32e Pinksterdriedaagse Breda, 08 t/m 10-06-2019


Klik hier voor de website van de S.N.J.B.

Datum: 08 t/m 10-06-2019
Tocht: 32e internationale pinksterdriedaagse / 27e internationale pinkstertochten
Organisatie: S.N.J.B.
Internet: http://www.bloggen.be/snjb/
Afstand*: 40 + 30 = 70 kilometer
Totaal afgelegd: 46623 kilometer
Weer*: Zondag warm, toenemende bewolking, later benauwd. Weing wind. Droog. Maandag vergelijkbaar met zondagmiddag.
Middagtemperatuur: Ca. 21 – 23 °C.
Foto-album:  Klik hier
Routes*: Dag 2 / Dag 3
Geocache(s): –
*1e dag niet gelopen

Zaterdag 08-06-2019 (dag 1):
Dit jaar had ik niet veel zin om naar Breda te gaan. Het is er wel gezellig, maar de routes zijn altijd nagenoeg hetzelfde en je komt ook twee dagen twee keer (dus in totaal vier keer) op de rust in het Oudlandstraatje in Effen. Ik wilde weleens iets anders. Dus had ik de uitnodiging van Kees en Inge om te komen slapen ook afgeslagen. Ik was van plan om op zaterdag naar de Michaëlmars in Nijmegen te gaan. Op vrijdagavond was ik pas om twaalf uur in Blerick en ik zou om zes uur in de trein moeten zitten, dus werd mijn nachtrust te kort. Ik ben zaterdag maar niet gaan wandelen…

Zondag 09-06-2019 (dag 2):
Voor de zondag had ik wel Breda in gedachten, omdat ik dan veertig kilometer kon lopen en het ook wel weer eens leuk zou zijn om Kees en Inge te zien. Inge heeft wel gelopen, maar Kees lukt dat helaas niet meer. Ik heb om 7.06 uur de eerste trein richting Eindhoven genomen. Daar was de overstap te krap om de intercity naar Breda te halen, want ik moest door de tunnel. Dus bleef ik zitten tot ‘s-Hertogenbosch. Met de intercity richting Roosendaal ging het vervolgens naar Breda, waar ik om 8.40 uur aankwam. Zo vroeg rijden er nog geen bussen richting de Tuinzigtlaan en dus nam ik een OV-fiets. Het ophalen ging best vlot en om negen uur kwam ik aan bij de startplaats, de Prinsentuin van Cooth. Inge was net vertrokken en ik kreeg haar telefonisch niet te pakken, omdat haar mobieltje het niet deed. Ik dronk vlug een beker koffie waarna ik om kwart over negen gestart ben, in de hoop Inge nog in te halen.

Vijvertje bij de Prinsentuin van Cooth

De route ging zoals gebruikelijk eerst een stuk door de woonwijk Haagpoort richting de Aa of Weerijs en later langs het Amphia-ziekenhuis aan de Langendijk. Later staken we nog een keer de Aa of Weerijs over en verliep ik me even, omdat ik foto’s van de “Kolenkit” aan het maken was en per ongeluk het pad naar het Zaartbos voorbij liep. Na het doorkruisen van het Zaartbos volgden we de Aa of Weerijs een stuk en zat er een kleine wijziging in de route, waardoor we flink door het hoge gras langs een aantal vennetjes mochten lopen. De pijlen hingen soms ver weg en hierdoor zag ik ze niet, dus was het een beetje gokken welk pad ik moest nemen. Ook nu liep ik iets te ver door. Via een stukje Mastbos en de brug “Het Vlonderke” over de Aa of Weerijs wandelden we naar Effen, rechtstreeks naar de rust aan het Oudlandstraatje. Ik had Inge daar verwacht, maar ze was er niet. Dus bestelde ik een beker koffie en ging ik zo zitten dat ik iedereen zag aankomen. even later kwam Inge met een groepje wandelaars aanlopen. Ook zij hadden zich blijkbaar verlopen…

