25e Drents-Friese Woud wandelvierdaagse Diever, 23 t/m 26-05-2019


Datum: 23 t/m 26-05-2019
Tocht: 25e Drents-Friese Woud wandelvierdaagse
Organisatie: Stichting Sport Promotie Diever
Internet: http://www.dieversportief.nl
Afstand: 32 + 31 + 29 + 30 = 122 kilometer
Totaal afgelegd: 46473 kilometer
Weer: Twee dagen zonnig, beetje bewolkt, daarna twee dagen veel bewolking, droog, toenemende wind. Zondag benauwd en ’s avonds regen.
Middagtemperatuur: ca. 20 – 22 °C, zaterdag iets kouder, ca. 18 °C.
Foto-album: Klik hier
Routes: dag 1 / dag 2 / dag 3 / dag 4
Geocache(s) voor de vierdaagse: GC7R4YN
Geocache(s) dag 1: GC6PAGG / GC741ET
Geocache(s) dag 2:
Geocache(s) dag 3: GC7R679 / GC7R69Y / GC80Q4C / GC80Q38 / GC60JKZ / GC60JKF
Geocache(s) dag 4: GC7R17K / GC7QZX0 / GC4VCBW / GC4VCCR / GC41DPX / GC73HJV / GC7QZVX / GC7MHXX

Wat er vooraf ging aan deze vierdaagse…
Begin 2019 zat ik helemaal niet lekker in mijn vel; moe, vaak verkouden, soms wat grieperig, flink last van mijn spieren… En dus had ik weinig zin om een wandelplanning te maken en van alles te regelen. Ik had me vorig jaar voorgenomen om Diever en Odoorn te combineren, omdat er nog geen week tussen beide vierdaagsen zat. Daarom wilde ik voor beide vierdaagsen een hotel boeken. Toen ik daar echter aan toe kwam, bleek het Landhotel in Diever al vol te zitten en dichtbij was ook niks meer te krijgen. Hetzelfde probleem had ik met Odoorn en het idee om beide vierdaagsen te gaan lopen had ik na een middagje zoeken maar laten varen. Ik besloot me in te schrijven voor Diever en overnachting bij groepsaccommodatie Het Kasteel aan te vragen. Tot mijn grote verbazing bleek ook dat sinds een paar dagen volgeboekt te zijn. Ik keek nog even of er op camping Diever iets te huur was. Zo waar nog één huisje vrij; het koekoeksnest… Een houten huisje met sanitair, een zithoek, keukentje en een tweepersoons bed. Hoewel het flink aan de prijs was, besloot ik het meteen te reserveren en omdat het voor twee personen is, vroeg ik of mijn moeder mee wilde gaan. Ze stelde wel voor om al op dinsdag te reizen, zodat we woensdag op ons gemak boodschappen konden doen en zij wat tijd had om de omgeving beter te leren kennen.

Het Koekoeksnest op camping Diever

Op zondag en maandag hadden we al een groot deel van onze spullen ingepakt en op dinsdag hebben we om twintig over negen de bus genomen. Via Blerick en Utrecht reisden we naar Meppel. Wel 1e klas om de drukte te vermijden, want we hadden toch redelijk veel bagage mee. In Meppel hadden we ruim de tijd om over te stappen op de bus, die ons naar Dieverbrug bracht. Daar moesten we nog een keer overstappen. Rond half twee waren we in Diever en toen we aan de koffie zaten bij eterij ’t Nieuwscafé kwamen Tiny en Loek uit Swalmen voorbij. Ik nam nog een trappistje en daarna zijn mijn moeder en ik naar de camping gelopen. We werden keurig naar het Koekoeksnest gebracht en onze bagage werd daar ook afgeleverd. We hebben eerst het huisje goed bekeken. Leuk ingericht, knus, maar wel wat weinig ruimte voor de bagage. Vervolgens zijn we naar Diever gelopen om een paar boodschappen te doen en een patatje te gaan eten bij cafetaria ’t Keernpunt. Daarna waren we moe en dus zijn we teruggekeerd naar de camping om uit te rusten.

