2e Klim naar de Posbank Velp (WS78), 09-12-2017


Datum: 09-12-2017
Tocht: 2e Klim naar de Posbank (serie 40 tocht 5)
Organisatie: Wsv. WS78
Internet: http://www.ws78.nl/
Afstand: 30 kilometer (route ingekort vanwege duisternis en gladheid)
Totaal afgelegd: 43354 kilometer
Weer: Flink bewolkt, sneeuw-, regen- en hagelbuien, gladheid. Weinig wind.
Middagtemperatuur: ca. 4 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): – (Helaas geen tijd voor…)

Het liefste was ik vanuit Alkmaar naar deze tocht gegaan, omdat bij mijn moeder de keuken verbouwd werd. De reistijd (enkele reis) bleek helaas twee uur en drie kwartier te zijn, dus reisde ik vrijdag na mijn werk toch maar eerst naar Blerick. Bij het station daar bleek het al aardig glad te zijn en op de weg zag je het hier en daar flink glinsteren. In de nacht viel er ook nog eens sneeuw, waardoor ik zaterdagochtend voorzichtig naar het station moest fietsen. Ik had al wat meer tijd hiervoor ingepland, maar ik was mijn fietslampje vergeten en ik kon dus nog een keertje extra naar boven. Hierdoor miste ik de trein van 6.31 uur en vertrok ik pas een half uur later uit Blerick. Nu mocht er echt niks meer fout gaan, want dan zou ik te laat in Velp zijn…

Sneeuwballengevecht
In de trein ontdekte ik dat er geen AA-drank in mijn tas zat. In Nijmegen had ik maar negen minuten om over te stappen en toch lukte het om bij de kiosk een flesje AA-drank en een beker koffie te halen. Met de sprinter ging het vervolgens via Arnhem naar Velp, waar nog meer wandelaars uit de trein stapten. Ik was rond 8.45 uur op de start en na het inschrijven werd het dus ook meteen vertrekken. De toespraak kon ik nog meekrijgen en stipt om negen uur mochten we de besneeuwde straten van Velp in. We wandelden eerst door een villawijk en een park. Een mooi gezicht, al die witte bomen. We liepen Rozendaal in, waar de kinderen in de sneeuw aan het spelen waren en wij bekogeld werden met sneeuwballen. Ze hadden er zichtbaar en hoorbaar lol in. Even later passeerden we een kunstwerk in de vorm van bloembladeren en ook die waren flink ondergesneeuwd. Daarna maakten we een flinke lus door de bossen. Ik kwam een collega-stokloper tegen en het bleek Marcel (als ik het goed onthouden heb) te zijn. We hebben even wat lopen kletsen, maar zodra de paden even iets minder goed begaanbaar waren, kon hij toch beter uit de voeten dan ik.

Door de besneeuwde bossen bij Rozendaal

Uiteindelijk kwamen we langs kasteel Rosendael weer Rozendaal binnen, waar we bij ’t Regthuys de soeppost hadden. Het was wel kantje boord met de tijd (11.15 uur), maar tot nu toe ging het redelijk goed en dus besloot ik toch de route van de veertig kilometer te nemen. We gingen vrijwel meteen weer de bossen in. Het begon een beetje te dooien en de paden leken soms steeds meer op modderpoelen en drassige beekjes door de smeltende sneeuw en de vele wandelaars die mij al waren voorgegaan. Rondom de Posbank zag ik ook veel afgesloten wegen. Zou dat ook vanwege de sneeuw en gladheid zijn? We passeerden de Emmapyramide, maar gezien de tijd die voorbij leek te vliegen ben ik maar niet de uitzichttoren opgeklommen. We bleven nog een flinke tijd in de prachtige bossen. Vlakbij het Rozendaalse Zand (dat we trouwens niet gezien hebben) veranderde het landschap in heide. Hier volgden we een fietspad en soms was het aardig zoeken naar de juiste weg. Sowieso vielen de witte WS78-bordjes niet goed op in de sneeuw en de lintjes waren ondanks de gele kleur ook vaak slecht te zien. Soms waren ze net iets te klein, verfrommeld, gedraaid of hingen ze gewoon te ver in een pad om ze meteen te zien. De markering is wel eens beter geweest…

