3e Tocht 44e winterserie Geldermalsen, 01-02-2020

Datum: 01-02-2020
Tocht: 3e wandeldag 44e winterserie
Organisatie: cwsv. Prinses Marijke Geldermalsen
Internet: http://www.cwsvprinsesmarijke.nl/
Afstand: 42 kilometer
Totaal afgelegd: 47968 kilometer
Weer: Zwaar bewolkt, later ook opklaringen, droog, stevige wind (W/ZW 5-6 Bft.).
Middagtemperatuur: ca. 12 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s):

In januari van dit jaar heb ik de tocht in Geldermalsen overgeslagen, omdat er op diezelfde dag ook een tocht van WS78 was. Hoewel ik het in Geldermalsen altijd erg gezellig en goed verzorgd vind, leek me de omgeving van Oisterwijk mooier. Dus nu, een maandje verder, weer het gebruikelijke ritueel: rond een uur of vijf mijn bed uit en dan met de trein om 6.36 uur van Blerick naar ‘s-Hertogenbosch om daar een kop koffie te halen bij de kiosk. Vervolgens verder met de sprinter die om 8.11 uur in Geldermalsen aankomt. Bart stond al op me te wachten en ik wist nog van de vorige keer dat we naar de achterzijde van het station moesten voor het taxivervoer naar de start. Er stond wederom iemand aan de voorzijde van het station te wachten en die hebben we dus maar geroepen, want ik weet uit ervaring hoe vervelend het is als je daar voor niks staat… Met twee volle auto’s reden we naar het startlokaal waar het, zoals gebruikelijk, druk is met de lopers van de vijfentwintig kilometer. De meeste lopers op de veertig kilometer waren al om acht uur gestart. Wij gingen klokslag half negen op pad.

Jan uit Best
Na het oversteken van de spoorlijn Geldermalsen – Tiel wandelden we langs de rijksweg N327 richting Est, waar we de Betuwelijn en de A15 overstaken. Al snel bogen we af richting natuurgebied De Steendert, om daar langs het water en de molen te gaan. Na zes en een halve kilometer hadden we rust in een schuur en zoals gebruikelijk konden we er koffie of thee met een snee ontbijtkoek nuttigen. Omdat we samen met de vijfentwintig kilometer gestart zijn, was het ook hier al behoorlijk druk. Op de rust kwamen we Jan uit Best tegen en na een pauze van zo’n tien minuten besloten we gezamenlijk verder te gaan.

Natuurgebied De Steendert

Na de rust ging de route al snel richting Ophemert, waar we een stukje over de Waalbandijk en door de uiterwaarden nabij De Kil liepen. Na nog een stukje dorp en buitengebied kwamen we opnieuw aan de Waalbandijk om vervolgens naar Zennewijnen te gaan. Bij het gelijknamige campingpark hadden we rust, maar nadat ik een steentje uit mijn schoen verwijderd had, besloten we toch maar door te lopen. Anders zouden we veel te vaak stilzitten. We moesten namelijk nog naar Tiel. Eerst weer door het buitengebied en daarna nog door de uiterwaard Passewaay, langs de Waal. In het centrum van Tiel was niet specifiek een rust aangegeven op de routebeschrijving; er waren mogelijkheden genoeg. Ik dacht al op de Markt te zijn, maar dat bleek niet te kloppen. Op het Plein streken we neer bij café restaurant De Merckt (dat dus niet aan de Markt ligt…). Jan bestelde een koffie die hij niet echt lekker vond, omdat het automatenkoffie bleek te zijn. Bart en ik hadden beiden een tosti besteld en we moesten dus wat langer wachten. Jan besloot verder te gaan. Mijn “spicy tosti” met cayennepeper smaakte geweldig. Het blussen gebeurde met een Brugse Zot Bok uit 2019. En die was prima te drinken…

Bah…
We hebben bijna een uur in Tiel gezeten, dus dat werd aardig doorstappen. Ik wilde nog wel een foto maken van het beeldje van Flipje, maar dat kon ik de vorige keren niet vinden. Gelukkig wist de barman uit te leggen waar ik zijn moest. Door de drukte in het centrum hadden we wat moeite om de pijlen te vinden en moesten we even de weg vragen. En kort daarna trapte ik vol in de hondenpoep, dat midden op de stoep lag… Bah! Asociaal om daar je hond zijn behoefte te laten doen en het niet op te ruimen… Wel nog genoeg kilometers te gaan om het er weer af te lopen… Via het park Kalverbos verlieten we het centrum en nadat we de spoorlijn Tiel – Elst waren overgestoken volgden we de Dode Linge richting de A15 en de Betuwelijn. Beiden staken we over en nadat we ook de Linge gepasseerd waren, wandelden we langs kasteel Soelen in het dorpje Zoelen. Daarna volgde een flink stuk door het buitengebied totdat we uiteindelijk in Kerk Avezaath uitkwamen. We wilden toch nog zeker één pauze nemen. Dat ging gebeuren bij het zalencentrum De Avezathen. Geen speciaalbier hier, maar een “gewoon” Hertog Jan pilsener is ook prima om de dorst te lessen…

Beeld van Flipje in Tiel

Voordat we er erg in hadden waren we al weer vijfentwintig minuten verder, met nog twaalf en een halve kilometer te gaan in twee uur en vijftien minuten. Met mijn gemiddelde loopsnelheid van 5,7 kilometer per uur zat even tempo minderen er dus niet meer in. We bleken ook niet de kortste weg te nemen, want ineens zagen we weer een plaatsnaambord van Tiel. Daar zijn we toch al geweest? Bij de rijksweg N834 wandelden we via de fietspaden onder de rotonde door en verlieten we Tiel weer, om nog een klein stukje over landgoed Thedinghsweert te gaan. Daarna moesten we de rijksweg een stukje volgen. Voor de vijf geocaches tussen Tiel en Kapel Avezaath hadden we al helemaal geen tijd meer. Hoewel ik wel behoefte had aan een korte pauze, sloegen we ook de rust bij eetcafé De Tol over. We passeerden de brug over de Linge en kwamen zo een stukje door Wadenoijen, om vervolgens door het buitengebied naar de spoorlijn Geldermalsen – Tiel te lopen. Die volgden we onder de A15 en Betuwelijn door en we bleven er parallel aan tot bij de finish. We passeerden daarbij ook nog de distributiecentra van Blokker en Albert Heijn op het industrieterrein.

