RS80 Alphen aan den Rijn, 14-10-2017


Klik hier voor de website van RS80Datum: 14-10-2017
Tocht: 372e wandeltocht (serie 38, tocht 2)
Organisatie: RS80
Internet: http://www.rs80.nl/
Afstand: 25 km.
Totaal afgelegd: 43129 kilometer
Weer: Beetje bewolkt, zonnige perioden, droog, lekker nazomeren…
Middagtemperatuur: ca. 19 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC3A7QW (veel caches geprobeerd; alleen deze gevonden…)

Voor deze tocht moest ik wel wat vroeger op pad en het was nog een aardig stukje reizen, maar ik wilde graag eens in de woonplaats van Corné en Miranda gaan wandelen. De wekker ging om 4.15 uur en rond half zes ben ik de deur uit gegaan. Ik heb de trein van 5.50 uur naar Haarlem genomen, waar ik twintig minuten moest wachten. Vervolgens ging het via Leiden Centraal naar station Alphen aan den Rijn. Ik was er al om twintig voor acht, omdat ik ook nog even op zoek wilde gaan naar een geocache in de fietsenstalling, de “fietsappel”. Een grote groene metalen constructie die van buiten op een appel lijkt. Ik heb er een kwartier lopen zoeken, maar de geocache heb ik niet gevonden. Omdat het openbaar vervoer niet al te vaak reed en de startplaats maar twee kilometer van het station vandaan lag had ik al van tevoren besloten om een OV-fiets te huren. Ik had twee routes in mijn GPS gezet, maar de eerste route bleek niet helemaal te kloppen. Hierdoor kwam ik via een fietspad langs een drukke weg boven op een tunneltje uit, terwijl ik er doorheen had gemoeten. Iets verderop kwam ik de route-uitzetters van RS80 tegen en zij wezen mij de weg. Rond kwart over acht was ik op de startplaats, bij sportvereniging ARC. Kort nadat ik er was kwamen Corné en Miranda ook binnen. Ik had me al ingeschreven en we hebben even koffie gedronken. Even voor negen uur hebben we ons naar buiten begeven en nadat we een routebeschrijving gekregen hadden, gingen we een paar minuten na negen uur van start.

Hengelen
Al snel liepen we naar de Oude Rijn, waar we zicht hadden op de hefbrug. We bleven op de noordelijke oever en staken die brug dus niet over, maar we kwamen wel over het Aarkanaal. Een aantal keren verlieten we de verharde weg om via een jaagpad langs de Oude Rijn te gaan. Dat was erg leuk, want je liep zowat bij de bewoners door de tuin. Sommige wandelaars kozen echter voor de makkelijkste weg (over de verharding). Een eindje verderop sloegen we linksaf het weiland in en liepen we langs de Kerkvaart richting de molenviergang van Aarlanderveen. We passeerden nog een geocache die in of bij een paaltje verstopt moest zijn, maar dat hele paaltje kon ik niet vinden. Ook werd het hier een beetje klimmen; twee keer via een opstapje over een hek. Niet iedereen kon dit waarderen, maar ik was het wel gewend van de WS78-tochten. Dit maakt een tocht juist een stuk leuker en zo kom je nog eens ergens… Vlak voordat we bij een molen kwamen kregen we weer asfalt onder onze voeten. Wederom keek ik uit naar een geocache. Echter vermoedde ik dat deze onder een brug lag en het talud was mij te steil. Zo werd het niks met geocachen vandaag… In Aarlanderveen zat er ook één bij de brandweer verstopt. Voor deze cache moest je “hengelen”. Ik haalde mijn magneetstok uit de tas, maar die bleek stuk te zijn. Net toen ik weg wilde gaan kwam één van de Zoetermeerse wandelaars ook geocachen. Ze had, net als ik, een antenne met een magneetje eraan, maar die bleek niet lang genoeg te zijn. Als we al op de juiste plek aan het zoeken waren, tenminste…

Klimmen en klauteren…

Dan maar vlug door naar de eerste rust op circa zes kilometer, bij café Het Oude Rechthuis in Aarlanderveen. Het was er vrij druk en de wandelaars waren verdeeld over twee ruimtes, maar Corné en Miranda kon ik er niet vinden. Met mijn visuele beperking zocht ik mij wezenloos. Ik besloot verder te lopen en Corné even te bellen. Ook zij waren doorgelopen. In alle tumult vergat ik Endomondo aan te zetten en zo miste er dus een klein stukje van de route op de smartphone. Maar gelukkig liep de Garmin GPS nog wel. Na het oversteken van de N231 liepen we langs een brede sloot richting Korteraar. We staken de sloot over via een flinke gebogen kneppelbrug zonder leuningen en ik vond het wel een beetje eng, maar rustig aan kwam ik er toch goed overheen. Nu liepen we even door de bebouwde kom van Korteraar, waar men aan het werk was met een vrachtauto en een tractor. Het verkeer had er flink last van en ik moest ook even goed uitkijken of ik er wel veilig tussendoor kon. Via een smal pad langs de Hoekse Aar kwamen we weer aan het Aarkanaal en nadat we dit waren overgestoken wandelden we door Papenveer naar de Langeraarse Plassen. We volgden een weggetje precies tussen de plassen door en ook hier zou weer een geocache moeten liggen, maar wederom heb ik hem niet kunnen vinden.

