8e Rundje Koeberg Extra Helden, 09-04-2017


Klik hier voor de website van rundje Koeberg

Datum: 09-04-2017
Tocht: 8e Rundje Koeberg Extra
Organisatie: Atletiek Helden, SSS Helden en Toerclub Everlo i.s.m. dorpscentrum Kerkeböske
Internet: http://www.rundjekoeberg.nl/
Afstand: 32 km.
Totaal afgelegd: 41735 kilometer
Weer: Helder, onbewolkt, blauwe lucht, zonnig, warm.
Middagtemperatuur: ca. 24 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC5E0F1GC60MGKGC61HRH

In Helden kun je elke tweede zondag van de maand een route van maximaal zeventien á achttien kilometer wandelen; het zogenaamde Rundje Koeberg. Maar één keer per jaar hebben ze ook grotere afstanden en dan het het Rundje Koeberg Extra. Dit jaar werd het voor de achtste keer georganiseerd. Voorgaande jaren heb ik wel eens voor zeven uur de bus naar Helden genomen, maar die rijdt sinds de overgang van Veolia naar Arriva niet meer. Dus kon ik pas om twintig voor acht weg bij het VieCuri ziekenhuis, waardoor ik even na acht uur op de start was. Daar heb ik eerst nog een kop koffie genomen. Rond half negen ben ik van start gegaan; op zich nog tijd genoeg om die tweeëndertig kilometer te wandelen…

We staken meteen de Kesselseweg over en na een klein stukje bebouwde kom gingen we de Heldense bossen in. Doordat het nog een beetje mistig was en de zon scheen, was de lichtinval in het bos prachtig. Zo nu en dan zag ik een paar wandelaars, maar van drukte was al geen sprake meer. Aan de zuidkant van het bos kwamen we in landelijk, open terrein en wandelden we via de buurtschappen Dijk en Spurkt richting Kessel. Helaas moesten we ook een stukje langs de drukke rijksweg N273, waar het oppassen was voor een voorbijrazende wielrenner. Gelukkig is mijn gehoor erg scherp en had ik hem op tijd in de gaten. Nadat we de weg waren overgestoken gingen we richting de rust bij komkommerkwekerij Jabobs, maar ik had me bijna verlopen omdat ik achter een paar wandelaars aanliep die al op de terugweg waren. Ik werd nog net op tijd teruggeroepen door een paar wandelaars achter mij. Eigenlijk wilde ik de eerste rust overslaan, maar ik nam toch even een beker koffie. Buiten raakte ik aan de praat met een bekende wandelaar en samen hebben we de route vervolgd, richting het veer.

Dubbelviaduct
Bij de Maas was het al aardig druk met wandelaars, fietsers en automobilisten die naar de overkant wilden. Ook wij werden overgezet naar de oostelijke Maasoever. Daar namen we het nieuwe fietspad richting De Lommerbergen. Tegenover het park wandelden we een zandweg in en even later kwamen we aan de achterzijde van de Sint Lambertuskapel. Daarna ging het de smalle strook bos in, tussen Reuver en de Maas. Omdat er een geocache in de buurt lag, nam ik afscheid van Thij (geen idee of dit goed geschreven is…) en ik liep even naar beneden om te gaan kijken. Daar zag ik al pijlen van de terugweg, dus besloot ik geen extra moeite te doen en hem later op te pikken. Thij had er flink het tempo in en ik kwam dus niet meer bij hem. Via het bos en een stukje woonwijk kwamen we aan de rotonde bij de rijksweg N271 en nadat we die waren overgestoken liepen we een stukje richting het kerkhof. Maar nog voordat we daar waren, sloegen we alweer linksaf de bossen in. Uiteindelijk kwamen we bij de spoorlijn Venlo – Roermond en bij het dubbelviaduct Onderste Hof, waar de spoorlijn, de veldweg en de Schellekensbeek elkaar kruisen. Vandaar dat het een dubbelviaduct genoemd word.

Dubbelviaduct Onderste Hof bij Ronkenstein

Er kwamen ons wandelaars tegemoet, dus ik had al zo’n vermoeden dat we een rondje Ronkenstein gingen doen. Nadat we tussen de boerderijen door waren gelopen en de voormalige watermolen gepasseerd waren, moesten we eigenlijk linksaf een graspad in. Vlakbij lag een geocache die ik eigenlijk altijd misloop, omdat de wandelingen er nooit langskomen. Hij ligt aan een verharde weg en die is niet zo leuk om te lopen. Ik heb dit uitstapje van 150 meter (enkele reis) toch maar even gemaakt. De cache was erg makkelijk, al moest ik wel uitkijken voor de automobilisten en fietsers die ook van de weg gebruik maakten. Even later sloeg ook ik het graspad in en na een afdaling kruisten we de Schellkensbeek, om vervolgens weer steil omhoog te klimmen en op de heenweg uit te komen. Bij het kapelletje ben ik even binnen gaan kijken. Ik wilde nog een praatje maken met de man die het kapelletje altijd netjes bijhoudt, maar hij was druk in gesprek met andere wandelaars. Dus liep ik weer onder het dubbelviaduct door, waarna de route richting de rijksweg N271 ging.