Zowaar één minuut te laat kwamen we aan de finish, maar gezien de ruim gemeten tocht (bijna tweeënveertig kilometer) vond ik dat we het nog netjes gedaan hebben. Nadat ik mijn wandelboekje had laten stempelen en een pilsje genuttigd had werden we weer keurig naar het station gebracht. Daar nam ik afscheid van Bart en moest ik nog even op de trein wachten, die rond twintig over zes vertrok richting ‘s-Hertogenbosch. Na een overstap op de intercity richting Venlo kwam ik even voor acht uur in Blerick aan. Nog een stukje op de fiets en deze leuke dag zat er op…

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Winterwandeling Tegelen, 19-01-2020

Klik hier voor de website van wsv. D.W.F. BelfeldDatum: 19-01-2020
Tocht: 1e Winterwandeling 2020
Organisatie: Wsv. D.W.F. Belfeld
Internet: http://www.doorwandelenfitbelfeld.nl/
Afstand: 15 + 5 = 20 km.
Totaal afgelegd: 47926 kilometer
Weer: Half bewolkt, af en toe ook zonnig, droog, koude start (nachtvorst), nauwelijks wind.
Middagtemperatuur: ca. 7 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s):

Thijs had toegezegd dat hij de Plus Wandelvierdaagse Alkmaar wilde komen lopen, dus leek het mij wel nuttig om hiervoor te gaan trainen met hem. Daarom had ik toegezegd samen vijftien kilometer te gaan wandelen. We hoefden niet al te vroeg te starten, dus ging ik rond tien over negen van huis om Thijs op te halen. Hij bleek nog op de bank te liggen en moest zijn spullen nog pakken. Daarom waren we iets later bij de start, bij voetbalvereniging TSC’04, dan ik gehoopt had. We namen nog wel eerst een kop koffie voordat we vertrokken. Goed kwart over tien gingen we op pad…

Door de zandgroeve
De route was weer uitgezet op het wandelknooppuntennetwerk en dus was het grootste deel van het parcours bekend terrein. Al snel staken we via het fietsviaduct de A73 over en gingen we naar de bosrand, die we een stuk in zuidelijke richting volgden. Na wat klimmetjes wandelden we hoog langs de rand van de zandgroeve bij Belfeld. Meestal dalen we dan af richting de vleermuizenbunker bij Droompark Maasduinen, maar dit keer mochten we eens de groeve in. Deze is sind een paar jaar opengesteld en het wordt er steeds groener. Inmiddels staat midden in de groeve ook een bankje met een mooi uitzicht over het water, al is de foto niet fantastisch geworden omdat het ietwat heiig was.

Bankje in de voormalige zandgroeve bij Belfeld

Nadat we een stukje de Maalbekerweg gevolgd hadden gingen we smalle, glooiende bospaadjes op die door het terrein van een voormalige kleiafgraving liepen. Sommige kuilen zijn volgelopen met water en veranderd in vennetjes. Een eindje verderop passeerden we het uitzichtpunt op de steilrand, waar Thijs even de verte in gekeken heeft. Meestal gaat de route hier omlaag of komt deze over het smalle steile pad naar boven, maar nu mochten we iets verder een trap omlaag nemen. Dit stukje kende ik nog niet zo goed en het was prachtig. Beneden liepen we terug naar de Maalbekerweg en deze volgden we tot aan de A73, die we opnieuw met een fietsviaduct overstaken. Daarna volgden we een graspad een stukje om Belfeld heen. Ik had een suikertekort en ik hoopte nog even door te kunnen lopen tot bij de rust, maar helaas begon de suikerspiegel steeds harder te dalen. Dus moesten we even bij een bankje stoppen zodat ik een broodje uit mijn tas kon halen. Daarna liepen we vlot door om te gaan rusten in de Kozakkenhut van de Belfeldse scouting.

Kapel van Gelooi
Daar dronk ik een kop koffie en nam ik het fameuze broodje worst met mosterdsaus. Na wat bijgepraat te hebben met de organisatie en enkele wandelaars gingen we een half uur later weer op pad voor het tweede deel van de tocht, nog een kleine zeven kilometer. We mochten eerst nog een stuk door Belfeld lopen, langs gemeenschapscentrum De Hamar, onder het spoorviaduct door en dan naar de Maas, waar vroeger de startplaats van D.W.F. was en de boot van de parlevinker lag. Thijs had geen zin om fietspad richting de rijksweg te volgen en liep dus over het gras verder naar de stuw. Ik ben wel naar boven gegaan om vervolgens een klein stukje verderop weer af te dalen. Daarna volgde de route het fietspad langs de Maas en na het oversteken van de rijksweg N271 kwamen we bij de kapel van Gelooi, waar ik even binnen gekeken heb. Ik ben er al zo vaak geweest, maar het blijft mooi… 

Aan de Maas bij Belfeld

Vanuit de kapel moesten we aan de overkant van de Boxhoverweg zijn om richting de buurtschap Nabben te gaan. Dat betekent dus een flinke slinger maken via de voet- en fietspaden bij het spoorviaduct, waarbij we twee keer onder het spoor door moesten en met het viaduct de weg overstaken. Een eind verderop gingen we nog een keer onder het spoor door, nu via het fraaie oude gewelfde viaduct, waarna we nog een ommetje mochten maken tussen de vijvers door van chateau De Holtmühle. Rond tien over twee waren we aan de finish, waar Thijs en ik aan het bokbier gegaan zijn. Lang blijven zitten zat er niet in, omdat ik beloofd had mee te helpen met het ophalen van de pijlen op de route van de vijf kilometer.