Woensdag hadden we geen wekker gezet en nadat we rustig ontbeten hadden, hebben we een rondje over en om de camping gewandeld. ’s Middags zijn we nog even bij de supermarkt geweest en daarna zijn we doorgelopen naar het startbureau bij groepsaccommodatie Het Kasteel, waar ik weer veel bekenden trof. Om 15.00 uur was er een officiële opening waarbij de burgemeester van de gemeente Westerveld aanwezig was. We zijn nog even terug gegaan naar de camping voordat we om zes uur de bus naar Dieverbrug hebben genomen. We moesten even op die bus wachten en dus kon ik snel een geocache oppikken. In Dieverbrug hebben we samen met Mia zoals altijd op de woensdag voor de vierdaagse Chinees gegeten bij Hui Mao. Omdat de bussen ’s avonds maar één keer in de anderhalf uur rijden, zijn we rond acht uur te voet terug naar de camping gegaan.

Nieuw spandoek ter gelegenheid van de 25e editie

Donderdag 23 mei 2019; 1e wandeldag
Om zes uur waren we opgestaan maar de voorbereidingen namen iets meer tijd in beslag dan gepland. Ik had om half acht mogen starten, maar uiteindelijk was ik pas om acht uur bij het Kasteel en nadat ik een stempeltje gehaald had ben ik ook meteen van start gegaan. De route ging naar Dieverbrug waar we de sluis van de Drentse Hoofdvaart overstaken. Daarna wandelden we naar Dwingeloo voor de eerste rust, in dorpshuis Over Entinghe. We hadden nog geen vijf kilometer afgelegd en ik wilde doorlopen, maar binnen trof ik Deliane en Margret. Na een praatje gingen we samen verder en net buiten Dwingeloo hebben we een makkelijke geocache opgepikt.

We liepen in de richting van Lhee en daarbij gingen we door het nationaal park Dwingelderveld. We passeerden de Bospub en via het Lheederzand wandelden we naar de wagenrust, waar ik een beker koffie met een gevulde koek genomen heb. Na de mobiele post bleven we nog steeds in de bossen en kwamen we bij het Koelevaartsveen, waar Henri Floor foto’s aan het maken was. Tot aan de A28 bij Spier bleef de omgeving bosrijk. Bij het Holtveen kwamen we aan de uitzichttoren De Schapenkop die uitzicht bood over de autosnelweg en het gigantische ven. Er zou een geocache moeten zitten, maar deze hebben we met meerdere mensen gezocht en niet kunnen vinden.

Na het oversteken van de N855 kwamen we bij de Boslounge van Van der Valk. Niet mijn favoriet, want het is een prijzige veredelde cafetaria, maar toch haalde ik er even een flesje cola-zero. Na een praatje met Olfert en later met Tom, Liesbeth en Alex ging ik weer het bos in en de heide op, terug naar de mobiele post. Dat stukje was nog geen vier kilometer en Tom, Liesbeth en Alex zaten nog op de wagenrust. Ik nam een Rivella en ben met hen meegegaan. Al snel gingen we de bossen uit en via het dorpje Lhee kwamen we in het open veld, waar het lentezonnetje aardig stak.

We wandelden dwars door Dwingeloo en we hadden weer rust bij het dorpshuis. Tijd voor een pilsje, want speciaalbier was er niet. Het laatste stuk van de route ging naar de Oude Vaart en de Drentse Hoofdvaart, die we nog een stukje volgden. Na het oversteken van de vaart wandelden we door het buitengebied en Oldendiever naar de finish. De 31,8 kilometer op de routebeschrijving bleken er 32,7 op mijn GPS te zijn. We waren ook pas om half vijf terug. Nadat ik vlug een trappistje gedronken had moest ik snel naar de camping om te gaan douchen. Want om half zeven hadden mijn moeder en ik met Mia afgesproken bij restaurant ’t Keernpunt. Daar heb ik bij het schnitzel “Mooi wicht” een Shakespeare Pale Ale gedronken en het diner heb ik besloten met een heerlijke Dieverder koffie.

