Wandeling Merselo, 26-04-2015


Klik hier voor de website van wsv. De Natuurvrienden

Datum: 26-04-2015
Tocht: Natuurwandeltocht
Organisatie: Wsv. De Natuurvrienden
Internet: http://www.dorpenvenray.nl/index2.php?pid=624&taalkeuze=53
Afstand: 40 kilometer.
Totaal afgelegd: 36790 kilometer
Weer: Eerst zonnig, later bewolkt en buien. Middagtemperatuur: ca. 18 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC1YQX8 / GC2TQ2Z / GC3J4MN / GC3GECT

Ergens in het midden van de vorige week waren de weersvoorspellingen voor de zondag en de daaropvolgende Koningsdag (maandag) erg slecht, maar in de loop van de week begon het er steeds beter uit te zien. Toch zou het niet helemaal droog blijven. Mijn moeder wilde eigenlijk ook wel mee gaan wandelen (tien kilometer), maar ze vond het toch te onzeker. En als zij om een uur of negen zou besluiten niet mee te gaan, dan loonde het zich voor mij ook niet meer. Dus stond ik rond half zes op en besloten we al snel dat ik alleen zou gaan, voor de veertig kilometer. Rond twintig voor zeven ging ik de deur uit, op de fiets naar station Blerick. De eerste trein naar Venray ging om 7.02 uur, maar deze had een paar minuten vertraging. Iets na 7.15 uur was ik op station Venray, waar ik een OV-fiets uit de carrousel haalde. De voorband was niet helemaal hard, maar het kon er mee door. Ik besloot dit keer eens door het centrum van Venray naar Merselo te fietsen. De routeplanner gaf het fietspad langs de kerk aan, maar dat was flink hobbelig. Even verderop moest ik een stukje omfietsen, omdat er een weg afgesloten was. Qua afstand viel dat nog enorm mee. Ik merkte wel dat het lichtelijk bergop ging, want zo’n OV-fiets heeft geen versnellingen en is best wel zwaar. Het zijn degelijke fietsen.

Rond kwart voor acht was ik in Merselo en heb ik me ingeschreven. Omdat je tot 9.00 uur kon starten, had ik gehoopt dat je tot 17.00 uur binnen kon komen. Meestal heb ik circa acht en een half uur nodig voor veertig kilometer. De finish bleek echter al om 16.00 te sluiten, dus heb ik maar gelijk mijn wandelboekje laten stempelen en een sticker gekocht. Vervolgen heb ik snel een kopje koffie gedronken en ben ik om acht uur gaan lopen. Nog in het dorp volgde meteen een splitsing, waarbij de veertig kilometer richting de Loobeek ging. Daar stond een informatiebord en moest ik een aantal vragen van een earthcache beantwoorden, plus een foto van mezelf bij het bord maken. Het antwoord op één van de vragen kon ik niet zo snel vinden, dus heb ik alle informatie maar gefotografeerd. Zo kon ik het thuis nog eens rustig nalezen.

Het feit dat ik om 16.00 uur binnen moest zijn zat me niet lekker, en ik merkte al gauw dat ik te hard aan het lopen was. De kuiten en vooral de schenen begonnen flink zeer te doen. Als wandelaar ben je ook niet gewend om eerst een warming-up te doen, en een “koude” snelle start wordt je dus meteen betaald gezet. Ik probeerde wat rustiger aan te gaan lopen, maar het ging vanzelf weer steeds sneller. Gelukkig verdween de pijn na een poosje wel weer. Zo nu en dan pikten we de dertig kilometer route een stukje op, waarna er weer een splitsing volgde. Er waren veel lusjes voor de veertig kilometer. Via het buitengebied liepen we naar een bosgebiedje bij Venray en daarna nog een stukje door de bebouwde kom. We kwamen langs de Veltumse kapel en de Sint Petrusmolen. We liepen ook langs de Intratuin en volgden we de N270 een stukje, totdat er weer een routesplitsing kwam. De veertig kilometer boog af naar Leunen, waar we vrij snel het buitengebied inliepen. Hier was het spitsuur voor de landbouwers, want ik werd meteen ingehaald door vijf tractoren.

