32e Dagwandeltocht Jeugdvierdaagse Helden (Panningen), 25-06-2016


Klik hier voor de website van de Jeugdvierdaagse Helden

Datum: 25-06-2016
Tocht: 32e Rabobank dagwandeltocht
Organisatie: Stichting Jeugdvierdaagse Helden
Internet: http://www.jeugdvierdaagsehelden.nl/
Afstand: 40 kilometer
Totaal afgelegd: 40028 kilometer
Weer: Zwaar bewolkt, grijs, later regen.
Middagtemperatuur: ca. 19 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC53E0J / GC6AVZJ

Het is al heel wat jaren terug toen ik deze tocht nog jaarlijks liep. Sinds de vierdaagse in Alkmaar valt hij altijd samen met de laatste wandeldag van die vierdaagse. Maar dit jaar zat er een week tussen. Dus had ik Chretien gevraagd of hij mee wilde gaan. Net voor zeven uur belde hij af. Ik had dus de keuze: niet gaan of pas rond vijf voor acht de bus nemen. Dat was wel laat om nog veertig kilometer te gaan lopen, maar vooruit… De fiets heb ik bij het ziekenhuis in Venlo neergezet en de bus bracht mij tot vlakbij de start. Die was bij café Dotje in Panningen. Ik ben maar meteen van start gegaan. Als het te krap zou worden, kon ik ook nog voor de zevenentwintig kilometer kiezen. Maar toen ik het café wilde verlaten donderde ik zowat van de hoge drempel bij de terrasdeuren, die wagenwijd open stonden. Ik zei tegen de barman dat die drempel slecht opvalt en hij er beter een witte of gele streep op kan zetten. Laconiek zij hij dat de deuren normaal nooit open staan. Dat kan ik me niet voorstellen; ’s middags was het druk en stonden ze nog steeds open. Toch triest dat men zo laks met de veiligheid van de bezoekers omgaat…

Richting Meijel
De route was dit keer ook heel anders dan jaren geleden. We liepen eerst richting Everlo (een deel van Panningen) waar we vroeger altijd bij café Pierke rust hadden. Maar dat zat pas wat later in de route en nu liepen we er dus voorbij. We gingen het buitengebied in en ik herkende nog wel wat wegen van de oude route. Al snel bogen we af en wandelden we aan de noordkant van Beringe. Vlakbij schutterij Sint Hubertus (waar we ook langs kwamen) zag ik al dreigende, donkere wolken hangen. Gelukkig bleef het nog een flinke tijd droog, maar het slechtere weer kondigde zich wel al aan. Bij Meijel staken we het kanaal van Deurne over en vervolgens gingen we via een vlonder onder de brug door. We wandelden langs het kanaal en ik raakte even aan de praat met een moeder en zoon die de zevenentwintig kilometer aan het wandelen waren. Een klein eindje verderop volgde de splitsing en ik moest dus al vroeg mijn definitieve afstand kiezen. Ik keek even op de klok en besloot toch maar de veertig kilometer te gaan doen. Deze route volgde het kanaal verder tot bij camping Frerichsoord bij Meijel, waar we in de kantine even konden rusten. Ik nam een kop koffie en ging in de serre bij de EHBO zitten, want er waren bijna geen wandelaars meer. We hebben even zitten kletsen en na een iets te lange rust ben ik weer opgestapt.

Het kanaal van Deurne nabij Meijel

Het kanaal van Deurne nabij Meijel

Na de camping werd het echt even een eenzame tocht. Een enkele keer trof ik nog een wandelaar, maar het merendeel zat al ver voor me. We liepen helemaal door het buitengebied om Meijel heen en hier was op de akkers goed te zien hoe nat het de afgelopen periode was geweest. De gewassen stonden diep in het water, wat voor de boeren een flinke strop opleverde. Voor de rest kan ik niet zoveel over dit gebied vertellen, omdat ik er niet bekend ben. Het is een uithoek waar ik bijna nooit kom (al rijdt hier wel regelmatig een bus). Na een poosje liepen we het dorp Meijel in en daar was weer een rustmogelijkheid, bij lunchroom Oppe Koffie. Ik werd er hartelijk ontvangen, maar kwam eigenlijk alleen voor een stempeltje op de controlekaart. Gezien de tijd vond ik het nog wat vroeg om weer te rusten, al zag het terras in de tuin er wel gezellig uit. En er zaten ook nog wat wandelaars, waardoor het gevoel van alleen op de wereld te zijn al snel verdween.