Over een fietspad bij het Holtveen

Vrijdag 24 mei 2019; 2e wandeldag
Deze ochtend wilde het al helemaal niet opschieten en ben ik pas om kwart over acht gestart. De route ging eerst een flink stuk door Diever, om het bejaardenhuis heen en later ook nog langs de molen. Daarna volgden we één lange verharde weg tot aan de mobiele rustpost op vijf en een halve kilometer. Ik wilde deze eigenlijk overslaan maar ik had enorm veel zin in koffie, dus ben ik toch gestopt. En de koffie was nog flink heet ook…

Na de koffie mochten we de bossen van het Holtingerveld in, richting Uffelte. Het eerste mulle zand diende zich al aan. Vlak voor Uffelte kregen we nog een landelijk stukje route. Van de routebeschrijving begreep ik intussen niks meer. Bij de eerste doorkomst van herberg De Roskam besloot ik alleen te stempelen en meteen verder te lopen. We gingen het dorp uit en er volgde weer veel bos, zoals het Uffelter Binnenveld, afgewisseld met een paar landelijke stukjes. In Havelte passeerden we een paar kerken en haalde ik Paul in. We liepen samen naar de rust bij restaurant De rand van Havelte, waar we een Brand Lentebock gedronken hebben en tijd hadden om even bij te kletsen.

Paul vertrok iets eerder omdat het tempo eruit was en net toen ik wilde gaan belde er iemand van de gemeente Peel en Maas over het Rottweiler-bijtincident. Eenmaal weer op weg was ik aardig naar de pijlen aan het zoeken. De route ging langs een golfbaan en daarna wandelden we weer een stuk van het Holtingerzand op. Dit keer dwars over de heide met mul zand, maar ook tussen een heleboel fraaie gele struiken door. In Uffelte heb ik nog heerlijk in de tuin van herberg De Roskam gezeten met een Wieckse Witte. Daarna volgde nog een pittig stuk verharde weg (wel met een veld vol bloemen ernaast) totdat we weer bij de bossen kwamen. Langs het Brandeveen ging het terug naar de mobiele post. Tijd voor een bekertje Rivella.

Na de laatste rust ging de route via graspaden, zandwegen en verharde landweggetjes terug richting Oldendiever en later naar Diever. Vlak voor de finish had ik een suikertekort en dus haalde ik nog een boterham uit de rugzak. Aan de finish stond er ruim eenendertig kilometer op de GPS. Ik heb nog even bij Olfert aan tafel gezeten met een trappistje en daarna is Mia meegegaan naar de camping. Nadat ik gedoucht had en mijn insulinepomp van nieuwe insuline had voorzien zijn we gaan eten bij restaurant Route 36. Dat zit tegenover de camping en dus waren we na het eten ook meteen weer in ons hutje…

Oud spoorlijntje tussen Havelte en Holtinge

Zaterdag 25 mei 2019; derde wandeldag
Deze dag stond helemaal in het teken van het nationaal park Drents-Friese Woud en het Aekingerzand. Ik was rond acht uur vertrokken bij het Kasteel maar al na enkele honderden meters diende de eerste geocache zich aan. Net toen ik deze gelogd had kwamen Paul en Mirjam langslopen en hebben we even een gesprekje gevoerd. Daarna volgden nog drie geocaches (waarvan één iets van het parcours af lag en moeilijk te vinden was) voordat ik bij de rand van het bos en de camping kwam. Het was inmiddels negen uur toen ik de weg naar Wateren overstak en achter restaurant Route 36 de bossen inliep. Ook hier lagen nog twee geocaches waarbij ik geholpen werd door een wandelaar die de twintig kilometer liep.