Oostrumsebeek op landgoed Geijsteren

Na het oversteken van de Oostrumsebeek kwamen we in een bosgebiedje langs de A73. Bij de tunnel bleek een pijl van een paaltje gevallen of getrokken te zijn. Gelukkig was ik mee aan het lezen op de routebeschrijving en ik heb het pijltje provisorisch tussen de paal een een stevige tak geklemd. Waarschijnlijk zou het niet lang houden, maar ik vermoedde dat er nog maar weinig wandelaars na mij zouden komen. Bij een kruis, iets verderop, heb ik een aantal foto’s gemaakt en daarna ging de route richting de spoorlijn Venray – Venlo, die we een stukje volgden. Bij station Venray (in Oostrum) liepen we langs een knalrood gebouw, waarvan ik altijd dacht dat het een brandweerkazerne was. Het bleek echter een school te zijn. Smaken verschillen, maar ik vond het gebouw niet bepaald mooi. Het verbaast me überhaupt dat een welstandscommissie zoiets toelaat…

Bij de overweg ten noorden van het station moest ik even op een passerende trein wachten en daarna ging de wandeltocht verder door Oostrum. Al snel liepen we landgoed Geijsteren op, waar we bij de Oostrumsebeek kwamen. Bij de Rosmolen stonden schapen en er waren ook al lammetjes. Ook trof ik daar de eerste wagenrust van De Natuurvrienden aan, met een paar bekende vrijwilligers. We hebben even zitten kletsen en ik heb een kop tomatensoep gegeten. Het was er rustig, want waarschijnlijk was ik al zowat de laatste wandelaar op de veertig kilometer. Er passeerden nog twee Pieterpadlopers die, door de tent van de wagenrust, hun markering niet gezien hadden. We hebben ze even op het juiste pad gezet. Later kwam ik ze nog een keer tegen, als ik het goed gezien heb.

Na de rust ging de route langs de Rosmolen en volgden we de Oostrumsebeek een stukje over landgoed Geijsteren. Dit was erg mooi. Er was een boomstam over de beek gevallen en hier had men een brug van gemaakt, met leuningen en al. Via deze brug kon ik bij een geocache aan de overzijde komen, en ook de route ging deze kant op. De cache lag iets van het pad af, maar wel vol in het zicht. En dus liet hij zich makkelijk vinden. We bleven nog een flinke poos op landgoed Geijsteren en in natuurgebied Boshuizerbergen, waarbij we ook langs de Sint Willibrorduskapel kwamen. Helaas was deze dicht. Wel zagen we hier de eerste herstelde grenspaal van de Limburgs-Brabantse grens, vroeger de grens van het land van Cuijk en het land van Kessel. Die palen zijn mooi gemaakt en goed zichtbaar in het landschap. Bij een eerdere wandeling vanuit Merselo heb ik hier ook al eens over geschreven en in dit weblogitem zit ook een youtube-video over het herstel van de grenspalen. Klik hier om dit item te bekijken.

Wilbertusputpaal bij de Sint Willibrorduskapel

De verdere route over het landgoed was erg mooi en soms ook pittig, omdat we door flink wat mul zand moesten baggeren, waarna weer de nodige bospaden volgden. Daarna ging het richting het dorpje Smakt, waar bij een boerderij rust was. Daar heb ik een praatje gemaakt met Gonnie en ik heb onder het genot van een beker koffie mijn boterhammen opgegeten. Vervolgens liepen we naar het viaduct “Spurkt” om onder de A73 door te gaan. De veertig kilometer splitste weer van de dertig, en we liepen een stukje parallel aan de A73, tot aan de grens van Limburg en Noord-Brabant. Ook hier zat een geocache verstopt, bij de “Pael voor Loobeeck”, die ik overigens niet gezien heb. Ik was er ook niet echt op aan het letten. De cache zat in een gewoon paaltje, die je wel vaker langs de weg ziet, verstopt en liet zich makkelijk vinden. Snel loggen en weer verder wandelen…

