Winterserie WS78, Wolfheze, 21-01-2012

Datum: 21-01-2012
Tocht: Wolvenbostocht
Organisatie: WS78
Internet: http://www.ws78.nl/
Afstand: 40 kilometer
Totaal afgelegd: 31277 kilometer
Weer: Regen, later buien en harde wind. Middagtemperatuur: ca. 10 °C.
Foto-album: Klik hier
Route: Google Maps / Google Earth
Geocache(s): GC1R15G

De hele week liep ik al te hoesten en te snotteren, dus kostte het zaterdagochtend veel moeite om van huis te gaan. Ik was vrijdagavond naar Blerick gereden en daar moest ik zaterdagochtend om 6.02 uur de trein hebben. Het was dus ook nog eens flink vroeg opstaan, om 4.30 uur. Vanuit Arnhem naar Wolfheze reed maar één keer per uur een trein, dus ik kon er rond kwart voor acht of rond kwart voor negen zijn. Dat laatste werd wel heel erg krap; de start is meestal even voor negen uur.  Dus nam ik de eerste trein naar Nijmegen. Daar moest ik overstappen op de sprinter naar Arnhem. In Arnhem had ik ook nog bijna een kwartier overstaptijd en dus heb ik wat rondgewandeld op het nieuwe station. Het is er nog steeds een flinke bouwput…

Even voor acht uur was ik op de start, bij paviljoen Sonneheerdt op het terrein van de GGZ Gelderse Roos in Wolfheze. Ik heb koffie gehaald en ben toen bij Hennie en Theo gaan zitten. Even later kwamen ook Corné en Miranda binnen. Het was maar goed dat ik vroeg was, want het duurde niet lang voordat alle zitplaatsen bezet waren. Rond half negen wilde ik even naar het toilet gaan, maar er waren slechts twee toiletten. Het was er zo druk dat ik maar weer weggelopen ben. Rond tien voor negen zijn we van start gegaan. De GPS had binnen geen ontvangst en dus moesten we buiten even wachten totdat hij signaal had. Volgens de buienradar van Miranda zou het droog moeten zijn, maar het regende. Het tijdstip dat het droog zou worden verschoof steeds; uiteindelijk werd het zo rond een uur of elf pas droog. Daarna volgden toch nog enkele buien. Ik had de regenhoes niet om mijn rugzak gedaan; achteraf was het beter geweest om dit wel te doen. Alles was een beetje klef geworden.

Een nat begin van de wandeling...

Vanuit Wolfheze liepen we langs het spoor een stukje richting Oosterbeek. Al snel moesten we via een laag, donker tunneltje onder het spoor door. En dan heb je altijd weer van die mensen die haast hebben, en er koste was kost langs moeten. Irritant is dat. Ik had wel een zaklampje in mijn tas zitten, maar die tunnel was prima te doen met de taststok. Alleen oppassen voor je hoofd; goed gebukt lopen dus… Via natuurgebied Johannahoeve ging het richting de N224. Bij Papendal staken we deze over en via de Westerheide ging het richting Oosterbeek. Daar kwamen we langs de oorlogsbegraafplaats. Ik heb er een paar foto’s gemaakt, maar niet gezien dat we over de begraafplaats heen moesten lopen. Maar achter de begraafplaats zag ik al snel weer pijltjes hangen. Even later waren we op de soeppost. Gelukkig was deze binnen in een kas, en we konden zelfs even zitten. Ik hoorde dat Rudolf er ook was, maar ik kon het niet zien omdat mijn bril beslagen was. Die had ik maar even afgezet. Tja, Rudolf zegt geen woord meer tegen ons en hij was snel weer vertrokken. Even later kwam Nicole. Zij is met ons verder gegaan.

Na de soeppost werd het even droog. We liepen langs het Airbornemuseum en vervolgens door park Hartenstein en over de Hemelseberg. Via het terrein van Pluryn ging het naar sportpark Bilderberg. Daarna volgden de Bilderbergbossen en staken we de A50 over. Al snel liepen we weer het terrein van de GGZ in Wolfheze op en kwamen we bij de caférust. Deze was bij paviljoen Sonneheerdt, waar ook de start en finish was. Corné en ik hebben een biertje genomen, en ik heb mijn boterhammen opgegeten. Omdat ik niet helemaal fit was, was ik al flink moe van de eerste twintig kilometer. Het begon buiten ook weer te regenen, en veel zin om nogmaals twintig kilometer te lopen had ik dan ook niet. Maar even voor twee uur zijn we toch weer naar buiten gegaan. De route was erg verwarrend; op de beschrijving stond dat we rechtsom moesten, en de pijlen gaven linksom aan. We zaten dus al snel verkeerd. De pijlen gaven de route aan zoals we die ‘s ochtends gelopen hadden. We zijn binnen gaan vragen; er bleek een wijziging te zijn en we moesten inderdaad een stukje dubbel lopen. Ze hadden beter een “W” op de pijlen kunnen zetten; dat doet WS78 normaal wel als er een wijziging is. We waren al laat weg van de rust, en nu waren we dus nog een kwartier later…

