35e OLAT Wandeldagen Nijnsel, 03 t/m 05-08-2018


Klik hier voor de website van wsv. OLAT

Datum: 03 t/m 05-08-2018
Tocht: 35e OLAT Wandeldagen Nijnsel
Organisatie: wsv. OLAT
Internet: http://www.olat.nl/
Afstand: 27 + 25 + 22 = 74 kilometer
Totaal afgelegd: 44945 kilometer
Weer: Zonnig, (te) heet, weinig wind, nauwelijks bewolkt (zaterdag iets meer), geen neerslag.
Middagtemperatuur: vrijdag ca. 34 °C, zaterdag ca. 32 °C en zondag ca. 28 °C.
Foto-album: Klik hier
Routes: dag 1 / dag 2 / dag 3
Geocache(s) dag 1: GC5QVDRGC5G7CEGC5P34QGC3F78EGC77W7QGC3F7B1GC3WDM8
Geocache(s) dag 2: GC762V2GC71ZZMGC6Y76FGC6Y76KGC747MM
Geocache(s) dag 3: GC76VT4GC59ZHNGC7DYT9

Nieuwe schoenen
Vlak voor de Kennedymars van Someren kwam ik tot de ontdekking dat beide paar schoenen die ik in gebruik had, aardig versleten waren. Bij de Brooks trailrunningschoenen was ik, ondanks de belofte dat deze steviger zouden zijn dan een gewone hardloopschoen, weer eens door de mesh heen gegaan met mijn linker kleine teen. En van de New Balance wandelschoenen was de zool (met name de hak) flink versleten. En dus had ik een paar nieuwe wandelschoenen gehaald bij Het Loopcentrum. Een paar Meindl’s, normaal niet mijn favoriete merk, maar ze voelden goed aan in de winkel. Ze moesten wel nog ingelopen worden en dat gaat niet tijdens een Kennedymars of de Nijmeegse vierdaagse, dus besloot ik er de OLAT wandeldagen op te gaan lopen.

Vrijdag 3 augustus 2018 – Dag 1 – Rondje Son en Breugel
Vanwege de nieuwe schoenen en de verwachte hitte koos ik dit keer niet voor de vijfendertig kilometer, maar schreef ik mij in op de vijfentwintig. Al voor zeven uur stond ik op de bushalte bij het raadhuis in Son, waar Hein Voets mij ophaalde. Omdat we pas na zeven uur in het startbureau aankwamen, was de grote meute en dus ook een aantal bekenden al vertrokken. Ik maakte nog wel een praatje met Henk Vink onder het genot van een kop koffie. Hij wilde niet met mij mee en dus ging ik rond tien voor acht alleen op pad. We staken het parkeerterrein bij de Vresselse Hut over en liepen door de velden en een stukje bos naar de Dommel. De maïs was gortdroog en helemaal bruin geworden door de aanhoudende hitte en droogte van de afgelopen weken. Langs de Dommel was het gelukkig nog wel groen. Via de buurtschap Wolfswinkel liepen we Son in en door het dorp wandelden we naar een dijk langs de A50, waar bij een slootje onder een brug de eerste geocache lag. Terwijl ik die aan het loggen was, kwam Henk net langs en liepen we samen verder. Vlakbij lag nog een cache die ik ooit wel gevonden had, maar niet open kreeg. Na enig zoekwerk vonden we hem weer en heeft Henk geholpen met het openen ervan. Toch wel tof dat Henk zo enthousiast meedoet, daar heb ik veel steun aan.

Gortdroge maïs

Ingeklemd tussen de A50 en het dorp Son liepen we een bosgebiedje in, waar we een link paadje langs een flink diepe, maar droge beek volgden. Zo zag het er tenminste uit… Aan het eind van het pad volgde al de eerste wagenrust, dus tijd voor een beker koffie. Na een korte stop staken we de A50 over en maakten we nog een klein uitstapje naar een geocache. Er lagen er hier genoeg in de omgeving, maar het ging te ver om ze allemaal op te pikken. Niet veel later gingen we de Sonse Heide op, waar we langs het Oud Meer liepen. Het mulle stuifzand maakte het lopen zwaar en de zon brandde al flink in onze nek. Zonnebrandcrème was geen overbodige luxe… Aan de zuidkant van de heide kwamen we aan het Wilhelminakanaal en dit volgden we onder de A50 door, om vervolgens bij een duiker van de Groote Beek wederom op zoek te gaan naar een geocache. Hier hadden we minder succes en Henk was zo fanatiek dat het moeite kostte om hem weer aan de wandel te krijgen. Het moet ook niet teveel tijd gaan kosten… En ook in een bosgebiedje verderop wilde het niet lukken om een andere geocache te vinden. Het bospaadje kwam uit in de bebouwde kom van Son en we bleken ineens op een terrein van een zorggroep te lopen. En ook daar was een cache verstopt; heel vernuftig weggewerkt in een afrastering. Het stuk buis wat eruit kon en waar de cache inzat leek net echt; zelfs de roestplekken die op de rest van de afrastering zaten waren nagemaakt.