Na een praatje nam ik afscheid van Inge, omdat zij de twintig kilometer liep. Ik moest een beetje om de tijd denken en ik zou haar later wel bellen op haar huistelefoon. De lus van de veertig ging eerst naar de parallelweg langs de A16, dus een hoop geluid van het voorbijrazende verkeer. Ter hoogte van knooppunt Galder volgde de splitsing met de twintig kilometer en werd het pas echt rustig op het parcours. Via een breed grindpad ging ik naar de Krabbebossen, waar de route in een rechte lijn dwars doorheen ging. Na een klein stukje drukke harde weg liepen we de Zandstraat op die we een flink stuk moesten volgen richting de buurtschap Breedschot. Daarna wandelden we door naar Klein Oekel, waar ook weer een rustpost van de organisatie was. Ik had me ingeschreven met verzorging en kreeg hier dus een kommetje soep. Ook nam ik gelijk de banaan mee, die ik eigenlijk pas bij de tweede doorkomst zou krijgen. Na een pauze van een kwartier vertrok ik rond twintig over twaalf voor de meest verre lus van de veertig kilometer. Na de rust sloegen we meteen rechtsaf een straat in en verderop wandelden we langs een grote camping, ’t Oekeltje. Na de camping volgden we de rand van het Oekelsebos en via een graspad kwamen we bij een trekpontje over de Aa of Weerijs uit. We zouden eigenlijk voor het water het graspad naar links nemen, maar dat was nauwelijks begaanbaar. Dus moesten we het water oversteken. Er was niemand in de buurt. Het trekpontje in mijn ééntje bedienen was best zwaar, zeker met mijn pijnlijke armen en schouders. Maar toch is het gelukt. Aan de overkant sloeg ik klakkeloos linksaf het verharde fietspad op. Later ben ik toch teruggelopen om te kijken of er een pijl stond. Een paar wandelaars die na mij kwamen vertelden dat ik goed liep.

Trekpont over de Aa of Weerijs

Verderop staken we de Aa of Weerijs nogmaals over via een brug en zaten we weer op de originele route. Toen ik een breed grindpad opging herkende ik het weer van vorig jaar. De route ging verder via een brede verharde weg naar de camping Laarse Heide, waar we bij restaurant ’t Koetshuis konden rusten. Ik dacht dat ze daar wel een witbiertje hadden, maar helaas… Gelukkig was er wel een Grimbergen Dubbel te krijgen en die smaakte buiten op het terras ook prima. Inmiddels begon het wel wat meer bewolkt te raken en werd het benauwd, omdat er ook bijna geen wind stond. Na de rust mochten we nog een lusje maken door het aangrenzende bos en boerenland, waarna het al gauw weer terugging richting Oekel. Onderweg kwam ik Arie tegen en we raakten aan de praat, dus liepen we samen naar de volgende rust. Ik wilde er eerst eigenlijk niet stoppen, maar we hebben toch een korte pauze genomen en ik dronk even een bekertje cola light. Vervolgens liepen we door Klein Oekel, via de Klein Oekelsestraat weer naar de Zandstraat. We liepen nu aardig wat stukken tegen de heenweg in, zo hier en daar met een klein lusje net even anders… En als we nou het fietspad rechtdoor gevolgd hadden, zouden we zowat bij de horecarust van de derde dag zijn uitgekomen. Maar dat was niet de bedoeling, dus liepen we netjes via de aangeven route terug naar de Krabbebossen en zo kwamen we op de Montenslaan uit. Daarna volgde opnieuw een stukje Krabbebossen om uiteindelijk rond kwart over vier op de laatste rust, wederom op het Oudlandstraatje in Effen, uit te komen. Mijn verzorgingsbonnen waren op en dus kocht ik twee flesjes Jupiler; één voor mij en één voor Arie.