Gesloopt langs de Posbank
Op het Herikhuizerveld bij de Posbank werd het parcours ineens een flink stuk zwaarder. De paden op de heide waren soms zo smal dat je geen twee voeten naast elkaar kon zetten, en je moest oppassen dat je niet tegen de hoge rand stootte. Volgens mij stond er flink wat heidebegroeiing langs de paden, maar dat zag je niet door de sneeuw. We kregen een flinke trap omlaag en daarna ook weer omhoog voor onze kiezen. Ik trok gauw mijn handschoenen aan om de leuning vast te pakken, maar die was groen uitgeslagen en glibberig. Gelukkig waren er twee wandelaars die even opgelet hebben of ik er wel heelhuids doorheen kwam. Maar het was nog niet klaar, want de meeste paden in deze omgeving liepen omhoog of omlaag en hadden om de paar meter een op- of afstapje. Die waren soms spekglad en bovendien verschilden ze enorm van hoogte. Het tempo ging nu flink omlaag en het lopen werd regelrecht vermoeiend. We passeerden het monument op de Posbank twee keer en in de tussenliggende lus zat naast een glibberig bruggetje wederom een flinke afdaling met daarachter een modderpoel waar niet omheen te komen was. Ik had anderhalve kilometer na de start al natte voeten, maar nu kwam er helemaal veel water in de schoenen. Ook de Brooks wandelschoenen bleken absoluut niet meer waterdicht te zijn…

Probeer hier maar eens zonder natte voeten doorheen te komen…

Soms zaten er ook lastige stukjes zandpad in de route die vervolgens weer op een harde weg uitkwamen waar we eerder al op liepen, dus erg jammer dat men hier niet wat meer rekening had gehouden met de omstandigheden door de route iets te wijzigen. Dat had makkelijk gekund. Gelukkig bleek het laatste stukje tot de rust bij het bezoekerscentrum Veluwezoom van natuurmonumenten redelijk verhard te zijn. Ik was blij toen ik bij Brasserie Veluwezoom binnenstapte en aan een bokbiertje zat, samen met mijn boterhammen. Mijn smartphone had door zijn leeftijd, het vocht en de kou ook de geest gegeven en de live-tracking via Endomondo was dus ook verloren gegaan. Ik besloot dit niet meer op te starten, maar de smartphone wel nog op te laden voor noodgevallen. De WS78-wandelaars hadden eigenlijk al om 13.45 uur weg gemoeten vanaf deze rust. Ik kwam pas om die tijd binnen en ben er pas een half uur later vertrokken, zowat als laatste.

Een ingekorte route
Na de grote rust heb ik ook geen foto’s meer gemaakt. Ik was te vermoeid, de route was iets minder fotogeniek en ook het weer sloeg om, want we kregen nog even een flinke sneeuwbui mee. Ik kon aansluiten bij een groepje wandelaars en dat was wel zo prettig, omdat de markeringen steeds matiger leken te worden. Toch verliepen we ons nog een keer. We kwamen ook een paar wandelaars tegen die zich verlopen hadden. Ze waren al op de koffiepost geweest en pas toen ik voor de derde keer zei dat wij op weg waren naar die koffiepost, viel het kwartje. Zo rond half vier kwamen we aan op de koffiepost en daar wilde ik ook weer een warme worst hebben, maar die was helaas op. Het sneeuwde nog steeds flink en onder de paraplu heb ik vlug mijn koffie opgedronken. We waren al te laat en de pijlenophalers waren al het laatste deel van het parcours opgegaan. Met de invallende duisternis mochten we sowieso niet meer de bossen in en dus werden we via de kortste weg naar de finish gestuurd, waardoor we helaas ook de fruitpost misliepen. Ik vond het wel erg jammer dat wij niet meer naar kasteel Biljoen gingen. Toch was het een verstandige beslissing, want enkele wandelaars die wel nog de laatste lus gelopen hadden vertelden dat het behoorlijk glad was.

Sneeuwpop nabij de Posbank

Rond tien over vier kwam ik aan de finish en hoewel ik tien kilometer minder had gelopen dan normaal, was ik compleet gesloopt. Na het afmelden trof ik Huib uit Delft die tweeëntwintig kilometer had gelopen. We hebben samen een tijdje zitten kletsen en het was zo gezellig dat ik drie bokbiertjes gedronken heb. Pas rond twintig voor vijf zijn we richting het station gegaan. In Arnhem nam ik afscheid van Huib en ik reisde verder met de sprinter naar Nijmegen, waar ik even een patatje speciaal en een satékroket gehaald heb bij de Smullers. Eigenlijk had ik liever een gehaktstaaf gehad, maar door mijn visuele beperking en de vermoeidheid zag ik het even verkeerd. Net na zeven uur heb ik de trein naar Blerick genomen, waar ik rond acht uur aankwam. En ook nu was het goed uitkijken. Hoewel hier al meer sneeuw was weggedooid dan in Velp, was het toch nog een beetje glad op sommige plaatsen. En de boel begon al weer wat op te vriezen…

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.