54e Kennedymars Sittard, 15-04-2017


Klik hier voor de website van de Kennedymars Sittard

Datum: 15-04-2017
Tocht: 54e Kennedymars Sittard
Organisatie: Stichting Kennedymars Sittard
Internet: http://www.kennedymars.org/
Afstand: 80 kilometer
Totaal afgelegd: 41815 kilometer
Weer: Eerst grijs, (mot)regen. later opklaringen, stevige wind en fris.
Middagtemperatuur: ca. 12 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC6F7BE

De vrijdag voor deze Kennedymars was al pittig. Ik had nog steeds last van stress en vermoeidheid, en ik heb weinig kunnen doen. Ik ben zelfs twee keer in slaap gevallen. Bovendien had ik flink last van mijn maag. Toch wilde ik graag naar Sittard. Gewoon starten en kijken of het zou lukken. Gelukkig heeft mijn moeder mijn weekendtas ingepakt en rond kwart over vier heb ik de bus naar Venlo genomen. Via Roermond kon ik helemaal met Arriva naar Sittard reizen. Daar kwam ik even voor 18.00 uur aan. Op weg naar de sleep-inn liep ik me weer klem tegen een bouwput, dus moest ik omlopen. Na zo’n twintig minuten kwam ik bij de sporthal aan de Dominicanenwal. Er stonden meer wandelaars, maar de deur was nog dicht. Bij het Jo Erenshuis werd ons verteld dat we ons pas om 19.00 konden melden, terwijl op de site 18.00 uur stond. Ik had toch tijd zat, dus dronk ik een cola-light. Een biertje durfde ik niet aan met mijn maag. We mochten ook iets uit de fruitmand nemen en een banaan ging er wel in. Met de boterhammen had ik meer moeite.

Een moeizame start
Nadat ik een polsbandje voor de sleep-inn bemachtigd had, heb ik mijn bed opgemaakt en na de nodige plichtplegingen ben ik gaan rusten. Het duurde nog wel een flinke poos voordat ik echt kon slapen, omdat men het licht lang aanliet. Uiteindelijk ben ik toch nog een paar uurtjes weg geweest. De wekker ging om drie uur en ik begon me rustig klaar te maken, voor de grote drukte uit. Slechts één wasbakje en één toilet is erg karig en dan moeten de wedstrijdlopers er ook nog eens gebruik van maken. Tijdens het aankleden ontdekte ik dat mijn infuus zich losgetrokken had, dus moest ik dit onverwachts ook nog vervangen. Hierdoor was ik laat bij het ontbijt, dat dit jaar voor het eerst besteld kon worden. Daar trof ik Nicole en Rudolf. Veel honger had ik niet; met hangen en wurgen ging er één broodje en een kop thee in. Mijn maag was het er nog steeds niet mee eens. Het tweede broodje en een ei heb ik meegenomen voor onderweg.

Wachtrij bij het startvak op de Markt

Toen ik naar de Markt liep hoorde ik de speeches al en precies om vijf uur sloot ik aan in de rij. Ik kreeg nog net het startschot mee en de hele meute kwam in beweging. We wurmden ons door de smalle straatjes van het centrum en even verderop kregen we de ruimte. Dan is het oppassen dat je niet te hard gaat. Via het industrieterrein liepen we naar Nieuwstadt, waar het al licht begon te worden. Daarna ging de route naar het gehucht Heide bij Susteren. Ik keek even of Kees (van Janna) op het hoekje stond, maar ik zag hem niet. Hij bleek iets verderop te staan, uit de wind, want die was toch best stevig en fris. Als wandelaar heb je daar niet veel last van, zolang je in beweging blijft… Een klein stukje verderop lag een geocache, maar omdat het nog niet helemaal licht was en er altijd plassende mensen in die bosjes zitten, heb ik hem ook dit jaar weer overgeslagen. Veel zin om te geocachen had ik sowieso niet. Ook dit jaar mochten we niet over het recreatiepark Hommelheide en moesten we er met een flinke boog omheen. Na een paar verharde veldwegen kwamen we vlakbij de Duitse grens en daar trof ik Hennie en Theo. Hennie was weer met de auto onderweg om Theo van verzorging te voorzien. Ik stopte even en ik kreeg een cupcake aangeboden. Ze zagen er heerlijk uit, maar ik durfde het niet aan met mijn maag. Ik had net met veel moeite het tweede broodje van mijn ontbijt naar binnen gewerkt.

