Wandeling Tegelen, 05-02-2012

Datum: 05-02-2012
Tocht: Winterwandeling
Organisatie: Wsv. D.W.F. Belfeld
Internet: http://www.clubgids.com/doorwandelenfit/
Afstand: 35 km.
Totaal afgelegd: 31312 kilometer
Weer: Helder, open winterweer. Middagtemperatuur: ca. -4 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Google Maps / Google Earth
Geocache(s): GC3B52B / GC3AXT4 / GC2QN4W

In de nacht van zaterdag op zondag had het zo’n 14 graden gevroren, en de verwachting was dat de temperatuur overdag niet boven het vriespunt uit zou komen. Dus moest ik me extra dik aankleden; iets wat ik helemaal niet gewend ben. Ik heb het normaal niet zo snel koud, maar vanwege de verkoudheid moest ik toch een beetje oppassen. Dus trok ik eerst een pyjamabroek aan en deed daar mijn trainingsbroek overheen. Ook had ik een overhemd over mijn T-shirt gedaan, en daar ging weer een trainingsjasje en de bodywarmer overheen. En dan nog een sjaal, muts en handschoenen… Ik was er klaar voor.

Om kwart over zeven is Theo mij komen halen. Rond half acht waren we bij TSC ’04, waar we Hennie en Theo troffen. We hebben even samen koffie (of iets anders…) gedronken. Er werd druk naar zoetjes gezocht achter de bar, maar voordat ze die gevonden hadden, had ik al zoetjes van Hennie (of was het Theo?) gekregen. Na het koffieleuten moesten we Hennie helaas achterlaten, want lopen gaat helaas nog steeds niet goed (lees maar even hun eigen weblog). Uiteraard had de GPS weer moeite om signaal te vinden, want binnen lukt dat niet, maar nadat hij eindelijk ontvangst had konden we van start.

De eerste meters met de beide Theo's

We staken al snel de A73 over en liepen de bossen in, richting de zandgroeve bij Belfeld. We liepen er eerst een stuk omheen, maar mochten daarna door de groeve. De plassen waren allemaal dichtgevroren, maar we hebben het niet uitgeprobeerd hoe stevig het ijs was. Aan de Duitse grens heb ik de beide Theo’s een geocache laten zien die ik al eens eerder opgepikt had. Het kostte nog aardig moeite om die weer dicht te krijgen, want het scharnier van het kistje was helaas stuk. Vervolgens zijn we langs een oude afgraving gekomen en passeerden we de vleermuizenbunker. We gingen op de A73 aan en na het oversteken liepen we door het buitengebied terug naar de startplaats, waar de eerste rust was. Ik vond het wel jammer dat ze bij deze lus van de 35 kilometer route een groot deel hetzelfde parcours gebruikt hebben als in december. Het is wel een mooie omgeving, maar het neemt de meerwaarde van die extra tien kilometer weg.

Op de eerste rust was het weer tijd voor koffie, en een beetje bijkletsen met Hennie. Vervolgens moesten we weer de A73 over en bij de bosrand volgde de eerste splitsing. Nu liepen we een geocache rijk gebied binnen. Zaterdag hadden we al de nodige puzzels opgelost en er lagen vier caches, maar twee ervan had ik al eerder gedaan. Deze twee waren echter veranderd van een traditionele cache naar een puzzelcache, waardoor ik ze wel opnieuw kon loggen. Uiteindelijk hebben we pas ‘s middags deze twee gelogd, en de andere twee gelaten voor wat ze waren. ‘s Ochtends zouden we er voor van het parcours af moeten, maar het was mij een beetje te koud. De route ging verder door de bossen bij Tegelen, richting de Wambachgroeve. Deze groeve is inmiddels doorgebroken tot aan de groeve bij Belfeld, maar gelukkig hebben ze in het midden een weg er doorheen gemaakt. Na de groeve ging het langs de grens naar de Kaldenkerkerweg.

