4e Herfst Muggentocht Cruquius, 29-10-2017


Klik hier voor de website van wandelgroep De Stekende Muggen

Datum: 29-10-2017
Tocht: 4e Herfst Muggentocht
Organisatie: Wandelgroep De Stekende Muggen
Internet: http://www.destekendemuggen.nl/
Afstand: 25 kilometer
Totaal afgelegd: 43219 kilometer
Weer: Redelijk bewolkt, ook blauwe luchten en zon, af en toe een bui, wind 4-7 Bft.
Middagtemperatuur: ca. 15 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC3B66YGC74X3AGC5NN3RGC74X2HGC7BZDGGCHDRYGC74X1PGC74X0DGC5A7RV

Eigenlijk hou ik het in de herfst en winter bij één dag wandelen in het weekend, maar ik wilde toch wel weer eens een nieuwe omgeving verkennen. En dus nam ik rond kwart voor acht de trein naar Haarlem. Daar moest ik overstappen op een bus richting Hoofddorp en even na negen uur stapte ik uit in Cruquius. Het was maar een klein stukje lopen naar de start, bij het Pannenkoeken Paviljoen. De start was pas om tien uur, dus had ik een trein later kunnen nemen. Dan moest ik wel vaker overstappen en dat was erg krap. Nu had ik tijd genoeg om me in te schrijven en eerst een beker koffie te drinken. Iets eerder starten was geen probleem en dus ging ik om kwart voor tien op pad.

Over de balustrade voor een trommeltje
We liepen eerst terug naar de bushalte en nadat we de doorgaande weg een klein stukje gevolgd hadden, wandelden we het natuurgebied De Boseilanden in. Middels een viaduct staken we de N205 over, waarna het een tocht door Hoofddorp werd. Eerst over een lang fietspad en daarna door de wijk Floriande. Nou ben ik niet zo’n fan van stadstochten, maar ik had wel genoeg aanspraak. Een paar kinderen vonden het machtig interessant en vroegen wat ik aan het doen was. En een ander jochie wilde weten waarom ik een stok bij me had. In zijn onschuld wenste hij me beterschap. Ondanks dat het nooit beter zal worden heb ik hem toch maar bedankt. Nadat ik door de wijk heen was volgde de recreatieplas Toolenburg, waar we een flink stuk omheen liepen. Mijn moeder belde en verbaasde zich erover dat ik aan de wandel was. Intussen vielen er ook een paar spetters en de eerste geocache diende zich aan. Ik had het idee dat deze achter de balustrade lag, maar dat ging nog wel ruim een meter omlaag. Toch ben ik er na wat wikken en wegen overheen geklommen. Helaas vond ik de cache niet, dus was alle moeite voor niets geweest. In deze omgeving lagen veel caches, maar veel succes had ik niet. Misschien toch een beetje gehaast?

Flinke betonnen stapstenen in de recreatieplas Toolenburg

We mochten kiezen of we het fietspad volgden, of over de voetpaden zouden gaan. In dat laatste geval kreeg je wel overstapjes via stapstenen in het water. Dat bleken gelukkig flinke ronde betonblokken te zijn, kijk maar op de foto hierboven. Achter mij kwam een gezin met een hond en ik had nooit gedacht dat deze Duitse Herder er overheen durfde. Hij deed het echter probleemloos en hij stond ineens weer naast me. Aan de andere kant van de plas hadden we de eerste rust, bij restaurant Lieveling. Daar dronk ik nog een kop koffie en ik trof er een paar wandelaars van wandelvrienden.com. Ik had ze eerst niet herkend, maar toen ze over Brummen begonnen, wist ik het meteen. Omdat de bediening even op zich liet wachten, duurde de pauze iets langer dan gepland. Ondanks dat had ik nog tijd genoeg.

Zoeken, zoeken en nog meer zoeken…
Na de eerste rust wandelden we de wijk Toolenburg in en na een poosje kwamen we in een park waar ik geen pijlen meer zag. Ik werd niet helemaal wijs uit de routebeschrijving (die toch best goed was) en er was ook niemand om iets aan te vragen. Na wat heen en weer gelopen te hebben besloot ik toch maar rechtdoor te gaan. Verderop stonden wel weer pijlen. Bij een fietstunneltje zat weer een geocache verstopt, waarvan ik al het vermoeden had dat ik er niet bij kon. Dat bleek te kloppen, dus na één blik ben ik ook meteen weer verder gegaan. Een eindje verderop, net voor de Hoofdvaart, ging de route onder een fietstunneltje door en daarna volgde meteen weer een geocache die ik ook niet kon vinden. Even later liepen we de wijk Pax in en hier stond een pijltje rechtdoor, maar het was niet duidelijk of we de woonwijk in moesten, of het fietspad moesten volgen. Ik koos de eerste optie en zag ineens geen pijlen meer. Omdat er wederom een geocache in de buurt lag, ben ik daar eerst even heen gelopen. Gelukkig vond ik die cache wel. Toen ik terugliep werd ik geroepen door een paar dames, maar een paar honderd meter verder bleken we alweer verkeerd te zitten. Omdat er straatnamen op de routebeschrijving stonden konden we met de kaart van de smartphone toch nog onze weg vinden.