Airborne begraafplaats Oosterbeek

De rust had wel goed gedaan. Ik had flink keelpijn, maar was toch weer redelijk fit. Na het oversteken van het spoor ging de route in westelijke richting. Via de bossen, waar het soms lekker drassig was, kwamen we op de Zuid-Ginkelse heide. bij de schaapskooi hebben we ons even verlopen; we hadden niet gezien dat we het fietspad over moesten steken richting het oorlogsmonument. Omdat het monument wel op de routebeschrijving stond, heb ik de mensen waarmee ik liep drie keer gevraagd of zij dat monument konden zien. Ze waren zo druk bezig om naast elkaar heen te praten, dat ze het niet eens hoorden. Ik kreeg alleen het vage antwoord “daar”, met een wijsvinger. Dat werkt dus niet als je maar 16% ziet. Ik ben uiteindelijk zelf maar op zoek gegaan naar dat monument, en heb de rest maar achtergelaten met hun gekibbel. Nadat ik een paar foto’s gemaakt had van het monument, zag ik weer een pijl en heb ik de route vervolgd. Nicole stond even verderop te wachten en samen zijn we naar de koffiepost gelopen.

Op de koffiepost had ik een aanvaring met een wandelaar. Hij stond achter mij en bestelde een koffie. Van voorkruipen hou ik helemaal niet, maar hij beweerde dat hij er eerder stond. Misschien heb ik hem over het hoofd gezien; ook niet zo gek als je maar 16% ziet. Maar er zijn regelmatig mensen die de wit-rode stok zien en dan even voorkruipen. Waarschijnlijk denken ze dat ik dat toch niet in de gaten heb. Dat soort hufterig gedrag kom je tegenwoordig helaas regelmatig tegen. Wie er nou gelijk had, zal voor mij wel een raadsel blijven. Omdat het zoeken naar de juiste weg bij de schaapskooi ook ongeveer een kwartier gekost heeft, heb ik maar geen warme worst met mosterd meer gegeten. Ik heb snel mijn bakje koffie opgedronken en daarna zijn Corné, Miranda, Nicole en ik verder gegaan.

Tank bij het Airbornemuseum in Oosterbeek

Via de bossen en de heide ging het vervolgens naar de afslag Wolfheze van de A12. De fruitpost zou iets verderop, bij de carpoolplaats zijn, maar vanwege het natte weer stond men onder het fietserstunneltje van de afslag. We waren zo laat dat men al op aan het ruimen was, maar ik kreeg toch nog een appel. Omdat er op de carpoolplaats een geocache lag, zijn Corné en ik vrijwel meteen doorgelopen. Aan het eind van de carpoolplaats zijn we op zoek gegaan naar de cache. Ik was onder de regendoppen van het schrikhek aan het kijken, maar Corné had meer geluk. Hij had hem snel gezien. Tijdens het loggen en terugplaatsen moesten we nog goed uitkijken, want er kwam een auto van de politie voorbij gereden. En na het loggen moest ik voor de tweede keer de batterijen van mijn GPS wisselen; blijkbaar was de set die ik er ‘s ochtends ingestopt had, niet meer zo best.

We sloegen de weg naar Wolfheze in, en even later moesten we nog een stukje door het bos. Het was inmiddels flink aan het schemeren en voor mij werd het zicht al snel minder. Dus haalde ik toch maar even mijn zaklamp tevoorschijn. Na een lus langs een veld en langs camping Lindenhof kwamen we weer aan de weg naar Wolfheze. Ik heb snel een paar foto’s van een vliegtuigmonument gemaakt en moest nog even de accu van de camera verwisselen. Daarna ging het vlug richting het station. In de stationstunnel werd er nog iemand boos omdat ik hem niet gezien had. Weet men hier nou echt niet wat een wit-rode stok betekend? Maar na het passeren van het station waren we al snel aan de finish. We kwamen zo rond kwart voor zes binnen, en het was er lekker rustig. Hoewel de pijlenophalers er nog niet waren, was de afmeldtafel al opgeruimd. We hebben onze kaartjes afgegeven en wilden toen een biertje gaan drinken. Helaas, ook hier was het bier op…

Door de stationstunnel van Wolfheze

Gelukkig was er nog wel cola-light te krijgen. Nicole ging gelijk naar het station, maar met Corné en Miranda heb ik wel nog iets gedronken. Er werden ons nog broodjes ham en kaas aangeboden. Even later namen we afscheid van Hennie en Theo, en ik zou me eigenlijk moeten haasten om de trein van 18.13 uur te halen. Daar had ik geen zin in, en we besloten nog maar iets te drinken. De mensen in de horecagelegenheid van paviljoen Sonneheerdt waren erg vriendelijk; ze vroegen zelfs of we broodjes voor onderweg mee wilden nemen. Rond kwart voor zeven ben ik richting het station gelopen. Daar moest ik nog twintig minuten wachten, maar er kwamen nog een paar wandelaars de wachtruimte in. We hebben nog wat zitten kletsen voordat de trein kwam. In Arnhem heb ik niet lang hoeven te wachten op de trein naar Nijmegen, en in Nijmegen ben ik bij de AH To Go even een Mars gaan halen omdat ik een suikertekort had. De trein naar Blerick stond ook al gereed. Onderweg viel het niet mee om mijn ogen open te houden en heb ik even een dutje gedaan. Rond negen uur was ik in Blerick. Ik heb nog rijst met kip gegeten en een beetje TV gekeken. Daarna ben ik als een brok in slaap gevallen. Ik had nog geen wandelplannen voor zondag en Theo wilde ook niet gaan wandelen, dus ben ik thuis gebleven. Verslag maken, foto’s bewerken, route op de kaart zetten een een beetje uitzieken…