Een heftig cafébezoek
Hennie had het druk met de voorbijkomende wandelaars, waar ze er vele van kent. Ik ben maar weer verder gegaan. We lopen dan wel langs de Duitse grens, maar in Duitsland komen we niet meer. Het krijgen van vergunningen schijnt daar toch vrij lastig te zijn. We liepen door naar camping Böhmerwald voor de eerste stempel- en verzorgingspost. We konden hier broodjes, fruit en een paasei krijgen, maar ik hield het bij een stukje banaan. Daarna ging de route via Maria-Hoop naar Putbroek, waar ik altijd even een stop maak bij café Boszicht. Het was weer een warm weerzien met de dames achter de bar, die mij intussen wel kennen. In plaats van koffie heb ik een kop thee gedronken en intussen heb ik mijn smartphone ook maar even aan de externe accu gelegd, want die had alweer de kuren. Toen ik even naar het toilet ging, zat er volgens de dames die in de rij stonden al een kwartier iemand op het herentoilet. Ik wilde toch informeren of alles goed ging, dus klopte ik op de gesloten deur. Verontwaardigd kwam er iemand bij de urinoirs vandaan en hij zei dat hij er pas twee minuten was. Hij begon aardig stennis te maken in het café. Ik was een beetje uit mijn doen en vergat dus ook even op de deur van de w.c. te kloppen. Ik ging maar bij de dames naar het toilet en toen ik ongeveer een kilometer verder was gelopen vloog een politie-auto met zwaailicht en sirene mij voorbij, richting het café. In de verte hoorde ik nog een sirene. Het zal toch niet dat er wel iemand onwel is geworden…?

Theo komt niks tekort…

In rap tempo ging het naar Posterholt en hier begon het te regenen. Bovendien was de route net even anders dan vorig jaar, dus moest ik goed opletten. Bij de verzorgingspost heb ik een appel en een krentenbol meegenomen. De appel is later mee naar huis gegaan. Vlak voordat ik Posterholt uit liep werd de regen serieus en dus haalde ik de paraplu uit de rugzak. Via ’t Reutje wandelden we naar natuurgebied ’t Sweeltje en daar stond Hennie weer, bij de schuilhut. Ik kreeg een kop thee van haar. Theo was er ook nog en hij wilde net vertrekken, maar hij heeft toch even op mij gewacht. Hij had wel een iets hoger tempo dan ik en dus moest ik een tandje bijzetten. Via een flinke lus liepen we naar Montfort. Onderweg twijfelde ik even of ik nog een geocache zou gaan oppikken die zo’n honderd meter van het parcours lag, maar ook hier had ik eigenlijk geen trek in. Bij de volgende verzorgingspost, bij café Biej de Vogel, wilde ik even stoppen. Maar de bank waarop ik ging zitten was zeiknat en ik zat vol in de herrie van de muziek. Na twee tellen ben ik opgesprongen en achter Theo aangegaan. Pas bij kampeercentrum Reigershorst kwam ik weer bij hem. Overigens zit hier nog steeds, al jaren, dezelfde fout in de GPS-route van de organisatie. Vorig jaar heb ik het gemeld, maar blijkbaar zien zij het niet…

Verleiding langs de Maas
Vlak voor de spoorwegovergang in de Heuvelstraat stond Hennie weer in een zijweg en ik kreeg een kop cup-a-soup en een paasei. Iets verderop staken we de A73 over en zaten we op de helft van de Kennedymars. Aan de Rijksweg stond altijd een oude auto met reclame voor APK-keuringen en ik dacht dat hier een geocache in verstopt zat, maar het bleek toch nog iets verder te zijn. De auto was overigens ook verdwenen. De geocache zat verstopt bij een veldkruis en daar was het druk met wandelaars die op een bankje zaten te rusten. Nadat ik ze uitgelegd had wat ik kwam doen, heb ik de cache gezocht maar niet gevonden. Theo was intussen verder gelopen. In Brachterbeek kregen we nog een kleine wijziging in de route vanwege wegwerkzaamheden en hierdoor zat Kees ook niet meer op zijn vaste stek. Maar ik heb hem toch nog even gezien. Vervolgens liepen we door Maasbracht en bij de haven zag het terras er wel heel uitnodigend uit. Ik had mezelf voorgenomen pas in Wessem te stoppen, dus moest ik even wat discipline opbrengen om door te gaan. Vlak voor de Maasbrug stond Mulders berg- en wandelsport energiedrank uit te delen en hoewel ik dat beter niet kan drinken vanwege mijn diabetes, had ik er zoveel zin in dat ik toch een bekertje nam. Dan maar wat insuline bijprikken…