We wandelden de Overloonse Duinen in en even later liep ik aan de uitzichttoren voorbij. Ik besloot er toch even heen te gaan en de 127 treden naar boven te beklimmen. Nadat ik een paar foto’s gemaakt had was ineens de accu van de camera leeg, maar omdat ik bang was dat de pijlenophalers mij voorbij zouden gaan, wilde ik deze niet vervangen op de toren. Ik keek nog snel even of ik de geocache (die ik tijdens een tocht van WS78 al gelogd had) kon vinden, maar deze bleek er niet meer te zijn. Ook volgens de geocaching-site leek hij weg te zijn. Misschien heeft iemand hem laten vallen? Ik nam snel de trap weer naar beneden en de pijlenophalers bleken nog niet voorbij gekomen te zijn. Via de bossen ging het een stukje richting Overloon, maar we kwamen niet in het dorp zelf. Wel liepen we langs het bungalowpark “De Vers” van Landal Greenparks. Het bord “Restaurant Broer en Zus” was wel heel aanlokkelijk, maar helaas was er geen tijd om een biertje te drinken. De omgeving was nog steeds prachtig, alleen het stuk over de bochtige weg tussen Overloon en Merselo was minder geslaagd. Hier kwam van beide kanten veel verkeer en dus moest ik regelmatig de berm induiken om auto’s te ontwijken. Gelukkig was dit stuk niet al te lang, en liepen we al vrij snel weer een bosweg op.

We passeerden de korte- of Achtersantpaal, ook weer één van de grenspalen, waar in de buurt een geocache lag. Deze had ik al eens eerder gezocht, maar toen niet gevonden. Ik had de hint nu beter gelezen en wist meteen waar ik zoeken moest. Dit keer vond ik hem vrij snel, maar met het loggen moest ik wel oppassen voor een man die zijn hond aan het uitlaten was. Op de wagenrust, een paar honderd meter verderop, passeerde hij ook nog een keer. Ik heb er even gezeten met een gewone cola, want mijn suikerspiegel was ook flink gezakt door het stevig doorlopen. Later heb ik ook nog een boterham uit mijn rugzak gehaald. Ook nu maakten we op de veertig kilometer nog een extra lus, via de Ballonzuilbossen, en via het Daland en Op de Ries liepen we terug richting Merselo. Helaas bleef het niet helemaal droog en moest ik de paraplu nog uit de rugzak halen. Exact om 16.00 uur was ik terug bij de start, café zaal ’t Anker.

Op landgoed Geijsteren (Boshuizerbergen)

Daar was het extreem rustig, en na het afmelden ben ik ook meteen gegaan, omdat ze er geen trappist hebben. Ik had geen zin in Palm of gewoon bier. Verderop ligt café Den Tommes, waar ik door de stromende regen met de OV-fiets gauw naartoe gereden ben. Binnen zat nog wat volk en ik heb gezellig met de kastelein en de bardame gekletst, onder het genot van twee trappistjes. Het duurde nog bijna een uur voordat het weer iets droger werd, en zo kwam ik nog redelijk droog bij het station van Venray. Ook nu heb ik de route door het centrum genomen, maar de afgesloten weg en het hobbelige fietspad heb ik omzeild. Om 17.45 uur heb ik de trein terug naar Blerick genomen, waar ik ook weer een stukje moest fietsen. Eenmaal thuis kwam de vermoeidheid pas echt goed naar boven. Na het eten heb ik eerst een tijdje op bed gelegen voordat ik onder de douche ben gegaan. En twee dagen later had ik flinke spierpijn, maar gelukkig had ik die avond een afspraak bij de masseuse staan. Zij heeft de spieren weer los en soepel gemaakt…

Advertenties

Over rolandweyers

Interesses: wandelen, internet, geocaching
Dit bericht werd geplaatst in Hobby en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.