Pijlen ophalen
Dus vertrok ik rond twintig voor drie met iemand van de organisatie; ik ben zo slecht in namen onthouden dat ik die al weer kwijt ben… In het beginstuk van de lus hingen een paar pijlen, waarna we via het wandelknooppuntennetwerk de A73 overstaken. In de bossen richting de visvijver moesten we wel weer pijlen ophalen. Er zit ook een behoorlijk drassig stukje in met dikke modder, waar we goed langs de kant van het pad moesten lopen. Bij de visvijver staken we wederom de A73 over en daarna ging het door de woonwijk terug richting chateau De Holtmühle. Daar volgde de route opnieuw het wandelknooppuntennetwerk, waardoor wij rechtstreeks terug naar de finish konden gaan. De batterijen van de GPS hadden het weer eens begeven, waardoor ik niet precies weet hoe laat wij binnen waren. Het moet zo rond kwart voor vier zijn geweest. Het laatste stukje van de route heb ik later op de kaart ingetekend. Op tweehonderd meter na was het lusje vijf kilometer.

Aan de finish heb ik nog een bokbier gedronken en ik kreeg een kop soep aangeboden. Daarna, rond 17.00 uur, werd het tijd om de fiets op te halen en terug naar Blerick te gaan. Vlak na vertrek liep de ketting van de fiets en met een beetje moeite kreeg ik hem er weer op. Maar echt gerust was ik er niet op, dus voorzichtig aan… Er zit nog maar een halve kettingkast op de fiets. Het kreng rijdt al tijden als een tractor en het wordt hoog tijd voor een andere fiets… Een half uur verder stond ik dus bij mijn moeder mijn met olie en roest besmeurde handen schoon te schuren met zeep en een nagelborstel…

Stuw- en sluizencomplex Belfeld

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Gooise Merentocht Bussum (WS78), 18-01-2020

Datum: 18-01-2020
Tocht: Gooise Merentocht (serie 42 tocht 7)
Organisatie: Wsv. WS78
Internet: http://www.ws78.nl/
Afstand: 40 kilometer
Totaal afgelegd: 47906 kilometer
Weer: Af en toe regen, soms bewolkt, dan weer opklaringen met zon, weinig wind (2-3 Bft., Z/ZW).
Middagtemperatuur: ca. 8 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC4RZQY (plus nog een paar niet gevonden…)

Corona-crisis (update)
Intussen is het eind april, net na Koningsdag, als dit verslag klaar is. Nederland zit midden in de Corona-crisis en er geldt een “intelligente lockdown”, zoals premier Mark Rutte het noemt. Er gaan teveel gedachten door mijn hoofd om hier te delen, dus even een korte, puntsgewijze update:

  • Alle wandelevenementen tot en met 1 september 2020 zijn afgelast en zelfs daarna zie ik al annuleringen. Voor mij betekent dit geen vierdaagses (Deventer, Diever, Alkmaar, Nijmegen, Heuvellandvierdaagse), geen Kennedymarsen (Someren, Waalwijk), geen Bloesemtocht (datum al geweest) en geen Airborne-wandeltocht. Reeds geplande vakanties hiervoor moet ik (helaas) wel opnemen.
  • Ik probeer zelf elke dag circa dertig tot veertig minuten te gaan lopen en in het weekend soms een eigen tocht van rond de vijfentwintig kilometer. Het is lastig om gemotiveerd te blijven nu ik steeds alleen op pad moet, en ik merk dat mijn conditie toch achteruit gaat. Veertig kilometer lijkt er momenteel niet (meer) in te zitten…
  • Het fitnesscentrum is gesloten en ook hier mis ik de motivatie om zelf iets in huis te doen aan sport, of de on-line (groeps)lessen te volgen.
  • Het openbaar vervoer rijdt een beperkte dienstregeling en het wordt afgeraden om er gebruik van te maken als het niet strikt noodzakelijk is.
  • Wat werk betreft mag ik voorlopig niet op de locatie komen. Ik zit in een risicogroep (diabetes) en ik heb geen eigen vervoer. Ik kan wel thuis computerwerk doen, ook al wordt dat langzaamaan minder…
  • Hoewel ik nu meer tijd heb is de motivatie om flink aan de slag te gaan met de weblog ook weg, omdat ik voor mijn werk al hele dagen aan de computer zit. Het is koffiedik kijken hoelang deze crisis nog gaat duren…

De wandeltocht
Dan nu nog even terugdenken aan de leukere tijd begin dit jaar, toen er in Nederland nog niks aan de hand was… Ik had besloten op vrijdag naar Blerick te gaan, omdat er op zondag een tocht door D.W.F. Belfeld georganiseerd werd in Tegelen. Dus moest ik een flink eind reizen om naar de tocht van WS78 in Bussum te gaan. Even na half zeven nam ik de trein van Blerick naar Utrecht, waar ik over moest stappen op een sprinter. Kort na half negen kwam die aan op de halte Bussum-Zuid, waarna ik nog een kleine tien minuten moest lopen om bij de start te komen. Daar was het zo druk, dat men de wandelaars al liet vertrekken. Door de drukte zag ik ook geen bekenden; die waren misschien al aan het lopen. Ik heb me ingeschreven en daarna ben ik ook meteen aan de wandel gegaan. Koffie had ik toch al op Utrecht Centraal gehad…