Ik was dus ook vrij laat bij de eerste rust, camping Hoeve aan den Weg in Oude Willem. We kregen er een rolletje Wilhelmina-pepermunt en ik besloot meteen door te lopen. We moesten het fietspad langs de doorgaande weg zo’n anderhalve kilometer volgen en mochten later bijna hetzelfde stuk terug. Dat vond ik jammer, omdat hier prachtige bossen liggen met veel alternatieve mogelijkheden. Maar uiteindelijk kregen we dan toch een stuk bos en heide voordat we bij de mobiele post kwamen. Daar trof ik Mia en Martin, en na een beker koffie met een gevulde koek werd het de hoogste tijd om aan de lus van de dertig kilometer te beginnen. Op naar het Aekingerzand…

Via een mooi stuk heide kwamen we op een verhard fietspad uit en dat liep toch wel prettig. Alleen oppassen met de vele fietsers. We verlieten Drenthe en liepen ongemerkt Friesland in. Tussen de schapen door, die hier flink ver uit elkaar stonden, wandelden we over een ander fietspad naar het eethuis Aekingerzand. Dit bleek dicht te zijn en we moesten even doorlopen naar de receptie van camping Wilhelminahoeve. Daar was de soep op en dus nam ik maar een flesje Amstel pilsener. Intussen waren er ook al lopers terug van de lus van de veertig kilometer, waaronder Olfert. Zij hadden pas echt veel mul zand gehad. Ook wij mochten na de rust weer het Aekingerzand in en we kregen ook nog een aardig stukje dwars door dit gebied, richting de Grenspoel, waar we weer Drenthe inliepen. Ook kwamen we langs de uitzichttoren. Ik ben er niet opgeklommen, omdat ik dat al een paar keer eerder gedaan had. Over de heide liepen we terug naar de mobiele post “Waterseveld”. Terwijl ik een Rivella aan het drinken was en een paar boterhammen zat te eten, kwamen Liesbeth, Tom en Alex van de veertig kilometer. Met Tom en Alex ben ik aan de volgende etappe begonnen.

We bleven nog even op de heide, maar liepen ook hier al een stukje tegen de heenweg in. Daarna volgde het fietspad terug naar camping Hoeve aan den Weg, waar ik een trappistje dronk. Alex en Tom wilden nog even blijven zitten, maar ik wilde graag om vier uur terug zijn voor de huldiging van de lopers die alle vijfentwintig edities meegedaan hebben, waaronder Martin. Dus begon ik alleen aan de laatste etappe, die door de heide, langs een oorlogsmonument, de bossen en de Witte Bergen terugging naar camping Diever. Daar heb ik even een korte stop bij ons hutje gehouden en vervolgens zijn mijn moeder en ik via de route naar het Kasteel gelopen. We waren precies op tijd voor de huldiging. Na deze korte ceremonie bleven we bij het Kasteel omdat we ons ingeschreven hadden voor de barbecue. Die zou om half zes begonnen, maar het werd zelfs na zessen voordat we het eerste stuk vlees op ons bord hadden. De barbecue was weer prima verzorgd; er was vlees en salade genoeg. Zelfs zoveel dat ik niet alle soorten vlees gegeten heb. En we zouden twee consumptiemunten krijgen, maar uiteindelijk mochten we gewoon vrij drinken. Nou drink ik tijdens het eten weinig, na afloop heb ik nog een trappistje genomen en daarna zijn we terug naar de camping gewandeld…