Vanuit dit terrein wandelden we het centrum van Son in, waar we vlak bij de bushalte en het raadhuis rust hadden bij café restaurant De Zwaan. Hennie zat er ook en Theo voegde zich ongeveer een kwartier na ons ook bij het gezelschap. Het was gezellig en ik heb twee speciaalbiertjes genuttigd, wat achteraf met dit hete weer absoluut niet verstandig bleek te zijn. De rest van de tocht had ik er flink last van. Normaal zakt het niet snel in mijn benen, maar nu leek het wel of ik twee loden klompen aan had. En de voeten begon ik ook al aardig te voelen… Henk ging met Hennie terug via de route van de twintig kilometer en Theo was ook wat eerder vertrokken, omdat hij nog een lusje moest maken. En dus mocht ik de tweede helft van de tocht alleen verder. Ik stak het Wilhelminakanaal over en ging opnieuw op zoek naar een geocache, maar helaas wilde het niet lukken en nu miste ik ook het extra paar ogen van Henk. Dan maar op pad richting Nederwetten. In het buitengebied heb ik me vervolgens flink verlopen. Toen ik erachter kwam dat ik te ver was, ging ik terug en zag ik nog steeds geen pijlen. Andere wandelaars kwamen mij tegemoet en dus draaide ik me weer om. Er bleken mensen aan een gasleiding te werken en hun busje stond precies voor de pijl en de poort die we moesten hebben. Twee keer langs gelopen en niks zeggen…

Langs de Dommel en via een brug die ooit in de Kempische wandeldagen zat kwam ik bij de oude toren in Nederwetten, die nu midden in een paardenwei staat. De route ging verder door het dorp en we passeerden de Heilige Lambertuskerk, om vervolgens net buiten het dorp bij een tweede, kleine, wagenrust uit te komen. Even in de schaduw van een paar bomen zitten was meer dan welkom… Daarna wandelde ik via natuurgebied Breugelsche Beemden naar het gehucht Stad van Gerwen, waar ik weer het Wilhelminakanaal overgestoken ben. Vervolgens kwam ik op een landweg vol in de brandende zon terecht en werd de tocht meer en meer een hel, want ik had flink last van de nieuwe schoenen. Bij een bankje (helaas ook pal in de zon) ben ik gestopt om de schade te bekijken. De hakken waren ruw, de kleine tenen allebei kapot en er zat een blaar onder mijn rechter dikke teen. Gelukkig mocht ik aan de noordoostkant van Breugel een klein bosgebied in, maar daar heb ik me nogmaals verlopen. De bewegwijzering is ook niet meer wat het geweest is en ik hoorde dat ik niet de enige was die zich verlopen heeft. Vlakbij het bosgebiedje was een derde wagenrust. Hoewel ik het aggregaat en de wandelaars kon horen, vond ik het paadje ernaartoe niet totdat ik wederom tegengesteld op de route liep en wandelaars tegenkwam. Ik plofte uitgeput op de wagenrust neer. We moesten nog een kleine vier kilometer en daar zag ik enorm tegen op…

Oude toren Nederwetten

Het laatste stuk ging door het gehucht Mosbulten en langs minicamping ’t Vressels Bos. Ook allemaal open terrein met deels mul zand, en dus pittig. Ik was pas tegen half vijf terug bij de Vresselse Hut en er stond bijna dertig kilometer op de GPS. Ik voelde me flink beroerd door de hitte; hoofdpijn en duizelig. Zin in bier had ik niet meer, en de warmte was ik ook zat. Dus heb ik binnen aan de bar gezeten, twee glazen cola light gedronken en daarna heeft Hein mij weer naar de bushalte gebracht. De eerste dag zat er op, maar was zwaar, dus maar hopen dat de nachtrust goed zou doen en ik de volgende dag weer fris op pad kon… En die nieuwe Meindl’s? Geen succes; ik heb ze op maandag teruggebracht naar Het Loopcentrum en ingeruild voor een nieuw paar New Balance…