Watertoren aan de rand van Bussum

Al vlak na de start begon het te regenen en dus moest ik even blijven staan om de paraplu te pakken. Het heeft niet lang geregend als ik het mij goed herinner. Dit soort details ben ik na een paar dagen, laat staan weken, wel weer vergeten. Vaak helpen de foto’s om het me te herinneren. Na een klein stukje bebouwde kom ging de tocht zoals verwacht al snel de heide op. In dit geval de Bussumerheide. De bewolking begon te breken en de zon liet zich zo nu en dan zien. Even later volgde een stukje bos en kon ik de eerste geocache oppikken, die zich makkelijk liet vinden. Veel tijd om te zoeken is er niet, dus heb ik er op deze zaterdag ook een aantal niet gevonden. Via het ecoduct Laarderhoogt staken we de A1 over en zo kwamen we op de Blaricumerheide. Daarna wandelden we naar het dorp Laren, waar we vlakbij het centrum de soeppost hadden. Deze diende tevens als koffiepost en als rust voor de lopers van de twintig kilometer. Na een beker soep mocht ik de straat in tegengestelde richting bewandelen. Het werd al meteen een stuk rustiger op het parcours…

Gooische Bertus
Na een flink stuk bebouwde kom van Laren zag ik ineens een plaatsnaambord Blaricum. Op dit stuk van de route werd het dus vooral mooie grote huizen met flinke tuinen (en soms hoge hekken) kijken. Ook niet onaardig om tussen te lopen… Bij restaurant Tafelberg ging het weer de heide op. Niet geheel onlogisch de Tafelbergheide geheten. Het gebied was zo uitgestrekt dat we de pijlen moesten zoeken. Ook de mensen zonder visuele beperking hadden er soms moeite mee. Uiteindelijk liepen we maar rechtdoor en dat bleek juist te zijn. Via de bossen aan de overzijde van het heideveld wandelden we het natuurgebied Huizer Eng in. Met een grote boog ging het eerst aan de westzijde om het dorp Huizen heen. Daarbij kwamen we over de Limitische Heide, waar ons een flinke zandvlakte wachtte. Langzaam weer oostwaarts draaiend passeerden we het natuurgebied Naarder Eng en liepen we Huizen in. Een minder interessant stukje bebouwde kom volgde, voordat ik aankwam in de Nautische buurt. Vlak voor de rust bij Hollands Eethuys Dickens (zoals het zich noemt…) moest er een geocache verstopt zitten in of nabij het bord van de Fletcher evenementenlocatie De Kalkovens. Die kon ik zo snel niet vinden en dus ging ik rusten. In het eethuis bleken de toiletten boven te zijn en daar was een zaaltje waar ook wandelaars zaten, inclusief de organisatie. Eigen eten mocht er niet genuttigd worden, ook in het zaaltje niet, terwijl er geen “gewone” gasten waren. Gelukkig was er wel een lekker lokaal speciaalbiertje, een “Gooische Bertus” te krijgen. Nadat ik het op had ben ik meteen naar buiten gegaan, want Isis zat al op hete kolen om de pijlen op te gaan halen. Ik had een kwartiertje voorsprong en dat wilde ik graag zo houden. Bovendien moest ik, al was het dan onder het lopen, mijn broodjes nog opeten.

Zandvlakte op de Limitische Heide

Ik was zo met mijn lunch bezig dat ik een pijltje miste en me dus verliep. Gelukkig hoefde ik niet al te ver terug. De route ging langs de noordzijde van de Naarder Eng en dus langs het Gooimeer, waar we uitzicht hadden op de hoogbouw van Almere aan de overzijde. Verderop was een uitzichtpunt, waardoor ik nog meer van het Gooimeer en Almere kon zien. Daarna ging het weer de bossen in. Via het gehucht Valkeveen wandelden we naar de Nieuw Bussumerheide, waar we een klein stukje van meepikten, om vervolgens over de Vliegheide te gaan. Aan de andere zijde van die heide, bij de Crailoseweg, kwam de regen ineens met bakken uit de lucht. Met een aantal voorbijgangers heb ik even geschuild in een bushokje, voordat ik de Blaricumseheide op ging. Het was maar goed dat ik deze korte bui afgewacht had, want op de heide was er nauwelijks beschutting. En het was een flink stuk voordat we weer het mooie Blaricum inliepen. Daarna volgde de eigen rust in Laren, dit keer voor de koffie en een halve rookworst met mosterd. En weer een fikse plensbui…

Natuurbrug Zanderij Crailo
Na de rust maakten we nog een ommetje door Laren en kwamen we langs de Sint Jansbasiliek op de Brink. Ook passeerden we de Larense Molen (volgens de molendatabase De Korenmolen geheten); de enige molen in het gooi, zo schijnt het… We lieten het dorp achter ons en via natuurgebied Laarder Eng ging het naar de sportvereniging Laren ’99, waar we bij de ingang van de kantine een mandarijntje kregen van de vrijwilligers van WS78. Daarna mochten we om de tennisbanen heen, om vervolgens weer een stukje natuur in te gaan. Na het oversteken van de A1 volgde een flink stuk door het Goois natuurreservaat Zuiderheide. Aan de overzijde van de Hilversumseweg gevolgd door de Westerheide en het Goois natuurreservaat Zanderij Crailo. Hier mochten we over de gelijknamige natuurbrug, het grootste ecoduct ter wereld met een lengte van 800 meter en een breedte van 50 meter. Het ecoduct gaat onder andere over een spoorlijn en een provinciale weg, maar door de breedte heb je dit helemaal niet in de gaten. Aan de overzijde van het ecoduct volgde nog veel meer heide; het Spanderswoud en de Franse Kampheide. Het begon al aardig donker te worden en inmiddels regende het weer. Ik zag de plassen op de weg niet meer en dus stapte ik er vol in, met natte broekspijpen tot gevolg. Even voor half zes liep ik in volledige duisternis het sportcentrum De Zandzee binnen, waar de finish was. Het was er nu een stuk rustiger dan in de ochtend. Op de tap hadden ze een Brand Winterbock, hoewel het er meer uitzag als een herfstbock en ook wel zo smaakte. Het was goed te drinken en ik nam er nog één, voordat ik rond half zeven de deur uitging. Op de halte Bussum-Zuid nam ik de sprinter naar Utrecht en daar had ik weer een rechtstreekse intercity naar Blerick. De terugreis verliep zoals gepland en even na negen uur zat ik weer bij mijn moeder op de flat, na te genieten van deze mooie tocht met heel veel bos en heide…

