Wandeldag Bloeiend Zijpe Sint Maartensvlotbrug, 06-05-2018


Klik hier voor de website van Bloeiend Zijpe

Datum: 06-05-2018
Tocht: Wandeltocht Bloeiend Zijpe (13e editie)
Organisatie: Stichting Bloeiend Zijpe
Internet: http://www.bloeiendzijpe.nl/
Afstand: 32 kilometer
Totaal afgelegd: 44123 kilometer
Weer: Stralend zonnig, blauwe lucht (onbewolkt), warm, wind: oost, 3 Bft.
Middagtemperatuur: ca. 24 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC4B3ZR

Op zaterdagavond had ik geen energie meer om nog brood te smeren, dus dat werd vroeg opstaan. Om 4.45 uur ging de wekker, want we wilden om 6.45 uur vertrekken. Rond kwart over zeven kwamen we aan bij het Land van Fluwel, dat nu omgetoverd was tot een pannenkoekenrestaurant en avonturenpark. We mochten de startkaart nog niet ophalen, dus eerst maar een kop koffie op het terras. Vlak voor acht uur kwam er leven in de brouwerij en gingen wij van start. Het eerste deel van de route was nagenoeg gelijk aan de acht en een halve kilometer die ik vorig jaar met mijn moeder gelopen had. Alleen stonden er nu andere velden in bloei dan vorig jaar, want dat wisselt steeds. Na ruim vier kilometer hadden we rust bij een bollenteler en daar hebben we even koffie gedronken en een stuk cake gegeten. Vervolgens wandelden we tussen de bloembollen naar de molen Noorder M, waar we ook nog een stempel kregen.

Wildrijk
Kort daarna kwam de splitsing met de acht en een halve kilometer en wij vervolgden onze route langs de N9. Even later staken we de Zeeweg in Sint Maartensvlotbrug over. De verkeersregelaar wilde me graag helpen met oversteken, maar dat ze me bij de arm nam vond ik wel wat overdreven. Nou ja, het was goed bedoeld… Aan de overzijde van de weg liepen we een klein stukje door het natuurgebied Wildrijk, waar een geocache lag. Ik moest er wel even voor van de route. Hierdoor zag ik een veel mooier stuk van het natuurgebied dan de meeste wandelaars. Jammer dat men de route niet wat dieper het kleine bosgebied in liet gaan. Vooral de mooie bloeiende boshyacinten vielen op. De cache bleek in een vogelhuisje te zitten en hoewel in de beschrijving stond dat je even verder moest zoeken naar het logboek, had ik dat ook meteen al te pakken.

Kleurenpracht zover als je kunt kijken…

Intussen waren Hennie en Theo al verder gelopen, dus stuurde ik ze even een berichtje. We troffen ons bij de volgende stempel- en rustpost weer, wederom bij een bollenteler. Ook hier hebben we even een beker koffie genomen. De route volgde nog steeds de N9, soms via een parallelweg en dan weer een stuk over de bollenvelden. Bij de Stolpen zag ik wederom een geocache op het scherm van mijn GPS. Bij de herinrichting van de N9 was hier echter zoveel veranderd, dat ik niet kon ontdekken hoe ik er moest komen. Toen ik later op een bijgewerkte kaart keek, bleek dat nog een hele toer te zijn. Dus maar goed dat ik deze cache niet ben gaan zoeken… Na het oversteken van de N503 wandelden we wederom door de bollenvelden richting de route van de zeven en een halve kilometer, die bij camping De Nollen in Callantsoog startte. Op deze route was het flink druk en we zagen ook heel wat Aziaten. Met mijn beperkte zicht zie ik niet of het Chinezen of Japanners zijn. Ik liep voorzichtig even een stuk een tulpenveld in om een 360° panoramafoto te maken, maar de organisatie was daar niet zo blij mee. De Aziaten zouden dan denken dat zij dat ook mogen en zo sneuvelen er regelmatig tulpen. Ze schijnen zelfs languit in de velden te gaan liggen… Volgens de regels van de wandeltocht mag je niet tussen de hyacinten komen en niet lopen buiten de aangegeven route, dus je kunt er over dubben of je wel in een tulpenveld mag komen om een foto te maken. Ik heb het in ieder geval niet meer gedaan en ik begrijp dat het problemen geeft als veel mensen dit (onvoorzichtig) gaan (na)doen.