In het hertenkamp bij Tegelen

We liepen Duitsland in en bogen al snel af richting de Ulingsheide. Voor het eerst zag ik nu hoe ze de A74 aan het aanleggen zijn aan de Duitse zijde. Bij de boomgaarden van Lappen hebben ze zelfs een brug over de nieuwe autosnelweg gelegd. Zo konden we toch bij het klooster komen. Vanwege de omlegging van het Pieterpad hebben ze vlakbij het klooster ook een voetpad gemaakt langs de Ulingsheideweg, maar verderop, bij het nieuwe gedeelte, is het toch flink oppassen. Daar ontbreekt een voetpad. Ook kwamen we langs de kapel die vroeger bij Klein Zwitserland stond, en nu een nieuwe plek gekregen heeft. We zijn heel even binnen gekeken, en daarna zijn we verder gegaan naar de rust bij speeltuin Klein Zwitserland. De kachel stond er aan en het was er flink warm. Ik heb een lekkere kop erwtensoep gegeten en het werd ook tijd voor de boterhammen.

Na deze rust maakten we een lus door het Jammerdal, langs hotel De Bovenste Molen, door de Sprung en over het terrein van De Zorggroep. In het Jammerdal was het redelijk druk. We hebben even van het prachtige winterse uitzicht genoten, want ook hier waren de meertjes dichtgevroren. Er werd zelfs op één van de meertjes geschaatst. Ook zagen we in het Jammerdal een paar geitjes. Na deze lus kwamen we weer terug bij speeltuin Klein Zwitserland, waar we weer rust hadden. Dit keer heb ik de tomatensoep genomen. We moesten daarna weer door de speeltuin lopen om bij de splitsing aan Egypte te komen. Vervolgens staken we de nieuwe A74 over en kwamen we weer op de Kaldenkerkerweg. Deze moesten we een stuk volgen, waarna we door de woonwijk (met een paar groenstroken) weer richting de bossen gingen. Via een ommetje kwamen we bij de visvijver, en via de Glazenapstraat staken we de A73 weer over. Daarna ging het langs de streekweg richting chateau De Holtmühle.

De kapel op zijn nieuwe plek bij Klein Zwitserland

Bij het kasteel liepen we eerst door het weiland en vervolgens over de binnenplaats. Ook kwamen we langs de vijvers, waar we weer schaatsers zagen. Een paar kinderen waren aan de rand van een wak aan het spelen; als dat maar goed gaat… We kwamen bij het spoortunneltje en wisten dat er aan de andere kant een geocache lag. Het was een multicache; de vorige keer hadden we wel al de bijbehorende wandeling gemaakt, maar door een telfoutje hebben we de cache niet kunnen vinden. Nu dus maar een nieuwe poging. We troffen zelfs de eigenaar van de cache, en hebben gezellig een praatje gemaakt terwijl de cache gelogd werd. Hij was erg leuk verstopt, en we moesten er zelfs nog enige moeite voor doen om hem te pakken te krijgen. Mijn beperkte zicht zorgde er voor dat ik niet precies kon zien hoe het moest, maar de beide Theo’s hadden al snel in de gaten wat de bedoeling was. Na het loggen was het nog maar een klein stukje terug naar TSC ’04. Daar zat Hennie ons op te wachten.

We waren rond kwart voor vijf terug, maar we waren nog niet de laatsten. Er moesten nog twee dames na ons komen. We hebben gezellig nog wat gedronken en kregen zelfs een stukje vlaai aangeboden. Laat binnenkomen heeft soms zo zijn voordelen… Even na vijf uur zijn we vertrokken. Theo (uit Venlo, niet die uit Heerlen…) heeft mij terug naar Blerick gebracht. Het was weer een leuke en mooie tocht, gezellige rustplaatsen en wat het geocachen betreft, ben ik ook best tevreden. En koud? Nee, niet echt. Warm aangekleed was het prima te doen…

In het Jammerdal