Sint Jansbasiliek Laren

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Klaar mee – loop mee; een nieuwe wandelervaring

Klik hier om de site van Klaar-mee-loop-mee te bezoeken

Internet: https://www.klaar-mee-loop-mee.nl/

Tijdens mijn revalidatie had ik een gesprek met iemand van het sportloket. Ik was absoluut niet van plan om stil te gaan zitten na het voltooien van dat traject. In het weekend heb ik beweging genoeg, maar ik zocht ook activiteiten voor de werkdagen. Vaak zit ik hele dagen aan mijn bureau en dan lukt het zelfs niet om een half uur per dag te bewegen. Bovendien zocht ik een sociale activiteit in mijn buurt, want na bijna achttien jaar in De Hoef (Alkmaar) gewoond te hebben, ken ik er nog nauwelijks mensen.

Zo kwam ik bij “Klaar mee – loop mee” uit. Een initiatief waarbij je op elke dag van de week (met uitzondering van zondag) ergens in Alkmaar met een groep kunt gaan wandelen. Soms zijn er zelfs meerdere afstanden mogelijk, tot circa vijftien kilometer. Je betaalt anderhalve euro voor een tocht en je kunt ook een strippenkaart voor elf tochten kopen. Die kost vijftien euro en dan krijg je dus één wandeling gratis. Voor mij is de dinsdagavond vanuit het “huis van de wijk” De Alkenhorst ideaal, omdat dit wijkcentrum circa vierhonderd meter van mijn flat vandaan is. Dus ging ik op 7 januari voor het eerst mee. Overigens is de eerste kennismaking ook kosteloos. Het beviel prima en ik besloot een week later zo’n strippenkaart te nemen. Het is vrijblijvend, dus ook niet erg als je een keer niet kunt komen. Meestal wandelen we met een groepje van ongeveer vijf personen en na afloop drinken we een kop thee bij het wijkcentrum. Vanwege de duisternis in de winter gaan de tochten van circa vijf tot zeven kilometer veel door de stad, maar als het langer licht blijft, komt er ook wat meer natuur in.

Ik ben nu (begin april 2020) negen keer mee geweest en het bevalt nog steeds goed. Helaas heeft de groep medio maart, naar aanleiding van de maatregelen tegen het corona-virus, moeten besluiten om de wandelingen voorlopig te staken. Ik verheug me al op de dag dat we weer gezamenlijk op pad mogen. Interesse? Kijk dan eens op de site van “Klaar mee – loop mee”. (Klik op één van de plaatjes in dit item of op de link boven aan de pagina.)

Klik hier om de site van Klaar-mee-loop-mee te bezoeken

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

RS80 Scheveningen, 11-01-2020

Klik hier voor de website van RS80Datum: 11-01-2020
Tocht: 396e wandeltocht (serie 40, tocht 6)
Organisatie: RS80
Internet: http://www.rs80.nl/
Afstand: 26 km.
Totaal afgelegd: 47866 kilometer
Weer: Flink bewolkt, geen zon, wel droog, stevige wind (Z/ZW 5-6 Bft.).
Middagtemperatuur: ca. 8 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s): GC8AXD4 / GC1PGAK / GC775MA / GC775M5 / GC775HH / GC775HN / GC775HX / GC85RF4

Corona-virus
Als ik aan dit verslag begin is het inmiddels eind maart 2020. Nederland en een groot deel van de wereld verkeren in een Corona-crisis. Sommige landen hebben een complete “lock down” ingesteld. Mensen mogen er, zonder goede reden, de straat niet meer op. In Nederland is het nog niet zover, maar naar buiten gaan wordt met klem afgeraden, zeker als je ziek of verkouden bent. Verkouden ben ik al vanaf november… De treindienstregeling is flink ingeperkt en reizen wordt afgeraden als het niet strikt noodzakelijk is. Verder moeten we anderhalve meter afstand van elkaar houden om het virus niet te verspreiden, maar sommigen houden zich daar niet aan. Groepsactiviteiten zijn verboden tot 1 juni 2020 en dus zijn ook alle wandeltochten tot die tijd afgelast. Hoe het daarna verder gaat met de wandelsport is nog maar afwachten. De horeca is dicht en fatsoenlijk trainen zit er voorlopig ook niet in. Geen leuke tijd dus voor de fanatieke wandelsporter… Dan maar thuis verder met de weblog (en door de week kan ik inmiddels thuiswerken)…