De laatste etappe ging eerst over de Aa of Weerijs en daarna staken we de A16 en de hogesnelheidslijn over. We volgden een verharde weg naar het Mastbos, waar we nog een aardig eindje doorheen wandelden. Daarna ging het via de wijk Ruitersbosch naar het Zaartpark om vervolgens via de wijk Heuvel terug te keren bij de Prinsentuin van Cooth. Volgens een blaadje op de inschrijftafel mochten we tot 18.00 uur finishen en dus hadden we nog drie minuten over. Ik dronk met Arie een Jupiler en intussen belde ik Inge op. Ik had toch die OV-fiets mee en het leek me wel leuk om even bij hen op bezoek te gaan. De route had ik al in de GPS gezet en om zeven uur was ik bij hen. We hebben wat gekletst en koffie gedronken, waarna ik rond kwart over acht weer op de OV-fiets gestapt ben. Tegen half negen was ik op het station en wilde ik bij Smullers een snack halen, want ik had nog niet gegeten. De automatiek was echter leeg en wachten op een vers gebakken snack ging te lang duren, dus haalde ik bij de Kiosk maar vlug een frikandellenbroodje. In de trein naar Eindhoven heb ik nog een boterham genomen en thuis, dat was inmiddels tegen half elf, nog een bekertje yoghurt. Echt veel honger had ik sowieso niet. Ik twijfelde eerst nog of ik op maandag naar Mechelen zou gaan, maar dan moest ik zo laat nog alles voorbereiden. En dus leek Breda me toch een betere optie, want de GPS was er toch al klaar voor…

Lange Dreef in het Mastbos

Maandag 10-06-2019 (dag 3):
Op pinkstermaandag reden de treinen als op zaterdag en dus kon ik een half uurtje eerder weg. En nu was de overstap in Eindhoven wel te halen, omdat de treinen vanaf hetzelfde perron vertrokken. Dus was ik om 7.52 uur al in Breda, waar ik voor acht uur al op de OV-fiets zat. De bus pakken was nog steeds geen optie. Rond kwart over acht was ik op de start waar Inge al op mij zat te wachten. Officieel mochten we toch pas om negen uur weg, dus tijd genoeg voor een beker koffie. Rond kwart voor negen werd er toch al gestempeld en kregen we de routebeschrijving mee. We liepen met een groepje wandelaars meteen Princenhage in en nadat we onder de A16 door waren, volgden we de Turfvaart richting Effen. Vorig jaar liep ik op de automatische piloot rechtdoor richting de rust en miste ik bijna een lusje door het dorp, maar nu mochten we rechtstreeks naar de rust op het Oudlandstraatje. Opnieuw tijd voor een beker koffie dus. Vervolgens ging de route naar de bossen van de Vloeiweide en dus lieten we de voormalige camping Fort Oranje links liggen. Inge wilde graag het oorlogsmonument zien, maar wist niet meer precies waar het was. We zouden er net niet langskomen. Het stond wel beschreven op de routebeschrijving. Ik ben er inmiddels vaker geweest en wist het feilloos te vinden. Er waren nog enkele wandelaars aanwezig en nadat we een paar foto’s gemaakt hebben zijn we weer verder gegaan.

