Eindejaarstocht Meerssen, 27-12-2017


Klik op het logo om naar de site van Wv. Vilt te gaan.

Datum: 27-12-2017
Tocht: Eindejaarstocht
Organisatie: Wandelvereniging Vilt
Internet: http://wandelverenigingvilt.nl/
Afstand: 21 kilometer
Totaal afgelegd: 43396 kilometer
Weer: Eerst grijs, motregen, fris, later droog, opklaringen met zon en warmer. Stevige wind.
Middagtemperatuur: ca. 8 °C
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC6FWH2 / GC6CH2B

Vanaf acht uur kon er gestart worden voor de eenentwintig kilometer. Dan zou het nog donker zijn en bovendien moest ik dan om half zeven met de trein mee. Daar had ik niet veel zin in, dus nam ik een trein later. Om zeven uur ben ik naar Roermond gereisd. Omdat ik vrij reizen heb bij Arriva nam ik daar de stoptrein richting Maastricht, waardoor ik nog een half uur later in Meerssen zou zijn. Maar ik had de tijd en die twintig minuten wachten in Maastricht kon ik mooi gebruiken om een geocache achter het station op te gaan pikken. Het begon net een beetje licht te worden en de cache liet zich makkelijk vinden. Ook in Meerssen, waar ik om kwart voor negen aankwam, lag een geocache bij het station. Er zat wat afwijking op de GPS en dus kostte deze iets meer tijd. Het logboekje was doorweekt en ik kon er niet meer op schrijven. In de cache zat weer eens een travelbug en die ging dus mee op reis…

Op versleten schoenen…
Rond negen uur kwam ik aan bij de start in gemeenschapshuis De Stip, dat ik nog van de Heuvellandvierdaagse ken. Ik trof er Tonny Mens van het IVV en we hebben even een praatje gemaakt. Vervolgens heb ik me ingeschreven en heb ik even een kopje koffie gedronken. Even voor half negen ben ik op pad gegaan. Eerst een klein stukje door Meerssen en daarna ging de route door het bos richting het parkeerterrein Kruisberg bij de A2. Het was druk op de route en hierdoor kon ik mijn tempo helaas niet lopen. We gingen over het ecoduct en zo kwamen we aan de andere kant van de A2, waar iets meer ruimte was om de meute in te halen. Maar al snel daalden we af naar het Bunderbos en werd het glibberen en glijden. Het motregende wat, maar de kleigrond was al flink drassig geworden. Ook nu moest ik het rustig aan doen, zodat ik niet zou uitglijden. Ik had de Brooks wandelschoenen aan en die hebben nog maar weinig profiel. En als er eenmaal klei in het profiel zit, heb je sowieso geen grip meer. Bovendien bleken de schoenen ook nog lek te zijn en liep zelfs de modder er af en toe in. Bij terugkomst waren de schoenen afgeschreven; de linker neus was losgekomen van de zool…

Donker spoortunneltje (dat wij links lieten liggen) in het Bunderbos

Het eerste deel van de tocht was flink pittig door de vele klimmetjes en afdalingen. Gelukkig liepen we het laatste stuk naar Geulle langs het spoor, waardoor de benen even wat rust kregen. Na zo’n zeven kilometer kwamen we in het dorp en vlak voor de rust zagen we mensen de pijlen ophalen van de kerstwandeling die een dag eerder vanuit Geulle georganiseerd was. Daar had ik graag ook nog naartoe gewild, maar ik had andere verplichtingen. Grote delen van het parcours bleken hetzelfde te zijn, want we kwamen nog heel wat van die rode pijlen tegen. In Geulle hadden we rust bij café De Gäöllenaer, waar ik wederom een kop koffie gedronken heb. Vanaf hier maakte de eenentwintig kilometer een extra lus richting Elsloo. Ook hier zaten nog wel wat modderige stukken in, maar deze lus had gelukkig wat minder steile hellingen. En stiekem had ik gehoopt dat we weer eens door het pikkedonkere spoortunneltje in het bos mochten, maar hoewel we daar heel dicht in de buurt zijn geweest zat het niet in het parcours. We liepen eerst langs de visvijver in Geulle en een stukje langs het Julianakanaal met zicht op Geulle aan de Maas. Daarna wandelden we door het bos tot bij het landgoed Terhagen, net voor Elsloo, waar we over een mooie oude stalen spoorbrug gingen. Aan de andere kant herkende ik weer veel paden van de Heuvellandvierdaagse. Vlak voor het gehucht Hussenberg was ik even bang dat we steil door het bos naar beneden moesten, maar men had voor een ander pad gekozen waardoor we op de verharde weg uitkwamen. Het pad was er echter niet minder om; flink glibberen langs de prikkeldraad…