Ten tijde van de RS80- wandeltocht in Scheveningen was er nog niks aan de hand…

RS80 Scheveningen
Bij de meeste tochten van RS80 spant het erom of deze binnen twee uur OV-tijd bereikbaar zijn. Er was dit weekend een aangepaste dienstregeling vanwege werkzaamheden en het ging nu precies binnen twee uur lukken. Normaal rijden er ’s ochtends vroeg nog geen intercity’s naar Amsterdam. Nu ging er wel één om 5.52 uur, richting Schiphol. Hierdoor kwam ik op station Amsterdam Sloterdijk boven op de boog aan. Uitchecken, naar het hoofdgebouw lopen en daar weer inchecken was onvermijdelijk. Vervolgens reisde ik met een intercity naar station Den Haag Hollands Spoor, waar ik rond half acht aankwam. Ik moest nog een kwartiertje met de tram, tot halte Houtrust, en dan nog een klein stukje lopen. Gelukkig vond ik in het donker de pijlen die me naar het startbureau leidden, want als ik mijn navigatie gevolgd had, had ik een stuk omgelopen. Toen ik rond acht uur het startlokaal, de kantine van s.v.v. Scheveningen, binnenstapte was het nog rustig. Ook Corné en Miranda waren er nog niet. Die kwamen pas toen ik me ingeschreven had en al languit van een beker koffie zat te genieten.

Het werd alsmaar drukker in het startlokaal en even voor negen uur zijn we buiten gaan staan. We hadden nog tijd zat om een paar foto’s te maken en bij te praten met enkele wandelaars. Om negen uur werden de routes uitgedeeld en hier gaat dat een stuk gemoedelijker dan bij WS78. Daarna konden we op pad. We liepen langs de sporthal Houtrust, waar ook al de nodige activiteit was, en even verderop gingen we de Bosjes van Poot in. Een klein stukje van de route af volgde de eerste geocache. Het was er druk met mensen die hun hond uitlieten en een mevrouw heeft nog even mee gezocht, maar we konden de cache zo vlug niet vinden. Veel te veel struikgewas. Inmiddels was de meute, en dus ook Corné en Miranda, flink doorgelopen en was het rustig op het parcours. Na het verlaten van de de Bosjes van Poot ging de route een stukje door de duinen en volgde er een keuzemoment. Je kon in de duinen blijven of een stuk over het strand gaan. Dat laatste leverde wel een paar honderd meter extra op, maar Corné wilde per sé langs de zee wandelen. Dus ging ik mee het Zuiderstrand op. Langs de vloedlijn was prima te lopen.

Bij strandslag 10 het Zuiderstrand op

Bij de Jutterskeet Ome Jan, een juttersmuseum, mochten we het strand weer verlaten. Het museum was nog dicht en we hadden er sowieso geen tijd voor. Na nog een klein stukje duinen volgde er een stuk bebouwde kom, voordat we het landgoed Ockenburgh opgingen. Het was meer een parkachtige omgeving waar ook verschillende sportclubs zitten. Bij één ervan, sportvereniging Die Haghe, hadden we rust. We moesten wel de trap op om bij de kantine te komen. Het was er enorm druk en het duurde even voordat ik een beker koffie had. Daarna was het nog even wachten voordat er een zitplaats vrijkwam. Intussen werd het wel steeds rustiger in de kantine en na een heerlijke pauze gingen ook wij weer verder. We liepen een stukje tegen de heenweg in om vervolgens opnieuw over het landgoed Ockenburgh te gaan. Van het zogenaamde Hyacintenbos kon ik echter niet genieten, omdat we ons verlopen hadden. De pijlen waren onduidelijk en met de routebeschrijving kwamen we er ook niet uit. Het vinden van de juiste weg was belangrijker dan rondkijken. Na wat rondgedwaald te hebben vonden we uiteindelijk weer pijlen.

Pech “in the middle of nowhere…”
Na het verlaten van het bos volgden we een doorgaande weg die aan een watertoren voorbij kwam. Naast de toerit lag wederom een geocache verstopt. Dit keer wachtten Corné en Miranda tot ik hem opgepikt had. Gelukkig was hij niet al te moeilijk. Verderop mochten we het natuurgebied Solleveld in, een stukje duin. Langs het pad lagen ook nog twee geocaches en hier liepen Corné en Miranda wel door. De caches, die makkelijk te vinden waren, hoorden bij een flinke serie. Wederom moest ik kiezen tussen een route door de duinen of over het strand. De route door de duinen zou nog een flink aantal geocaches opleveren, maar dat ging teveel tijd kosten. De route over het strand kwam langs de Zandmotor. Dus koos ik daar maar voor. Het bleek nog best lastig te zijn om daar te lopen, want de zee was veraf en er was dus ook geen vloedlijn. Wel heel veel zand en grind. En toen hield de GPS er ook ineens mee op… Geen bankje of tafeltje om de rugzak even neer te zetten, en snijdende koude wind… Het kostte aardig wat moeite om de batterijen te vervangen.

Bij de Zandmotor

Na al dat geploeter mocht ik bij strandslag één weer naar boven, het fietspad op. Langs dit fietspad barstte het nog steeds van de geocaches. Ik heb er vlug drie mee kunnen pikken, maar toen begon de tijd echt te dringen. Corné en Miranda hadden inmiddels een behoorlijke voorsprong en ik besloot de vaart er in te zetten. Terug in de bebouwde kom van Kijkduin bleek de route een behoorlijk stuk op te gaan met de heenweg, en dus moest ik nog een keer over landgoed Ockenburgh tot bij de rust. Daar kon ik een trappistje drinken, maar helaas wel uit een plastic beker. Omdat sommigen zich blijkbaar niet kunnen gedragen met een glaasje op, mocht het niet in glas…  Uiteindelijk hebben we nog een tweede trappistje genomen en om half drie zijn we aan de terugweg, nog dik zeven kilometer, begonnen.