Aan de andere kant van de plassen kwamen we in Langeraar uit. Na ruim dertien kilometer (er stonden er iets meer op de GPS) hadden we rust bij partycentrum Parola. Ik vroeg een bokbiertje, maar die hadden ze niet. Er werd mij Wieckse Witte aangeboden en hoewel het seizoen hiervoor al voorbij is, lust ik die ook bij iets kouder weer. Helaas had men het iets te vroeg toegezegd, want dit bier bleek op te zijn. Dan maar een gewoon pilsje? Nee, daar had ik geen zin in… Het werd dus een heel gewoon bakje koffie… Jammer… Ook was het intussen tijd geworden om mijn broodjes even op te eten. Na deze rust wandelden we een stukje langs de doorgaande weg in Langeraar en op het hoekje bij het fietspad langs de Langeraarse Plassen stopten we even om een standbeeld van een aantal schaatsers op de foto te zetten. Ik besloot even van de route te gaan voor een geocache, die ik vrij vlug vond. Het werd ook de enige gevonden cache vandaag. Toen ik weer terugkwam op het fietspad waren Corné en Miranda al lang verdwenen, maar haalde ik de geocachende Zoetermeerse wandelaarster weer in. Ze heeft me ook haar naam verteld. Helaas ben ik die al weer kwijt… We hebben een stuk samen gelopen en over geocaching gepraat.

Langeraarse Plassen

Ook dit maak je helaas soms mee…
Aan het eind van het fietspad kwamen we op een drukke weg uit die we langs Ter Aar volgden tot aan de rand van Alphen aan den Rijn. Helaas was dit een saai en luidruchtig stuk. En toch viel de tocht niet tegen, want we hadden al vele mooie stukjes gehad en na het oversteken van de N207 mochten we ook nog even het park Zegersloot in. Op de golfbaan hadden we echter niet zo’n leuke ervaring; er stonden verschillende politie-auto’s en twee ambulances. Er werd gereanimeerd en we werden even omgeleid. Later hoorden we dat het om een wandelaar ging en diegene heeft het helaas niet gered. Toen ik een week later de naam te horen kreeg ging er geen lichtje branden bij mij. Voor mij was het ook niet de eerste keer dat ik dit meemaakte, en hoe triest ook, het gebeurt en je moet verder… Het benadrukt maar weer eens dat je van elke dag moet genieten, er het beste uit moet halen, want het kan zomaar ineens voorbij zijn…

Nog in gedachten kwam ik aan bij de volgende rust, bij restaurant Mangerie De Zeeger, waar het nog tamelijk druk was. Ik ging bij Corné en Miranda zitten en we bestelden bokbier. We werden getrakteerd op een heerlijk Barbãr bokbier met honing. Het smaakte niet echt naar een traditioneel bokbier, want die hebben een bittere afdronk, maar het was tamelijk zoet en leek meer op een gerstewijn. Intussen kwamen er steeds meer wandelaars bij ons zitten en hetgeen gebeurd was, werd het gesprek van de dag. Toen ik om de rekening vroeg had ik gedacht flink diep in de buidel te moeten tasten, maar dat viel enorm mee. Voor drie en een halve euro zo’n bijzonder speciaalbier, daar kun je niks van zeggen… Na een sanitaire stop vervolgden we de route door het park Zegersloot en wandelden we een stukje langs de Kromme Aar, die uitmond in de Zegerplas. We liepen een flink stuk langs deze plas en we probeerden nog twee geocaches te vinden, maar ook deze werden geen succes. Het geocachen heb ik voor deze dag maar definitief opgegeven. We mochten nog een klein stukje door het bos wandelen om vervolgens weer terug te keren bij de kantine van sportvereniging ARC.

Op tijd naar huis voor de logees
Na het afmelden heb ik er nog twee bekers Westmalle Dubbel gedronken (wel uit een plastic beker, maar gelukkig was er speciaalbier) en daarna heb ik afscheid van Corné en Miranda genomen. Ik kon niet al te lang blijven, omdat ik nog logees zou krijgen in Alkmaar. Ik haalde de OV-fiets weer uit de stalling van de sportclub en ik besloot via de andere route terug te rijden. Dat werd dus weer goed op de GPS kijken. De route bleek gelukkig wel helemaal goed te zijn en rond twintig voor vijf bereikte ik station Alphen aan den Rijn. Ik moest weer naar Leiden Centraal en daar heb ik even een patatje gehaald. Er waren wat werkzaamheden, waardoor ik vervolgens met een Sprinter naar Zaandam moest. Daar kon ik weer overstappen op een intercity naar Alkmaar, waar ik rond half zeven aankwam. Net te laat voor de bus, dus ben ik gaan lopen. Maar ik was ruim op tijd voor mijn logees, die pas een uur later arriveerden…

Rust bij de golfclub Zeegersloot (restaurant Mangerie De Zeeger)

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s