Toiletrust
Weer een klein stukje verderop kwamen we bij een bedrijfsverzamelgebouw in ’t Zand waar ook de stichting Bloeiend Zijpe een kantoor heeft. Er was naast een stempelpost ook een kunstexpositie en het was er gezellig druk. Hoewel men vond dat een biertje niet bij een sportevenement past (en het dus ook niet op de prijslijst stond), kon ik er toch een flesje Amstel pilsener krijgen. We hebben even binnen aan een tafeltje gezeten en zijn toen weer verder gegaan. Aan de overzijde van een sloot zagen we nog steeds wandelaars komen met op de achtergrond een mooi oranje bollenveld en molen De Hoop. Ook zagen we mensen die met een drone opnames aan het maken waren. Ik had er wel meer verwacht, maar dat viel wel mee. We kwamen aan de Zijperdijk en nadat we over de dijk zelf waren geklommen, moesten we over een hek. Omdat hier geen poort of overstapje was, had men zelf maar een flinke stellage met planken gebouwd. Niet veel later arriveerden we bij de stempelpost op camping De Nollen in Callantsoog. We hadden best wel dorst met deze warmte en ik nam een blikje cola light. Alle plekken in de schaduw waren bezet, dus liepen we even de camping op. We vonden nog wat schaduw, maar moesten dus wel in het toiletgebouw plaatsnemen. Zo’n rust hebben we niet vaak…

Hennie en Theo druk aan het werk…

De stempelposten 1 en 2 moesten nog komen, want blijkbaar was er vanuit Callantsoog geteld. Onze stempelkaarten waren niet helemaal in de goede volgorde gestempeld, maar dat maakte niks uit omdat wij toch alle vakjes wel vol kregen. Ook nu klommen we weer de Zijperdijk op en die volgden we een stukje, om vervolgens nogmaals door de bollenvelden te gaan. Stempelpost 1 was bij een bollenteler in de tuin en verderop, bij de N503, had men ook nog een kleine verzorgingspost ingericht waar we een beker koffie, thee of water kregen aangeboden. Hier kon je zelfstandig ook nog een extra lus van tien kilometer rondom het Zwanenwater maken. Hoewel Theo dat in eerste instantie wel van plan was, werd het te laat en dus lieten we dit maar. Volgens het routekaartje zouden we in een rechte lijn naar stempelpost 2 gaan, maar men liet ons nog flink heen en weer lopen tussen de bollenvelden. Hierdoor hadden we op deze stempelpost de dertig kilometer al bereikt volgens de GPS.

Onder water
De stempelpost lag ook tussen de bollenvelden en dat zorgde dus wederom voor mooie foto’s. Nadat we de Zeeweg weer waren overgestoken kwamen we langs een veld dat men volledig onder water had gezet. Er was een dijk van zand omheen gelegd, waar we (uiteraard) niet over mochten lopen, want dan zou hij breken. Vorig jaar heb ik geen velden onder water gezien. Er werd verteld dat de velden op deze manier ontdaan worden van schadelijke organismen. In ieder geval een stuk milieuvriendelijker dan het gebruik van pesticiden, zoals dat vroeger wel gebeurde… We liepen nog langs een grote windmolen die vanaf de startplaats goed zichtbaar was en zo rond vijf voor vijf waren we terug bij het Land van Fluwel. De GPS gaf drieëndertig kilometer aan, waarvan er na correctie nog tweeëndertig overbleven. Net zoals vorig jaar kregen we aan de finish weer een zakje bloembollen. Ik heb ze aan Hennie en Theo meegeven, omdat ik er weinig aan heb op mijn balkon en vooral ook omdat ik weinig tijd heb om ze te verzorgen. Ik hoop dat ze mooi in hun tuin staan. We hebben nog even aan de finish gezeten met een Texels Skuumkoppe en een lekker broodje warme beenham. Daarna moest ik snel te voet naar de bushalte, die op zo’n twaalf minuten loopafstand ligt. Terwijl ik daar op de bus van 17.43 uur stond te wachten, reden Hennie en Theo mij nog voorbij. Rond twintig over zes stapte ik op station Alkmaar uit en zag ik dat de bus door zou rijden naar De Hoef, dus checkte ik meteen weer in. Het werd de “toeristische route”, oftewel de lange route langs het ziekenhuis en de ALDI, maar zo tegen kwart voor zeven was ik weer thuis.

Stempel- en verzorgingspost tussen de bollenvelden

Het was een leuk, maar ook wel pittig weekend. Volgend jaar zou ik deze wandeltocht best nog een keer willen lopen, want het is uniek dat je over de bollenvelden tussen de bloeiende bloemen mag wandelen. En al die kleurenpracht is enorm mooi. Nadeel voor mij is dat deze tocht slecht per openbaar vervoer bereikbaar is, zeker als je vroeg wilt starten op een grote afstand. Je kunt er met de bus pas rond 11.00 uur zijn. Er naartoe gaan met de fiets is vanuit Alkmaar zo’n eenentwintig kilometer. Dat is best een eind, maar niet onmogelijk… Dus wie weet, tot volgend jaar in Zijpe…

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.