Zaterdag 4 augustus 2018 – Dag 2 – Rondje Sint-Oedenrode
De tweede dag heb ik maar weer de oude, versleten New Balance wandelschoenen aangetrokken (waar ik wel nieuwe stukjes zool onder de hakken had laten zetten). Omdat het zaterdag was reed het openbaar vervoer niet al te vroeg en was ik dus een uurtje later bij de Vresselse Hut. Na een snelle kop koffie ging ik om twintig over acht van start. Het beloofde wederom een hete dag te worden, dus had ik me al ingesmeerd met zonnebrandcrème. De route ging eerst door het Vresselse bos naar de Hazeputten en vervolgens via een brug over de Dommel naar Nijnsel. Bekend terrein dus. Daar staken we de A50 over en ging de route door het buitengebied naar Sint-Oedenrode, waar we een wagenrust hadden in het park van kasteel Henkenshage. Na een beker koffie kreeg ik ook nog een blikje cola-light mee voor onderweg. Meestal drink ik dat ’s middags pas, maar ik wilde het ook niet laten staan omdat ik het al fijn vond dat men ervoor gezorgd had. Ik was zo druk met de route bezig dat ik de geocache die het park lag over het hoofd gezien heb. Daarna volgde een stuk door het dorp, over de Dommel en door park De Neul. Door het buitengebied maakten we een flinke lus richting Olland, waar de organiserende vereniging ooit ontstaan is en de letter “O” aan ontleent. Ik passeerde een geocache waarvan ik het logrolletje niet kon vinden. Op de terugweg richting Sint-Oedenrode volgden er nog twee. De eerste bestond uit een heleboel bellenblaaspotjes die aan elkaar gelijmd waren en in een paal van een verkeersbord verstopt zaten. Bij de tweede, die in een verfrommeld blikje achter een verkeersbord zat, trof ik een andere geocacher die de Kennedymars aan het lopen was. Zijn tempo lag echter wat hoger dan het mijne, zeker met die zere voeten…

We kwamen door het park Kienehoef en wandelden zo Sint-Oedenrode weer in. Ook nu ging de route nog een keer door park De Neul om vervolgens midden op de Markt uit te komen. Daar hadden we de grote rust bij restaurant De Gouden Leeuw. De soepen op de kaart zagen er niet zo aantrekkelijk uit, dus bestelde ik een biertje van brouwerij Maallust. Een Kolonist Weizen, maar ook dat zag er niet uit zoals verwacht. Helemaal niet troebel, maar volgens de kelner zat dit toch echt op de tap. Intussen kwam Peter van de Ven bij me zitten. Hij bleek niet aan de wandel te zijn, maar kon het ook niet missen. En dus was hij met de bus naar Sint-Oedenrode gegaan. Na een ietwat te lange rust van een uur stapte ik ook maar weer eens op voor de laatste tien kilometer. En net toen ik weg wilde gaan, kwam ik Theo (van Hennie) tegen. Konden we mooi een stukje samen doen, tot de eerstvolgende geocache… Via een park met een flinke vlonderbrug over de de Dommel liepen we Sint-Oedenrode weer uit en na een flink stuk langs de Dommel gelopen te hebben, gingen we onder de A50 door. Al snel volgde weer een leuke geocache, die verstopt bleek te zitten in een niet-gebruikte isolator van een schrikhek. Theo liep door en dus was ik ook weer alleen.

Voor wie wat sneller thuis wil zijn… (Markt, Sint-Oedenrode)

Na het passeren van een boerenerf ging de route weer over de Dommel. Een flinke poos later kwamen we bij een kleine uitzichttoren, die de vorige keer flink verloederd, onveilig en daardoor afgesloten was. Nu stond er een gloednieuwe en dus ben ik toch weer even boven gaan kijken. Nieuwe toren, hetzelfde uitzicht, maar nog steeds mooi… Weer een stukje verderop volgde een wagenrust en intussen had men wel enkele blikjes cola-light geregeld, waardoor ik ook wat fris kon nemen. En dat deed goed, want ook de tweede dag was het enorm heet. Het laatste stuk van de route ging door de bossen en over de heide, aan de andere kant van de Hazenputten en door het Vresselse bos. Rond kwart voor vier was ik terug bij de Vresselse Hut. Na het afmelden zag ik Hennie en Frans Staal op het terras zitten. Hennie bleef niet lang en ze liet mij met Frans achter. Ik dronk een LeFort, die goed smaakte, maar met 9% alcohol merkbaar aansloeg. We raakten aan de praat en een kleine twee uur later had ik al drie van die kelken op. Hoogste tijd om Hein te bellen en naar huis te gaan…