Park in de wijk Toolenburg

We wandelden een fietspad op langs de Hoofdvaart en we passeerden korenmolen De Eersteling. En ook hier lag weer een geocache die ik makkelijk vond. De dames waren intussen doorgelopen en even later kwam ik langs het fort bij Hoofddorp. Ik zag dit later pas op de kaart; van het echte fort heb ik helemaal niets meegekregen. Achter het fort volgden we weer een fietspad met de toepasselijke naam “Liniepad”, om vervolgens via een woonwijk weer bij de Hoofdvaart uit te komen. Na het oversteken van deze vaart ging de route een klein stukje door het centrum. Ik had de dames weer ingehaald en bij de eerstvolgende geocache was ik ze weer kwijt. Die cache kon ik niet vinden; ik had ook geen zin in een nat pak, dus bleef ik bij het water uit de buurt. Na een aardig stukje rechtdoor gelopen te hebben gingen we het Wandelbos Hoofddorp in en hier kregen we een omleiding. Langs de originele route lag wederom een geocache en dus heb ik het gemarkeerde parcours even verlaten. Ik trof een flinke holle boom aan met veel gaten en kieren, maar de cache vond ik wederom niet. Ik hou niet zo van dit soort caches omdat ik met mijn visuele beperking niet kan zien of er insecten in de boom huizen. Je zult maar op een wespennest stuiten…

Schiphol en de havens van Amsterdam
Aan de Kruisweg in Hoofddorp hadden we rust bij snackbar ’t Kombuis, ook al uitgebaat door Chinese mensen. Ze waren wel erg vriendelijk. Ik bestelde een cola zero maar merkte ook dat ik een suikertekort had, dus nam ik er een Mars bij. Ik heb even met de vrijwilligers van het Rode Kruis zitten kletsen en de fikse bui die net viel afgewacht. Daarna vlug verder, want de tijd vloog voorbij. Wederom kwamen we aan de Hoofdvaart die we een stuk moesten volgen. Hierdoor kon ik nog twee geocaches meepikken van de serie die hier lag. De eerste vond ik probleemloos. Het begon echter wel weer wat te regenen. De tweede zat in een bosje verstopt, bij of in een dikke boom. Het was er voor mij iets te donker en ik vond hem niet. Dan maar onder de N201 door en via een fietspad het buitengebied in. Voordat we bij natuurgebied Buitenschot kwamen had ik nog even zicht op Schiphol. Ik hoorde het eigenlijk eerder dan ik het zag. Op goed geluk maakte ik een foto en daarop zag ik een verkeerstoren van de luchthaven met op de achtergrond de vuilverbranding in het westelijk havengebied van Amsterdam.

Verkeerstoren Schiphol en vuilverbranding westelijk havengebied Amsterdam

In het natuurgebied Buitenschot liepen we tussen allerlei vreemde dijkjes door. Het waren er heel veel achter elkaar, telkens met een doorgang voor het fietspad. Waarom dit zo gemaakt was, werd mij niet duidelijk. Aan het eind van het fietspad stond het eerste pijltje rechtsaf iets te vroeg, waardoor ik bijna een grindpad langs het Achterkanaal nam. Een paar wandelaars die deze fout al gemaakt hadden en inmiddels op het Liniepad liepen, riepen mij terug. Aan het eind staken we de IJweg over en ben ik even op een heuvel geklommen. Er was een uitzichtpunt met een kunstwerk en een bankje. Onder het bankje zat ook een geocache verstopt en dus kon ik die heerlijk zittend loggen. Honderd meter verderop hadden we rust en hoewel ik eerst eigenlijk wilde doorlopen, besloot ik toch even een kopje koffie te gaan drinken bij de mooi ingerichte en gezellige zorgmanege Stal Starro.

Lekker nagenieten…
We verlieten de zorgmanege aan de achterzijde, waar we meteen het Haarlemmermeerse Bos ingingen. Ik zag gelijk een paar paddenstoelen die op de foto moesten. Een klein stukje verder werd de lucht voor ons behoorlijk donker en er was een regenboog zichtbaar tussen de bomen. Niet veel later vielen er dikke druppels en heb ik de paraplu tevoorschijn gehaald. Maar het was ook zo weer droog. We liepen over allerlei parkeerterreinen die ook als dagcamping gebruikt konden worden en ik herkende het een beetje. We bleken achter het Claus Partyhouse te zitten, waar we ooit een bedrijfsfeest hebben gehad. Vervolgens ging de route onder de N205 door en wandelden we door het Prins Bernhard Bos (een deel van natuurgebied De Groene Weelde) terug naar het Pannenkoeken Paviljoen. Bij het afmelden om half vijf kreeg ik spontaan een medaille. Ik was aardig verrast, want die wandelgroep De Stekende Muggen bleek een enthousiaste club te zijn. Omdat ik toch nog moest eten besloot ik in het restaurant ook maar gelijk een hartige, goed gevulde pannenkoek te nemen en met twee bokbiertjes smaakte dat prima. Omdat de wintertijd net was ingegaan (mijn biologische klok was ook een beetje van slag…) was het om 18.00 uur al redelijk donker, toen ik bij de bushalte kwam. Een kwartier later was ik weer op station Haarlem, waar ik rond half zeven de stoptrein naar Alkmaar genomen heb. Die deed er zo’n drie kwartier over. Ik had geen zin om op de bus te wachten, dus nam ik de benenwagen naar huis. Helaas wel weer door de regen…

Heerlijke pannenkoek met een lekker bokbiertje…

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s