Een paar lastige puzzeltjes…
We passeerden de kerk en de Sint Annakapel, waar ik een paar foto’s gemaakt heb. Ook moest ik de schoenen weer eens wat strakker strikken en intussen werd ik ingehaald door verschillende wandelaars. Op het parcours werd het ook aardig stil. Ik raakte nog even aan de praat met een oudere mevrouw die haar hondje aan het uitlaten was, maar ik moest wel de tijd in de gaten houden. Via de buurtschap Vieruitersten wandelden we richting Grashoek en in een bosgebiedje passeerden we zowel het kanaal van Deurne als de Helenavaart, die hier parallel aan elkaar lopen en erg dicht bij elkaar liggen. De Helenavaart is redelijk smal en dichtgegroeid, terwijl het kanaal van Deurne wat breder en meer open is. Maar zo te zien is er op beide nauwelijks tot geen scheepvaart meer. Een eindje verderop lag Grashoek. Het dorp hebben we letterlijk links laten liggen, terwijl we er vroeger nog doorheen kwamen en er zelfs rust hadden. Aan de zuidkant, bij de buurtschap In de Hoeven, trof ik de eerste geocache aan. De behuizing was snel gevonden, want het was een grote kast. In de kast lagen houten plankjes die een kaartspel moesten voorstellen, maar op de andere kant stonden allemaal rijen met getallen. Je moest drie kaarten vinden waarop alle getallen hetzelfde waren en die drie kaarten vormden de code van het cijferslot. Dat kostte aardig wat tijd, maar het is me gelukt. Toen bleek het slot al open te zijn en dus had ik al die moeite niet hoeven doen. Achter het deurtje zaten kleinere kaarten en moest ik het spel nog een keer doen. Helaas ging dat teveel tijd kosten en kreeg ik deze veldpuzzel niet opgelost.

Het begon intussen ook wat te regenen en dus werd het tijd om naar de rust te gaan bij de zorgwijngaard Vinea Cura, nog steeds in de buurtschap In de Hoeven bij Beringe. Daar trof ik Gemma en nog een aantal wandelaars. Ik haalde binnen een kop tomatensoep en ben buiten onder een parasol gaan zitten, die nu als paraplu dienst deed. Ook werd het tijd om de eigen paraplu tevoorschijn te halen en de rugzak van de regenhoes te voorzien. Het terrein was open en er was dus weinig beschutting. Bovendien begon het ook steeds harder te regenen. Langs camping Beringerzand wandelden we weer in de richting van Helden. In het gehucht Loo trof ik de tweede en laatste geocache op deze wandeling aan. Hij zat achter een hek met poort en even twijfelde ik, maar de poort bleek makkelijk open te kunnen. Naast de geocache stond een boompje wat nog enige beschutting gaf. Ook deze cache was een veldpuzzel. De combinatie van het cijferslot was al gegeven, maar dit wilde later niet meer dicht. Voor het volgende hangslot bleek je een sleutel nodig te hebben. Die zat in een buisje wat je met een magneet uit een grotere buis moest vissen. Ook dat lukte, maar het hangslot bleek niet eens op slot te zijn. De kast die erachter zat kreeg ik met geen mogelijkheid open en het was mij niet duidelijk of ik hier nog een opdracht moest uitvoeren, of dat het gewoon klemde door het natte weer. Ik heb het maar opgegeven. Intussen waren Gemma en de andere wandelaars ook voorbij gekomen, maar hen haalde ik even later weer in.