De terugweg ging geheel door de bebouwde kom van Den Haag en was niet erg boeiend. Onderweg passeerden we een geocache die achter het gesloten hek van een speeltuintje bleek te liggen. Ik durfde het niet aan om het terrein zomaar op te gaan. Verderop, bij de Bosjes van Pex, zat nog een grote geocache verstopt. Vol in het zicht van het voorbijgaande verkeer, maar wel makkelijk te vinden.  Even voor vier uur, precies op tijd dus, kwam ik aan bij de finish. Het was er enorm druk met wandelaars en voetballers, enorm luidruchtig en achter de bar hadden ze van speciaalbier geen verstand. Met een beetje moeite ontdekte ik dat men Cornet had. Ik heb er twee gedronken en toen werd het, rond een uur of vijf, tijd om richting huis te gaan. De reisplanner adviseerde de bus naar Den Haag Centraal te nemen. Ik had geen zin om verder te puzzelen en dus nam ik die bus. Met een intercity reisde ik vervolgens naar Haarlem en daar ben ik overgestapt op de sprinter, die rond kwart over zeven in Alkmaar aankwam. Ik had geen zin om nog een keer op de bus te wachten, dus ging de laatste etappe weer eens lopend naar huis…

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Groene Woud kuiertocht Oisterwijk (WS78), 04-01-2020

Datum: 04-01-2020
Tocht: Groene Woud kuiertocht (serie 42 tocht 6)
Organisatie: Wsv. WS78
Internet: http://www.ws78.nl/
Afstand: 41 kilometer
Totaal afgelegd: 47840 kilometer
Weer: Zwaar bewolkt, een enkel spatje, wind: Z/ZW 3-4 Bft.
Middagtemperatuur: ca. 8 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Klik hier
Geocache(s):

Op deze zaterdag moest ik weer een keuze maken: naar de winterwandeling van cwsv. Prinses Marijke in Geldermalsen, of naar WS78 in Oisterwijk. In Geldermalsen hebben ze een leuke vereniging die veel over heeft voor de wandelaar, zoals het vervoer van het station naar de start. Bovendien heb je hier meer tijd om veertig kilometer te lopen dan bij WS78. Qua omgeving en natuur is Oisterwijk wel mooier. In Geldermalsen werden ook in februari en maart nog tochten georganiseerd. De reistijd naar Oisterwijk was een half uur minder dan naar Geldermalsen. Alles bij elkaar afwegend besloot ik naar Oisterwijk te gaan. Ik nam de trein van 7.06 uit Blerick en na een overstap in Eindhoven op de stoptrein richting Tilburg, arriveerde ik om kwart over acht in Oisterwijk. Het was nog donker en met een paar andere wandelaars liep ik naar de start, in het oude gebouw van de Leerfabriek (ooit de grootste van Europa…), waar verschillende bedrijven gevestigd zijn. Onder andere het restaurant Keuken van Leer en bakkerij Bij Robèrt. Een bekertje koffie was er schandalig duur (€2,60), maar vooruit, ik moest toch nog even wachten…

Langs de Rosep
Vrij stipt om negen uur werd de meute losgelaten en mochten we richting het centrum van Oisterwijk lopen. Goed en wel het spoor over had mijn GPS weer problemen met de batterijen, waardoor ik achteraan in de meute terechtkwam. Het centrum kende ik nog van een tocht in 2013, georganiseerd door het Reuzengilde. We liepen door een mooi laantje richting het oude raadhuis. Veel horeca links van ons, maar het was nog te vroeg… Achter het gemeentehuis heb ik een oorlogsmonument op de foto gezet en daarna ging het via een doorgaande weg over de Voorste Stroom. Verderop, na het oversteken van de Achterste Stroom kwamen we bij het Klompven, dat door de mens aangelegd is. Zo langzamerhand gingen we de Oisterwijkse Bossen en Vennen in. Daar wandelden we langs een groot ven, het Staalbergven. Na een tijdje kwamen we aan het riviertje de Rosep, die we een stuk in noordoostelijke richting volgden. Heel dicht langs de waterkant, dus was het soms een beetje link. Zo nu en dan moesten we over de wortels van een boom heen stappen. Oppassen dus dat het geen nat pak werd. Het tempo was er wel even uit…

Bospaadje langs de Rosep

Bij het volgende ven, het Belversven, waren we al in het natuurgebied Kampina. Hier ben ik heel vaak geweest vanuit Boxtel, onder andere met de Kampinatocht van wandelsportvereniging De Keistampers. Er staat zelfs een bankje met hun naam erop en ik meende het in de verte te zien. Maar wij bogen ruim voor het bankje rechtsaf. Verderop kwamen we langs de educatieve bijenhal “De Logt”, wat ik dan weer niet kende. Ik ben even binnen gaan kijken. Het was er erg rustig; alles in diepe winterslaap. Door het buitengebied ging het verder naar het gehucht De Logt, om bij camping Anne-Maria Hoeve van de soep te genieten. We konden zelfs heerlijk binnen zitten; wat een luxe…

De Beerze en de Heilige Eik
Na de soep doken we weer het ruime buitengebied van Oisterwijk in, om richting Oirschot te gaan. Bij een boomkwekerij mochten we over het terrein wandelen. Helaas liepen we met een paar wandelaars verkeerd en na een tijdje werden we teruggefloten. Blijkbaar hadden we het pijltje bij de uitgang van de kwekerij verkeerd begrepen. Bij het gehucht Kattenberg staken we de A58 over en daarna kwamen we aan de Beerze, die we eerst via een fraaie hangbrug over mochten steken. De brug had smalle doorgangen aan het begin en eind, en het paste maar net met de rugzak. Intussen liep Jos voor mij. Dat was maar goed ook. Verderop gingen we de bossen in en kwamen we een flinke modderpoel tegen die het hele pad in beslag nam. Ik bleef erin steken en Jos trok me er doorheen. Aan de overkant zagen we de kapel van de Heilige Eik, maar wij volgden voorlopig nog de Beerze. Die rivier werd steeds breder en het leek op een gegeven moment wel een flinke vijver, de Grote Beerze geheten. Daarna werd het weer een rivier die we tot aan het Wilhelminakanaal volgden. Daar maakten we rechtsomkeert en wandelden we door de bossen aan de andere kant van de Beerze terug naar de kapel van de Heilige Eik. Ik ben even binnen gaan kijken om een paar foto’s te maken.