Huldiging wandelaars die alle edities gelopen hebben

Zondag 26 mei 2019; vierde wandeldag
Hoewel ik niet al teveel bijzondere voorbereidingen hoefde te treffen, schoot het niet erg op deze ochtend en was ik pas na achten weg van de camping. Rond twintig over acht ben ik van start gegaan. Tijd zat, gelukkig… De route ging langs het kerkhof in Diever en het VVV-kantoor, naar de bosrand aan de Noordes. Daar lagen nog twee geocaches van de serie “Rondje Diever” die ik nog niet had. De eerste cache was erg leuk; deze hing in de boom en door het touw te laten vieren kwam de cache naar beneden. Veel bekijks van de voorbijkomende wandelaars. Bij de tweede cache liepen Loek en Tiny uit Swalmen mij voorbij. Later hebben we nog even een praatje gemaakt. De route ging over het park Midzomer en door het Drents-Friese Woud richting Wapse. De eerste rust, de mobiele post, lag nog een flink stuk voor dit dorp. Ik heb er even koffie gedronken en een gevulde koek gegeten. Samen met Paul ben ik van de rust vertrokken, maar hij deed het iets rustiger aan. We kwamen nu niet meer in de bossen en liepen door het buitengebied in een flinke boog om het dorp Wapse heen. Daarna volgde de tweede rust, bij hotel De Wapser Herberg. Daar moesten we dwars doorheen om bij de splitsing aan de andere kant van het gebouw te komen.

Via een vakantiepark aan de achterzijde gingen we weer het buitengebied in. Er volgden een paar flinke verharde landwegen, maar ook enkele graspaden langs het water. Ook liepen we een heel stuk over het fietspad langs de Ten Darperweg en staken we de Vledder Aa over voordat we in Vledder kwamen. Daar maakten we ook nog een hele lus door het dorp. Bij de molen viel een geocache op te pikken die ik vlug gevonden had. Daarna nog ééntje bij de Johannes de Doperkerk. Hier heb ik eerder een cache gezocht, maar ook nu kon ik hem niet vinden. Iets verder op het parcours stonden er ineens bordjes met “omleiding” en ik vroeg me even af of ik de rust gemist had en al op de terugweg was. Een straatje verder kwam ik Liesbeth, Tom, Alex en nog een wandelaarster tegen. Samen zijn we op het terras van restaurant De Tippe gaan zitten. Ik had enorm veel zin in de mosterdsoep. We kregen commentaar van een personeelslid omdat we zelf meegebracht brood nuttigden, terwijl vele wandelaars om ons heen dat ook deden en hierop niet aangesproken werden. Niet erg consequent en al helemaal niet gastvrij. Ik heb het ook in een review op Google Maps gezet. Reactie van de eigenaar: “Het heeft niks met gastvrijheid te maken, maar met commercie”. Blijkbaar is geld hier belangrijker dan vriendelijkheid… Ik denk niet dat de eigenaar een echte Drent is…

Op de terugweg kon ik Liesbeth, Tom en Alex nauwelijks bijhouden. Na een flink stuk door Vledder volgde een lang fietspad in het buitengebied en staken we weer de Vledder Aa over. Het terrein was landelijk en op een gegeven moment liepen we over een kaarsrechte weg terug naar de Wapser Herberg. Tijd voor een witbiertje op het terras en de boterhammen die we in Vledder niet op mochten eten. Bij de Wapser Herberg werd daar helemaal niet moeilijk over gedaan. Ik had wat langer werk met mijn lunch en dus liep de rest alvast door. Na de rust staken we de Ten Darperweg weer over en gingen we opnieuw het landelijke buitengebied in. Na enkele kilometers viel er wederom een geocache op te pikken, die zo’n vijftig meter van het parcours af lag. Het leek er even op dat ik hiervoor de greppel in moest duiken en dat zou ik sowieso niet doen, maar vlak voor de greppel zag ik de cache in een holte van de boom liggen. Makkelijk te loggen dus. Uiteindelijk kwamen we weer op de Ten Darperweg uit en nadat we die een stukje gevolgd hadden, was ik terug op de mobiele rustpost. Het waaide inmiddels flink en men had de tent al vastgemaakt aan een busje, om te voorkomen dat deze zou wegwaaien. Het ging flink tekeer… Snel een bekertje Rivella naar binnen, even naar het toilet en dan vlug verder met de laatste etappe…