Nadat we het bos uit waren, liepen we via het gehucht Hellegat naar Rijsbergen. Maar echt het dorp in gingen we niet. We kwamen langs golfpark De Turfvaert en vervolgens wandelden we naar een sluis in de Aa of Weerijs. We volgden het fietspad richting een ander deel van Rijsbergen. Langs het fietspad stonden prachtige rode, witte en blauwe bloemen. Aan het eind van het fietspad sloegen we linksaf en langs een doorgaande weg kwamen we bij Connie’s café, waar de horecarust was. Het was er druk, maar we vonden nog een plekje op het terras. Ook hier zag ik zo gauw geen witbier en dus bestelde ik een Triple Karmeliet. Hoewel triples niet mijn favoriete biertjes zijn, smaakt deze heerlijk zoet en ietwat fruitig. Het was genieten. We hadden de tijd en namen een flinke rust van veertig minuten. Bovendien waren we al dik over de helft van de tocht. Even na één uur gingen Inge en ik weer op pad. De lucht achter ons betrok behoorlijk en ik wilde wel het open veld uit zijn voordat er onweer kwam, maar gelukkig kwam het nog niet en bleef het ook droog. Via een flink stuk harde weg kwamen we in Kaarschot, waar we ook weer bij de sluis in de Aa of Weerijs kwamen. We namen het graspad langs het water richting de Montenslaan. Vorig jaar stond het gras hier erg hoog en was het voor Inge lastig lopen. Nu was er gemaaid en ook al een platgetrapt paadje ontstaan, dus ging het makkelijker. Na een stukje Montenslaan mochten we weer via een ander pad door de Krabbebossen terug naar het Oudlandstraatje in Effen voor de laatste rust.

Bloemenpracht langs de Aa of Weerijs bij Rijsbergen

Ik had nog twee bonnen over en nam tomatensoep. Voor het frisdrankbonnetje wilde ik graag met bijbetaling van vijftig cent een Jupiler hebben, maar dat vond de organisatie niet goed. Dus hield ik het maar bij een cola light. We hadden nog zo’n zes kilometer voor de boeg. De route ging weer via het fietspad onder de A16 en de hogesnelheidslijn door, en via ’t Vlonderke naar het Mastbos. Na een paar bospaden wandelden we over een voormalig Koninklijk landgoed en vervolgens kwamen we op de Doctor Batenburglaan uit, waar we over de weg moesten lopen omdat het voetpad opengebroken was. Bij het Novotel staken we de Graaf Engelbertlaan over en iets verderop wandelden we door het park langs de Turfvaart richting de Kolenkit. Vlak voor de grote flats die aantrekkelijk zijn vanwege hun enorme lelijke zwarte kleur en blokkendoos-karakter gingen we linksaf de wijk Heuvel in. Nu was het nog één rechte weg terug naar de finish, waar we om kwart voor vier binnenkwamen. Ik had Inge het voorstel gedaan om samen met Kees nog iets te gaan drinken in de stad, en dus heb ik na het afmelden meteen mijn OV-fiets opgehaald. We zijn lopend naar de stad gegaan, want zo’n fiets kan maar vijfentwintig kilo hebben op de bagagedrager. Volgens Inge moesten we Kees oppikken bij de bushalte Vlaszak en dat zou zo’n twintig minuten lopen zijn. Het was enorm druk in het centrum en we deden er een half uur over. Toch waren we precies om half vijf op de halte, maar geen spoor van Kees. Die bleek thuis te zitten. Waar het misgegaan is weet ik niet; daar bemoei ik me verder ook niet mee…

We hadden geen zin om nog een flink stuk terug de stad in te lopen en bovendien kwam er een fikse bui aan, dus gingen we naar het speciaalbierencafé De Beyerd dat vlakbij de bushalte lag. Ik bestelde er een Chaams Dubbel, die waarschijnlijk bij ons in de regio niet zo snel te krijgen is. Daarna ging een Viven Smoked Porter er ook nog wel in. Inge zat een beetje op hete kolen omdat ze Kees niet zo lang wilde laten wachten, dus even voor half zes nam ze de bus naar huis. Ik ben nog in het café blijven zitten en heb rustig mijn biertje opgedronken. Daarna was het nog maar een klein stukje naar het station met de OV-fiets, al moest ik wel aan de achterzijde zijn en dus een omweg maken. Ik haalde een gehaktstaaf bij de Smullers omdat ik wel wat trek had gekregen en daarna nam ik de trein van 18.09 uur naar Eindhoven. Even voor half acht stapte ik in Blerick uit, om vervolgens naar de flat van mijn moeder te fietsen. Want er stond nog een heerlijke warme maaltijd voor mij klaar…

Biertje drinken met Inge bij de Beyerd

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.