Hangbrug over de Beerze

Kort daarna ging de route weer over de A58, richting Spoordonk. Daar wandelden we over een golfbaan en hadden we de horecarust bij De Stapperij, waar ik een La Trappe Dubbel bestelde. Ik zat goed en wel, en Isis stond al naast me. “Je weet het, wel een beetje doordrinken…” Nog geen goedemiddag of gelukkig nieuwjaar. Dus zei ik maar “Is goed schat, en jij ook nog een fijn nieuwjaar.” Daarna heb ik rustig van mijn biertje genoten, een boterham gegeten en even met Jan Wintermans uit Best gepraat. Hem trof ik buiten weer en samen zijn we een stuk over de golfbaan gelopen. Daarna wandelden we langs de kerk en door het dorp Spoordonk. Ook passeerden we de Spoordonkse Watermolen waar nu horeca in zit. Ernaast staat een gebouw met het opschrift “Wyers oude jenever”. Geen familie blijkbaar, want je schrijft het net even anders…

Vervolgens liepen we weer een aardig stuk langs de Beerze, die hier behoorlijke vertakkingen heeft. Sommige stukken zijn tamelijk recht, maar wij volgden het meanderende deel van de rivier. Later liepen we op wat meer afstand, door het fraaie groene dal. Ook staken we de Heiloop over voordat we terugdraaiden naar de koffiepost, die net zoals de soeppost binnen bij camping Anne-Marie Hoeve was. Hoewel ik aan de late kant was bleken de warme halve rookworsten nog niet op te zijn. Tijd voor het toilet had ik niet; die was bij aankomst bezet en ik was bang dat de pijlenophalers voor mij zouden vertrekken. Dus moest het een paar honderd meter verderop maar tegen een boom…

Boshuis tussen de vennen
Bij de Gerrithoeve was het ook nog een drukte vanjewelste. Er liggen sowieso veel restaurants, terrassen, campings en vakantieparken in deze omgeving. Bij het gehucht Heikant wandelden we weer de Oisterwijkse Bossen en Vennen in, waar we opnieuw de Rosep overstaken en deze een stukje volgden. De fruitpost bleek op een wel heel bekende plek te staan, namelijk bij het Boshuis Venkraai. Het was er flink druk op het terras. Hoewel het erg verleidelijk is, had ik daar helaas geen tijd meer voor. Inmiddels begon ook de duisternis aardig in te vallen en kreeg ik steeds meer moeite met mijn zicht. Dus ging het nadat ik mijn mandarijntje te pakken had vlug verder. We moesten nog een aardig stuk door de bossen, onder andere langs het Groot Goorven, Witven en van Esschenven. Fotograferen werd ook steeds lastiger. Na het oversteken van de Achterste Stroom kwamen we weer in Oisterwijk, waar we ook nog de Voorste Stroom overstaken. Intussen was het volledig donker en bij het passeren van de Sint Petruskerk begon het zelfs een beetje te regenen.

Bij de Spoordonkse Watermolen

Gelukkig was het niet ver meer naar de finish. We staken de spoorlijn Eindhoven – Tilburg over en daarna volgden we deze terug naar Bij Robèrt. Daar kwam ik even na half zes aan. Het was vrij druk in het restaurant. Ik bestelde een Hertog Jan Bockbier en daarmee ben ik even aan een tafeltje in de hal gaan zitten. Tegen half zeven werd het wel eens tijd om terug naar het station te lopen en de sprinter richting Eindhoven te nemen. Daar kon ik om 19.19 uur verder met de intercity naar Blerick, zodat ik rond 20.00 uur weer thuis bij mijn moeder was. Ik had er geen spijt van dat ik naar Oisterwijk gegaan ben; het was een mooie tocht en ik heb weer de nodige plaatsen gezien waar ik nog nooit geweest ben. De moeite waard dus… Alleen de schoenen, tja, die zaten nu wel behoorlijk onder de modder… En de naam van deze tocht snap ik nog steeds niet. Kuieren bij WS78? Kan dat wel als je veertig kilometer moet lopen in acht en een half uur…?

De schoenen zien er niet meer uit…

Geplaatst in Hobby | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Openbare hoorzitting Vierdaagse Nijmegen bij het College voor de Rechten van de Mens op 10 maart 2020

Op 10 maart 2020 heeft er een openbare hoorzitting plaatsgevonden bij het College voor de Rechten van de Mens in Utrecht, waarbij stichting DE4DAAGSE haar beleidswijziging ten aanzien van dispensatie voor mensen met een visuele beperking heeft toegelicht. Ik was hierbij aanwezig als toehoorder en heb ook enkele vragen mogen beantwoorden. Het was een zeer interessante middag. Inhoudelijk ga ik hier nu niet verder op in; we wachten op een uitspraak van het College.

Wilt u meer lezen over de dispensatiekwestie, wat mijn betrokkenheid hierin is en hoe ik het ervaar? Lees dan mijn weblogitem “Niet meer welkom bij de Nijmeegse Vierdaagse?” (klik hier).

Geplaatst in Hobby, Sociaal | Tags: , , , , , , , , , | 4 reacties