Het leek erop dat het laatste stuk toch wat langer was dan aangegeven op de routebeschrijving. We mochten weer de Ten Darperweg oversteken en daarna werden we een graspad opgestuurd dat bij een sluisje uitkwam. Ook hier heb ik vaker naar een geocache gezocht. Het kostte flink wat tijd voordat ik hem te pakken had. Eindelijk! Intussen kwamen er wat wandelaars voorbij en één groepje nam een kortere route. Dat pad liepen we vroeger wel eens, maar was nu aardig dichtgegroeid. We moesten langs de sloot terug naar de Ten Darperweg, en vanaf daar via een flink zandpad naar de visvijver. En ook hier had men niet de kortste weg uitgezet, maar werden we helemaal om de vijver heen gestuurd voordat we over de lange vlonder terug naar Diever mochten wandelen. In Diever lagen nog een paar caches van de serie “Rondje Diever”. Eigenlijk wilde ik de serie nog wel compleet maken voordat we uit Diever zouden vertrekken, maar de cache bij de stenen bank aan de Hoofdstraat kon ik niet vinden. En verderop trof ik wel een geocache aan, maar ik had geen flauw idee hoe hij open moest. Dus had ik ook geen zin meer om de overige caches nog te doen en besloot ik zo snel mogelijk door te lopen naar de finish. Daar kwam ik om twintig over vier aan. Mijn moeder wachtte mij op en nadat ik me afgemeld had, heb ik buiten even een trappistje gedronken. De gezelligheid was al weg; geen muziek meer en de foto’s die een dag eerder gemaakt zijn, waren al opgeruimd. Jammer. Bovendien werd het buiten fris en viel er later wat regen, waardoor iedereen naar binnen vluchtte. Wij zijn terug naar de camping gegaan, waar mijn moeder op het tweepits gasstelletje met propaangasfles een maaltijd met noedels, groente en kip klaargemaakt heeft. Zo hoefden we de deur niet meer uit en kon ik lekker bijkomen, want ik was best wel moe…

Lange houten vlonder bij de visvijver in Diever

Terugreis
Omdat de reistijd ruim vier uur is, gingen we pas op maandag terug. Maar er deed zich nog een probleem voor. Op woensdagochtend moest ik bij mijn masseuse in Bergen (nabij Alkmaar) zijn. En dinsdag zou het hele openbaar vervoer staken, waardoor ik niet van Blerick naar Alkmaar kon komen… Dus hadden we het plan opgevat om samen naar Utrecht te reizen en dan zou ik naar Alkmaar gaan en mijn moeder naar Blerick. Ik bleek echter de sleutels van mijn flat niet bij me te hebben. Dus moest ik ook mee naar Blerick en ’s avonds nog terug naar Alkmaar. Joepie, zeven uur reizen met het openbaar vervoer… Om zeven uur zijn we opgestaan en nadat we rustig ontbeten hadden hebben we onze spullen ingepakt. Even na tien uur werden we door de eigenaar van de camping met de auto naar de bushalte tegenover ’t Nieuwscafé gebracht. Vanwege de omleiding kwam lijn 35 daar voorbij, maar dat hadden we te laat in de gaten. Anders hadden we wellicht meegekund naar Steenwijk. Wij hebben nog een tijdje in het zonnetje op het bankje gezeten en namen de bus van elf uur naar Meppel. Ook moesten we nog een keer in Zwolle overstappen om naar Utrecht te komen. Vanaf daar ging er een rechtstreekse trein naar Blerick. Tussen Deurne en Horst-Sevenum liepen we echter vertraging op, omdat er een defecte trein zou staan en wij “verkeerd spoor” gingen rijden. We hebben echter geen trein zien stilstaan. We zouden in Blerick sowieso de bus missen en besloten door te reizen naar Venlo, omdat we dan niet met de bagage de trap hoefden te nemen. Ik heb er even een beker koffie gehaald bij de kiosk. Tegen drie uur ging het dan met de bus naar Blerick, waar we rond kwart over drie bij de flat van mijn moeder aankwamen. Uitrusten, de boel ompakken, wat eten en door naar Alkmaar…

Het gerestaureerde station van Meppel

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.