Wachten bij de spoorwegovergang tussen Montfort en Brachterbeek

Op de Maasbrug richting Wessem merkte je dat het steeds harder was gaan waaien. Mijn petje heb ik toch maar even afgezet. Op de andere oever, achter het geluidsscherm, viel de wind weer helemaal weg. Onder aan de brug, bij het tankstation, kregen we bouillon aangeboden. Ook ben ik even naar binnen gegaan om wat chips, drop en cola-light te halen. De cola-light bleek later een halve maand over datum te zijn, maar hij smaakte wel nog gewoon zoals het hoort. De keuze aan drop was helaas ook wat beperkt; ik nam een klein zakje katjes en die waren eigenlijk wel wat te hard. Maar beter dan niets… En de chips gingen er prima in. Zout en vet, altijd goed tijdens een Kennedymars… Ook in Wessem liggen er geocaches, twee stuks, maar ook deze sloeg ik over. Met een paar andere geocachers had ik het over de eerste, die waarschijnlijk onder een terras aan de Maasoever ligt. Veel te link om tijdens een Kennedymars te doen; dat vonden zij ook. Na Wessem ging de route via de doorgaande weg naar Thorn. Rechts langs de weg stond Hennie weer en Theo zat op een stoeltje onder een deken, want het was nog best wel fris en er was nauwelijks beschutting op het parkeerterrein. Na een praatje besloot ik door te lopen. Bij de verzorgingspost had ik gehoopt een Liga te kunnen krijgen, maar die hadden ze niet. Ik besloot bij grand café ’t Stift even een trappistje te gaan drinken omdat ik daar enorm veel zin in had.

Dan maar een bankje…
Mijn maag vond dat trappistje minder leuk en had er wat moeite mee, maar na een poosje trok dat rommelige gevoel ook weer weg. Van Thorn ging het naar Kessenich, waar we door een nieuw stukje “natuurgebied” kwamen. Het was nu nog een kale vlakte met veel water en gras, en een dijk met een lang, slingerend fietspad. Boven op die dijk liepen we vol tegen de wind in en dat was best pittig. Uiteindelijk kwamen we in Geistingen weer op de oude route uit. Via Aldeneik wandelden we richting Maaseik. Ook hier zat een kleine wijziging in de route, die vorig jaar wel al op de GPS aangegeven stond, maar niet zo gepijld werd. De geocaches in Maaseik heb ik overgeslagen omdat ik die al een paar keer eerder niet heb kunnen vinden. Op de Markt maak ik normaal nog een stop bij restaurant De Beurs, voor een trappistje, maar daar had ik nu geen zin meer in vanwege mijn maag. Ik ben even een kwartiertje op een bankje gaan zitten en ik heb wat van mijn cola-light gedronken. Intussen begon ik mijn voeten en spieren aardig te voelen. Het lopen ging nog prima en bijna pijnloos, maar het opstarten na een rust kostte wel steeds meer moeite…

Natuurgebied Kollegreend – Koningssteen tussen Kessenich en Geistingen

Via de Maasbrug liepen we weer Nederland in en aan de overkant stond Hennie nog net in te pakken. Theo bleek niet eens zo ver voor mij te zitten. Maar ik maakte nog even een stop in Dieteren bij het nieuwe gemeenschapshuis De Koppel. Ik was hier nog nooit binnen geweest, dus ging ik even kijken. Intussen was de organisatie al veiligheidshesjes aan het uitdelen, dus haalde ik het mijne ook maar uit de tas en trok ik dit alvast aan. Het was nog aardig licht en ik was erg vroeg in Dieteren voor mijn doen. Op de post had ik wel een Liga gescoord. Die bleek echter flink droger te zijn dan ik gedacht had en het kostte zelfs moeite om hem weg te krijgen, wat uiteindelijk met veel water toch gelukt is. Bij het tunneltje onder de N276 kwam ik Roel tegen, die een flink lager tempo had dan ik van hem gewend ben. We hebben even met elkaar gepraat. Op de Oude Rijksweg in Susteren liep ik al weer op hem uit. Vervolgens gingen we de Marktstraat in en hier heb ik de geocache bij de waterpomp ook maar overgeslagen. Je hebt nogal wat bekijks van de gasten op het terras van café D’n Hook. Even later kwamen we bij de Sint-Amelbergabasiliek, die ik nu eens mooi kon fotograferen in het licht van de ondergaande zon. Via een gezellige woonwijk wandelden we richting het station, waar we weer een wijziging in de route kregen. Ik zei tegen een verkeersregelaar dat ik het jammer vond, dat we het leuke stuk langs de spoorlijn niet meer mochten lopen. Hij lachte even, want ook hij wist blijkbaar dat veel wandelaars dit stuk vervelend vinden. Maar het alternatief, langs een verkeersweg en een stuk tegen de richting van de heenweg in, kon ik ook niet zo waarderen. Doe mij maar weer gewoon de oude route…