Kapellen en kerststallen
Vervolgens wandelden we naar het gehuchtje Snijdersberg om vervolgens via een enorm steil pad af te dalen, richting Geulle. Gelukkig was het laatste stukje van een trap voorzien anders was het niet te doen. We kwamen weer op de rust bij café De Gäöllenaer waar ik even op de soep moest wachten, omdat die nog niet heet was. Intussen begon ik aan mijn boterhammen. De erwtensoep die even later geserveerd werd smaakte prima. We hadden er nu een kleine veertien kilometer opzitten en we moesten er nog ruim zeven terug. Na een lusje door Meerssen gingen we bij de watermolen weer het Bunderbos in. Dat werd dus weer flink klimmen (en soms een beetje dalen) om in Moorveld uit te komen. Ook nu werd het tempo flink gedrukt door de modderige stukjes en wandelaars die daar aardig moeite mee hadden. In Moorveld volgden we weer wat verharde wegen en konden de benen even goed gestrekt worden. We passeerden een kapelletje met een mooie kerststal erin. Even later liepen we weer door de modder te baggeren langs de rand van het Bunderbos, tot we in Kasen kwamen. Ook hier wandelden we langs een kapel met een nog veel mooiere, grotere kerststal.

“Pratsj” tussen Moorveld en Kasen

Even later kwamen we weer vlakbij het ecoduct op de Kruisberg. Daar liepen we een stukje tegen de heenweg in en dat was keurig met borden aangegeven. De tocht was sowieso erg goed gemarkeerd; ik heb nergens een pijltje gemist en niet eens hoeven twijfelen. Ook hing er lint om ons de weg te wijzen, maar die dienden alleen ter ondersteuning en bevestiging. Men had genoeg pijlen gebruikt. Hier snapt men tenminste hoe het moet… We passeerden ook nog het café Bergrust, waar we ooit met de Heuvellandvierdaage rust hebben gehad. Ik twijfelde of ik er een extra stop zou maken. In principe had ik er nog wel tijd voor, maar het was nog zo’n drie kilometer tot de finish. Ik besloot toch door te gaan. We staken ook de andere rijbaan van de A2 over en meteen hierna liepen we langs de zuidelijke punt van Maastricht-Aachen-Airport, waar we tussen de landingslichten doorliepen. Ook nu gingen we weer het bos in en daalden we af richting Meerssen. Het viel wel mee met de gladheid; met de Heuvellandvierdaagse ben ik hier een keer vol onderuit gegaan. Wel oppassen voor de vele boomwortels in de paden. Het laatste stuk van de tocht was weer vlak, door de straten van Meerssen terug naar gemeenschapshuis De Stip.

Daar kwam ik om tien voor drie aan. Ik had op internet gelezen dat er heerlijke wafels met kersen en slagroom verkocht werden. Nou ben ik niet zo’n fan van warme kersen, maar ik nam toch zo’n wafel. Door de zwaarte van de tocht had ik sowieso een suikertekort en dus liet ik mij die wafel prima smaken. Achter mij zat Jos en we hebben nog heel even een praatje gemaakt. Helaas was het speciaalbier op en moesten we een Heineken pils drinken, dus heb ik het bij ééntje gehouden. Ik overwoog nog even om een café achter de basiliek op te gaan zoeken. Mijn schoenen en broek zaten echter flink onder de modder en bovendien had ik geen zin om alleen te gaan drinken. Dus sprintte ik rond half vier naar het station om daar de stoptrein van kwart voor vier naar Maastricht te nemen. De Arriva stoptrein naar Roermond zat bomvol omdat er een intercity van NS was uitgevallen en dus werd het staan met die stramme, verkrampte spieren. Na de overstap in Roermond had ik wel een zitplaats, maar er kwam luidruchtig volk naast me zitten waardoor ik maar weer eens verkast ben. Als ik auto had mogen rijden was ik al lang met eigen vervoer gegaan… Even na half zes kwam ik aan in Blerick en het stukje fietsen naar mijn moeders flat deed de spieren goed…

Kerststal in de kapel in Kasen

Einde oefening…
Voor de Brooks wandelschoenen was dit de laatste tocht, want van de linkerschoen was zowel het leer als de zool stuk. En de neuzen van deze schoenen waren al eens verstevigd door de schoenmaker omdat ze dreigden te scheuren. Qua voetbed zijn het heerlijke schoenen, maar het corrigerende blok zorgt er voor dat ik te ver naar buiten sta en dus telkens met mijn kleine tenen tegen de naden aan druk. Ook zorgt deze correctie voor wat meer blaarvorming omdat er meer druk op de randen van de zolen komt. Op donderdag 28 december ben ik dus naar het Loopcentrum in Horst gefietst om nieuwe schoenen te halen. Na anderhalf uur passen kwam ik toch weer uit op een paar New Balance schoenen, die ik ooit eerder gehad heb. Die ga ik zaterdag inlopen op de eerste dag van de Capelse tweedaagse (in Capelle aan den IJssel)…

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s