De Helenavaart is een stuk smaller dan het kanaal van Deurne

De Helenavaart is een stuk smaller dan het kanaal van Deurne

Een verregend defilé…
We staken de rotonde “Potdé” over en even later hadden we rust in een kas van zorgtuinderij Kaate. De stempelpost was al opgeheven en niemand van de EHBO of zorgtuinderij wilde een krabbel zetten, dus heb ik dat zelf maar gedaan. We waren inderdaad iets te laat volgens de sluitingstijd die op de route stond aangeven, maar van de andere kant was deze controlepost ook wel erg vroeg opgeheven. Gelukkig was het droog in de kas en kon ik er nog een bekertje koffie drinken. Het werd ons aangeboden door de zorgtuinderij maar een vrijwillige bijdrage werd wel op prijs gesteld. Dus heb ik er een euro voor gegeven. We verlieten de buurtschap Zandberg en na het oversteken van de Kwistbeek ging het via het gehucht Eindt naar de Heldense bossen. Bij de gelijknamige camping was er nog een splitsing en werden wij met de vijftien kilometer nog een flink stuk het bos in gestuurd. Ook hier waren de sporen van de stortbuien van de afgelopen dagen goed zichtbaar. Regelmatig moesten we om een paar grote plassen heen zien te manoeuvreren.

Op het parkeerterrein van de camping kregen we de laatste stempel en een pakje vruchtensap. Vanwege mijn diabetes is dat niet zo geschikt voor mij, maar ik had er wel zin in en met een beetje extra insuline zou het wel goed komen. Het regende nog steeds flink en dat gaf een trieste aanblik, want er stonden verschillende groepen kinderen en ouders te wachten tot het defilé zou beginnen. Ik had geen zin in die drukte en het bijbehorende lage looptempo. Bovendien kon je er nergens zitten (behalve in het restaurant, een paar honderd meter terug) en was er nauwelijks ruimte om te schuilen, dus besloot ik door te lopen. Langs het Kerkeböske wandelden we Helden in, over het Mariaplein en langs hotel Antiek. Vanaf daar ging het rechtstreeks terug naar Panningen. Langs het parcours stond maar weinig publiek, want ook zij hadden waarschijnlijk geen zin om nat te worden. Maar ik werd toch zo hier en daar aangemoedigd. En sommigen dachten dat het defilé was begonnen, maar ze moesten toch nog even wachten…

Via de Markt kwamen we aan de finish bij café Dotje. Daar was het enorm druk en luidruchtig. Gelukkig bleek de organisatie achter in een zaaltje te zitten en er was een tussendeur die dicht kon. Ik verwachtte niet veel van het café, want het is een soort apres skibar met jong publiek en overal reclame voor Flügel, maar tot mijn grote verbazing bleken ze wel een donkere trappist te hebben. De organisatie was al aan het opruimen en napraten, maar ik vroeg toch of ik even in het zaaltje mocht gaan zitten. In het kabaal ernaast had ik helemaal geen zin. Het was geen probleem en ik heb rustig van mijn trappistje kunnen genieten. Daarna ben ik naar de dichtstbijzijnde bushalte gelopen en na een paar minuten kwam de bus. We hadden mazzel dat de groepen met kinderen en ouders nog niet op de Markt waren, want die moesten over de busroute naar de Wilhelminastraat en daar had Veolia blijkbaar geen rekening mee gehouden. Ik had verwacht bij hotel Antiek groepen wandelaars tegen te komen, maar ook daar kon de bus zonder problemen door. Twintig minuten later was ik weer bij het ziekenhuis en ook mijn fiets was nat geworden. Maar ach, beetje het zadel droog vegen met de mouw van mijn jas en dan naar huis; het was toch maar een klein stukje…

Wachten op het defilé in de stromende regen bij De Heldense Bossen

Wachten op het defilé in de stromende regen bij De Heldense Bossen

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s