Waar is dat feestje?
Vorig jaar moest ik op het laatste stuk nodig naar het toilet en dat was enorm slecht geregeld door de organisatie. Op Twitter hadden ze beterschap beloofd, maar daar viel niks van te merken. Ook nu waren er geen toiletten te bekennen langs de route tussen Susteren en Sittard. Gelukkig was ik alvast in Dieteren naar het toilet geweest om deze ellende te voorkomen. In Nieuwstadt kwamen we nu via een andere route aanlopen bij de Markt. Hoewel ik vroeg was, was van de gezelligheid niks meer te bekennen. Tot hoe lang is dat kapellentreffen hier eigenlijk? Jammer, het gaat de toeschouwers hier blijkbaar niet om de Kennedymars, maar om het feestje dat voortgezet wordt in de enige kroeg die er te vinden is. Toen ik Nieuwstadt verliet, was het zelfs nog een beetje licht. Maar tegen de tijd dat ik bij Leenbakker in Sittard kwam, was de duisternis aardig ingevallen. Daar trof ik Hennie weer aan, die een extra rustpunt voor Theo gemaakt had. Ook Theo was er nog en hij stond weer net op het punt om te vertrekken, dus legden we samen de laatste kilometers af. In de wijk Hoogveld was ook al niks meer van de gezelligheid te merken. Nadat we onder de spoorlijn door waren gegaan kwamen we op de Rijksweg en zo´n twee kilometer voor de finish had ik nog een suikertekort. Toen het flesje AA-drank leeg was, liepen we inmiddels op het fietspad richting het centrum. Ook dit jaar zaten de prullenbakken weer propvol en een beetje gegeneerd zette ik het lege flesje er maar naast.

Sint-Amelbergabasiliek Susteren

Vlak voor de finish werden we opgewacht door Hennie en een vriendin. Samen liepen we het rondje over de Markt, om het paviljoen heen, naar de afmeldtafel. We kwamen om 21.45 uur binnen, wat voor mij tamelijk vroeg is. Ik bleek als 1515e wandelaar gefinisht te zijn, en dat op 15 april bij mijn 15e Kennedymars in Sittard. Als je nou nog denkt dat toeval niet bestaat, dan weet ik het ook niet meer… In totaal was dit mijn zestigste Kennedymars. Ik nam afscheid van Hennie en Theo en daarna ben ik meteen terug naar de sleep-inn gegaan. Ik had geen zin meer om een biertje te gaan drinken op de Markt, want mijn maag was nog steeds niet in orde, ik voelde mijn voeten flink en mijn spieren stonden ook strak. Hierdoor had ik in de sleep-inn flinke moeite om me te verzorgen en het was pas tegen half twaalf dat ik in mijn bed lag, want ik had wel nog even onder de douche gestaan. Hoewel ik mijn wekker op zeven uur had gezet, was ik voor die tijd alweer wakker. Ik heb me rustig aangekleed en mijn spullen ingepakt. Op zondag is er helaas geen ontbijt en zelfs geen koffie of thee te krijgen in de sleep-inn, dus moest ik het met een paar krentenbollen doen die ik nog over had. Even na acht uur keek ik op de reisplanner en zag ik dat ik om 8.34 uur met Arriva naar Roermond kon reizen, dus ben ik rond kwart over acht vertrokken uit de sleep-inn. Helaas had ik ook op het station geen tijd meer voor koffie. Even na negen uur kon ik weg uit Roermond en tegen half tien stond ik op station Venlo. Eigenlijk moest ik nog een half uur op de stadsbus wachten, maar daar had ik geen zin in. Dus nam ik lijn 77 richting Roermond, die in Hout-Blerick stopt. Vanaf de halte was het nog een kwartiertje lopen naar mijn moeders flat. Mijn moeder kwam mij tegemoet en ze heeft de weekendtas (gelukkig met wieltjes) ook een stuk meegetrokken. Even na tien uur was ik “thuis”. Eindelijk, koffie en een fatsoenlijk bed…

Ondanks dat de voeten wat zeer deden en er een paar beurse schaafplekjes waren, viel de schade wel mee. Geen blaren. En die spierpijn, dat gaat ook wel weer over… Beetje jammer van mijn maag die van streek was door alle stress, maar ondanks dat heb ik toch een fantastische Kennedymars neergezet in een mooie tijd… Zestien uur en drie kwartier… Ik heb slechtere, zwaardere Kennedymarsen gehad…

Afmelden in het paviljoen op de Markt

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op 54e Kennedymars Sittard, 15-04-2017

  1. guillermo martinus zegt:

    Respect……en meer dan dat !!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s