De Duitsers hebben de fiets ontdekt…
Nadat we die weg een klein stukje richting Reuver gevolgd hadden, bogen we af door een klein bosgebiedje richting de Maas. Aan de oever staat een markant geelkleurig huis met een paar bankjes. Het zoeken naar de geocache hier was nog best lastig, omdat er steeds wandelaars en fietsers voorbij kwamen. Bovendien zat er wat jeugd aan de Maas. Na een minuut of tien heb ik het opgegeven. Het verbaasde mij dat zoveel fietsers (vooral Duitsers) van het grindpad langs de Maas gebruikmaakten. Ik kan me niet voorstellen dat dit nou zo lekker rijdt en het lijkt me ook niet al te best voor je banden. Regelmatig moest ik even aan de kant. Ook in het bosgebiedje even verderop, waar het pad erg smal is, kwam ik fietsers tegen. In dit bosje ging ik op zoek naar de geocache die ik overgeslagen had. De GPS was wat wispelturig, dus werd het een beetje struinen, maar na een minuut of vijf had ik het kokertje met logboekje toch in handen.

Langs de Maas bij Reuver

De route bleef langs de Maas gaan, totdat we weer bij het veer uitkwamen. De wachtrij was nu nog groter geworden dan op de heenweg; iedereen genoot van het mooie weer. Maar de veerpont is behoorlijk groot en we pasten er allemaal met gemak op. Er liep zelfs extra personeel rond om af te rekenen. Wij hoefden alleen een bonnetje dat we van de organisatie mee hadden gekregen in te leveren. Kort na de oversteek kwamen we weer bij de rust in Kessel en ik had zin in een kop soep. En welke soep krijg je bij een komkommerkweker? Juist, komkommersoep… Die smaakte verrassend goed. Voor mijn gevoel was ik al behoorlijk laat toen ik aan de tweede lus begon. Op deze lus kwam alleen de tweeëndertig kilometer en ik zag ook niemand meer voor mij lopen.

Dikke rookpluimen
De route ging langs Neptunus tenten, via de doorgaande weg, naar Kessel-Eik. Nou niet het meest enerverende stuk. Bovendien was er aan de rechterzijde gepijld, terwijl er links soms stukken stoep of parkeerplaatsen waren waar je veilig over kon lopen. Met de zon vol op mijn gezicht was het enorm goed opletten dat ik geen pijltje zou missen. Na Kessel-Eik kwamen we weer aan de rijksweg N273, maar omdat we een klein stukje verder weer linksaf gingen, hoefden we deze niet over te steken. We liepen een stukje door de berm en volgden daarna het afwateringskanaal richting de Maas. De oever daar ligt behoorlijk hoog, waardoor je een fraai uitzicht hebt. Volgens mij heet het de Mussenberg. Ook hier was het behoorlijk druk met recreanten. Na een stukje bos daalde het parcours wat en kwamen we via een klaphekje in de wei van natuurgebied De Weerbeemden. Op de rust hadden enkele wandelaars gemeld dat dit slecht gepijld was, maar ik vond het duidelijk aangegeven. Aan de andere kant van de wei stond een jonge gast met een grote landbouwmachine dikke rookpluimen uit te blazen en herrie te maken. Beetje stoer doen? Moet dat nou in zo’n mooi rustig natuurgebied…?

Op de Mussenberg

Aan de rand van Kessel staat een mooi kapelletje en een vervallen gebouw (ooit een boerderij?), en daar heb ik wat foto’s gemaakt. Daarna liepen we achter Neptunus tenten terug richting de rust. Er was al bijna niks meer te doen en men was al druk aan het opruimen. Er zaten nog een paar wandelaars en ik weet al niet meer zeker wat ik er gedronken heb. Bier en cola light was er volgens mij niet en ik denk dat ik koffie genomen heb. Sowieso heb ik wat van mijn bidon met Chrystal Clear gedronken. Het was warm en de vermoeidheid begon toe te slaan, dus deed de rust wel even goed. Vervolgens ging de route een stuk door Kessel, waarbij we langs de molen kwamen. Hier staat een echte windmolen en een miniatuur, en het was wel grappig om ze samen op de foto te zetten.

Lekker weer voor een terrasje…
Nadat we weer de rijksweg N273 waren overgestoken, ging de route eerst nog over een lange zandweg in het buitengebied. Hier was de warmte goed voelbaar en ik was dan ook blij toen we de Heldense bossen ingingen. Na een poosje kwamen we bij de camping, waar nieuwe, gekleurde huisjes gebouwd zijn. Helaas stonden ze tussen de bomen waardoor ze lastig te fotograferen waren. We liepen nog een stukje door de bossen en we kwamen bij de Koeberg weer op de verharde weg uit. Een klein stukje verder was de finish, bij MFC ’t Kerkeböske. Zoals altijd stond daar weer de koffie met vlaai klaar en ik was blij dat ze nog een stukje kruimelvlaai hadden. Toen dat op was had ik nog tijd genoeg en heb ik buiten op het terras nog een Ayinger Weizen gedronken. Mijn moeder was ook met haar vriendin in Helden wezen wandelen, maar ze liepen een korte afstand en waren al lang naar huis. Ik nam rond vijf uur de bus terug naar Venlo en tegen half zes was ik bij mijn moeder; prima op tijd voor het avondeten…

Kleine en grote molen in Kessel

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.