Heiloo. Op het landgoed Willibrordus was de laatste rust en daar heb ik een pilsje gehaald. Helaas was er alleen maar Heineken te krijgen en alle banken en tafels stonden vol in de zon, dus zocht ik verderop een bankje in de schaduw op, waar ik nog een interessant gesprek had met een wandelaar.

Ik kreeg nog een paar zakjes chips van de DEEN en daarna mocht ik de A9 oversteken, om langs deze drukke weg terug te lopen richting het AZ-stadion. De dames van de Beemsterkaas stonden verderop kaas uit te delen, maar waren alles al een uur te vroeg aan het opruimen. Het groepje wandelaars voor mij kreeg een zak kaasblokjes mee voor onderweg en ik mocht er ook een paar hebben. Heel verrassend mochten we dit keer in de Boekelermeer door de autoshowrooms lopen. Met mijn beperkte zicht heb ik niks aan een auto, maar het was wel leuk om grapjes te maken tegen de verkopers, zoals: “Ik ben iets kwijt… Mijn autosleutels…” of “Ik wil bij jou wel een auto kopen, maar dan wel met chauffeur…”. Ook kregen we een ijsje voordat we onder de N242 door mochten, terug naar het stadion. Bij binnenkomst werd ik door Gerrit herkend die mij een pilsje aanbood. Zijn vriendengroep was een feestje aan het bouwen en haalde steeds weer bier. Ik heb ook maar een treetje van zes pils gedoneerd. Zelf heb ik het na vier pilsjes voor gezien gehouden, want ik moest nog met de fiets naar huis en ik wilde de volgende dag niet weer een kater hebben…

Parcours dwars door de autoshowroom…?

Zaterdag 22 juni 2019; dag 4: d’Oude Stadroute
Nadat ik mijn fiets geparkeerd had in de bewaakte stalling bij het PCC Oosterhout, stond ik net voor half zeven aan de start op het parkeerterrein bij sportcomplex Oosterhout. Via het gelijknamige park ging de route naar de binnenstad en daarna over de Ringersbrug naar de Overstad. Frieseweg, Munnikenweg en Oudorperpolder, allemaal bekend terrein. En daarna langs de molens, de Rekerdijk op, door de Rekerhout langs de kinderboerderij en de scouting. Ook bij speeltuin ’t Span, waar een rust was, ben ik doorgelopen. We passeerden recreatiegebied Geestmerambacht aan de oostzijde en daarna kwam ik bij manege Beukers, waar ik zin had in een kop soep. Inmiddels zaten er rum twaalf kilometer op. Kort na de manege volgde de splitsing van de vijfentwintig en veertig kilometer, en mocht ik richting Warmenhuizen. Vlakbij het gele fietstunneltje onder de N504 kreeg ik wat last van mijn rechtervoet en moest ik mijn schoenen even anders strikken, maar echt veel hielp het niet.

Na Warmenhuizen ging de route naar Tuitjenhorn, waar we rust hadden bij dierenpark Van Blanckendaell. Tijd voor een Texels speciaalbiertje. De rechter kleine teen bleef wel aardig pijn doen en ik dacht eerst dat een iets te lange nagel de oorzaak was, dus maar even naar het Rode Kruis. Die hadden ze erg ongelukkig in een gangetje naast het toilet gepropt, waardoor het veel te krap was. En ze mochten ook geen nagels knippen, maar volgens hen was de nagel kort genoeg. Ik kon het ter plekke niet zien of zelf doen, maar thuis heb ik er later toch nog iets vanaf gehaald. Ze hebben mijn tenen ingepakt in vette watten en dat liep toch iets prettiger, al kreeg hierdoor een ander stuk van de voet weer meer druk te verwerken. Maar ach, ik hoefde nog hooguit twintig kilometer… Eerst maar eens richting Krabbendam en helaas lieten we de uitzichttoren aan de Westfriese Omringdijk weer eens links liggen. Bij Krabbendam mochten we de dijk op en het vakantiepark Het Geestmerambacht was nog een rustmogelijkheid. Ik besloot door te lopen, door Schoorldam langs het Noord-Hollands kanaal naar Koedijk. Hoewel ik meestal bij de Molenschuur (naast maalderij De Gouden Engel) ga rusten, ging ik nu toch weer eens bij café De Bonte Koe naar binnen. Het was er gelukkig niet al te druk en niet te luidruchtig, en het assortiment speciaalbieren was ook uitgebreid. Dus nam ik een lekker witbiertje op het lounge-terras.

Na nog een stukje Achtergraft, waar de gezelligheid al behoorlijk weg was, kwam ik weer aan het kanaal dat we nu tot in de stad moesten volgen. We staken de Koedijker vlotbrug over om bij de controlepost naast de Sluismolen te komen. Iets verderop viel ook nog een nieuwe geocache op te pikken. Daarna moesten we via de Vlielandbrug weer naar de overkant, omdat de Victoriebrug bij de Vue-bioscoop eruit ligt. Bij de bouw zijn de bruggenhoofden niet zwaar genoeg uitgevoerd, waardoor deze gloednieuwe brug niet meer gebruikt mag worden. Ik ben benieuwd wat men hier aan gaat doen. Via de Tesselsebrug gingen we onder het stadskantoor door en daarna het Bolwerk op. Bij het Zevenhuizen werden de traditionele zonnebloempjes uitgedeeld. In het park was er op verschillende plekken muziek, evenals in de binnenstad van Alkmaar. Door het winkelgebied ging het vervolgens richting het Waagplein, het laatste stukje over de rode loper. De finish had ik zowat voor mij alleen, maar op het Waagplein was het nog aardig druk op de terrassen. Een collega stond mij na de finish op te wachten. Het was mij een beetje te druk en te luidruchtig, dus besloten we een rustiger plekje op te zoeken. Het was wel frappant dat het pontonterras van café De Pilaren helemaal vol zat, terwijl ernaast, bij café Stapper, niets te beleven was. We zijn daar op het ponton gaan zitten en hebben er twee trappistjes gedronken. Omdat de terrassen in de schaduw liggen, werd het wel een beetje fris en zijn we niet al te lang gebleven. Ik moest nog naar de Oosterhout lopen om mijn fiets op te halen, en na een klein kwartiertje rijden zat voor mij deze editie van de Alkmaarse vierdaagse erop. Het was de elfde keer voor mij…

Finish op het Waagplein

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.