Zondag 5 augustus 2018 – Dag 3 – Naar Het Goeie Leven (Eerde)
Op de zondag kon ik pas echt laat in Son zijn, rond half tien. En dus werd het kwart over tien voordat ik eens weg was bij de Vresselse Hut. De twee vorige dagen zijn enorm heet geweest en ik had beide dagen flink diep in het glaasje gekeken, dus besloot ik nu de twintig kilometer te lopen (die overigens ook nog tweeëntwintig bleek te zijn) en het bier maar eens te laten staan. Gelukkig was het ook ietsje koeler, al is achtentwintig graden nog steeds te warm om lekker te lopen. Maar het scheelde toch vier tot zes graden… De route ging eerst weer een stuk door het Vresselse bos en aan de Oude Lieshoutsedijk kwamen we bij een kapelletje waar ik ooit eerder een geocache opgepikt had. Ik stond er even te kijken en hij zat er nog. Intussen waren er verschillende mensen die hier een pijltje gemist hebben en rechtdoor liepen, dus die heb ik maar even teruggeroepen. Via de landwegen (die soms flink stoffig waren) kwamen we bij de eerste wagenrust uit. In de weg ertegenover zat een geocache verstopt, dus die ben ik eerst gaan oppikken. Het was nog even flink puzzelen om het logrolletje te bemachtigen. Daarna had ik wel een beker koffie verdiend, vond ik.

Na de wagenrust moest ik weer de A50 over en kwam ik in het gehucht Koevering. Samen met Mia hebben we daar eens naar een geocache gezocht bij het monument van de Koeveringse molen. We konden hem niet vinden en ook nu heb ik een flinke poos lopen zoeken. Zelfs met hulp van een paar fietsers die er aan het uitrusten waren, lukte het eerst niet. Even later voelde ik het trommeltje zitten, maar wilde het niet uit zijn verstopplek, totdat ik doorkreeg hoe het moest. Ik vervolgde eenzaam mijn weg naar de Vlagheide, waar een een stukje over de voormalige vuilstort gingen. Klimmen en dalen dus. In het bos ernaast volgde de derde en laatste geocache voor deze dag. Ik was al laat en ik was bang dat men wellicht de pijlen zou komen ophalen. Dat viel gelukkig wel mee. Het was een enorm leuke geocache. Het leek eerst op een meetpunt van Rijkswaterstaat, maar toen het slot eenmaal open was, floepte er een zwarte Piet met een fietsje uit. Het kostte zelfs nog enige moeite om alles weer goed terug te plaatsen. Daarna liep ik vlug door naar de rust, bij camping Het Goeie Leven. Voor de wandelaars waren er wat banken en tafels neergezet naast de bistro en ik nam er even een kop soep, voordat ik aan de terugweg begon.

De droogte was ook op de camping goed zichtbaar…

Vlak na de camping kwamen we op een stukje privéterrein met mooie vennen, waterlelies en bruggetjes. Ook hier ben ik al eens eerder geweest. Een eindje verderop wandelden we over landgoed De Rijt, wat een stuk kaler was. Blijkbaar was hier de natuur nog in aanleg. Via landelijk gebied ging de route terug naar Sint-Oedenrode, waar we een stukje langs de N637 liepen om vervolgens weer de A50 over te steken. Ik liep Henk Vink voorbij en na een praatje volgde een pad langs natuurgebied Moerkuilen en de Dommelbeemden, totdat we bij de laatste wagenrust kwamen. Dit keer had men de cola-light vergeten en voor de rest was er ook niet veel soeps meer, dus nam ik een bekertje melk. Ook de kwaliteit van de mobiele posten lijkt elk jaar wel achteruit te gaan. Ik heb nog even bij de kapel staan kijken voordat ik aan het laatste stuk van vijf kilometer begonnen ben. Dat ging via het natuurgebied Moerkuilen naar Hoeve Strobol, waar een boerententoonstelling plaatsvond. We konden er gaan kijken, echter werd dit voor mij te laat. Dus liep ik verder langs de Hazenputten en door het Vresselse bos terug naar de Vresselse Hut. Ik zag er geen bekenden meer behalve Rudolf en Gerrie, die zo snel weg waren dat ik Rudolf niet eens meer kon feliciteren met zijn verjaardag. Aan de bar heb ik nog even een cola-light gedronken en daarna heeft Hein me weer naar de bushalte in Son gebracht.

Zo met die droogte, hitte, nieuwe schoenen die geen succes bleken te zijn, een paar biertjes teveel op de eerste twee dagen en geen suikervrije frisdrank op de rusten van dag één en drie, was het toch wel een pittige driedaagse. Maar ondanks dat heb ik er toch van genoten en ik hoop er volgend jaar weer naartoe te kunnen gaan. Geldrop (vroeger) was mooier en had meer mogelijkheden qua bossen en heide, maar ook de omgeving van Nijnsel is zeker niet verkeerd…

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.